‘Mijnheer, ze hebben me gestuurd voor een plintentrapje. Ben ik dan bij u aan het juiste adres?’
Niet eerder is dit me overkomen. Niet eerder stond er een jongeman naast mijn werkbank om persoonlijk een plintentrapje op te halen. Ik maak dit soort trapjes al vijftig jaar, nog nooit is er een opgehaald.
‘Mijnheer, gaat het wel goed? U ziet een beetje bleek.’
Ik zie altijd bleek, hier beneden in de plintentrapjeswerkplaats zijn geen ramen en zijn de werkdagen lang. ’s Ochtends als eerste binnen, ’s avonds als laatste weg. Dat zijn mijn werktijden, al vanaf het begin. De laatste jaren, nu er niet meer met vaste diensten wordt gewerkt, is de begintijd van mijn dienst vanzelf vervroegd en de eindtijd verlaat. Op de meeste dagen ben ik te laat buiten om de zon nog te zien.
‘Mijnheer?’
Waarom kijkt die jongeman me zo raar aan? En waarom staat hij daar zo te schutteren? Zul je net zien, krijg ik een klant en dan is het een stuntel. En dit is wel het toppunt, hij gaat gewoon staan bellen.
‘Jack, ik sta hier bij die plintentrapjesmaker, maar volgens mij gaat het niet goed met hem. … Wat zeg je? … Is het op dit moment nou echt belangrijk, of het een eiken of een beuken trapje is? Het gaat niet goed met die man. … Nou, hij kijkt me raar aan en heeft nog geen woord gezegd. … Natuurlijk ben ik beleefd, het is een oude man.’
Beleefd? Denkt dat jochie nou echt dat dit beleefd is? Ik zal hem eens leren.
‘Hij probeert nu zijn arm op te tillen, dat lukt hem niet. Ik denk dat hij een hartaanval heeft. … Waar je de BHV-er heen moet sturen? De plintentrapjeswerkplaats natuurlijk!’


Lianne

Ik ben een enthousiast schrijfster van fictie. Voel me nog beginnend, schrijf korte verhalen in allerlei genres, maar altijd met aandacht voor de mens achter het verhaal. liannehartman.wordpress.com

19 reacties

Nummer 22

Nummer 22 · 30 april 2018 op 07:24

Hahaha.. mooi begin van de week. Zo, in mijn tijd als …. in opleiding werd ik naar hwt lab gestuurd met een gevulde fles urine. De laborante keek er naar en zei ‘ verse nog ochtendurine’ draaide de dop eraf en nam een ferme slok. Veegde haar mond af en zei ‘lekker’. Telkens als ik appelsap drink zie ik haar gezicht weer even verschijnen. Wat wist ik toen van die subcultuur grapjes. Plintladdertjes..geweldig om weer s dit woord met verhaal tegen te komen.??

Mien · 30 april 2018 op 07:40

Doet mij meteen weer denken aan de pintenladder die ik moest halen voor mijn vader. Wat was ik pintenladderzat na het twaalfde cafeetje in mijn dorp van dertien ongelukken. Niet gevonden dus. En dat op bijna 1 mei, 1968, nu bijna vijftig jaar geleden!
Mijn moeder had er overigens geen last van. Ze had hem gewoon verstopt in haar netkousen, de pintenladder. Of ben ik nu in de war met de printenladder? Ach, laat ook maar zitten. 🙂 🙂 🙂

emaessen · 30 april 2018 op 07:47

Met mierenneuken ben ik wel bekend. Met werken voor de kat zijn kut ook. Schitterend verhaal.

Nummer 22

Nummer 22 · 30 april 2018 op 07:56

Sintenladder oh oh dat geeft nog steeds commotie. Welke kleur moeten nu de treden hebben, vraagt de schilder. Laten we eerst drinken. Uren later en ladderzat werd besloten om de treden alle kleuren van de regenboog te geven. ‘ Zo, zegt de schilder, dan kan er nu eindelijk gestopt worden met dar geseik. Ik mot nu piesen!’

Arta

Arta · 30 april 2018 op 08:15

Wát een leuke uitwerking van de OvdM!
De man moet reclame maken; Hoeveel mensen zijn er verloren gelopen in hun zoektocht ?

Karen.2.0

Karen.2.0 · 30 april 2018 op 08:55

Super C vd M! Goed uitgewerkt en erg grappig, Lianne!???

    Karen.2.0

    Karen.2.0 · 30 april 2018 op 10:18

    O van M natuurlijk, maar van mij mag ‘ie een maand op de homepage (naast het meisje, vindt ze vast gezellig 😉 )

Esther Suzanna

Esther Suzanna · 30 april 2018 op 11:06

Heel erg leuk, Lianne!
Stel je voor, 50 jaar plintentrapjes maken en dan…
Arme man. 🙂

Lianne · 30 april 2018 op 15:59

Wat een lof, ik bloos er helemaal van. :%)
Dank jullie wel. Het voelde weer als vanouds om een stukje te tikken.

Mien · 1 mei 2018 op 07:49

Save the best for last … 😉
Felies!

Karen.2.0

Karen.2.0 · 1 mei 2018 op 10:45

Terecht! Goed geschreven en verrassend, samen shinen? Lijkt me leuk☀️?
Van harte, Lianne!??

Lianne · 1 mei 2018 op 15:40

Wat leuk, een maandje op de voorpagina! Dankbaar en trots!

Rvpcc

Rvpcc · 1 mei 2018 op 17:36

Ik ken het als plintenleertje. Ook zeer slecht verkrijgbaar, is gebleken. Al zoek je er je het apelazarus naar, je zult het niet vinden. Het zweet breekt je uit, je hart bonst, maar je blijft maar rennen, om voor sluitingstijd… op de afdeling SEH te belanden.

Thomas Splinter · 2 mei 2018 op 19:46

En een plinter van Splinter. Proficiat

Arta

Arta · 3 mei 2018 op 00:38

Gefeliciteerd, Lianne!

Geef een reactie