De nieuwe Ashtray!

Nadat bassist Ian McKelvin in de afkickkliniek Jehova’s getuige was geworden en drummer Brian O’ Nolan uit de band gezet was wegens excessief drankmisbruik, vreesden velen voor het voortbestaan van Ashtray [of emotion], meestal kortweg Ashtray genoemd. Maar nu ligt hun nieuwe, dertiende, album dan toch in de winkel en de fans kunnen gerust zijn: Tomorrow and tomorrow – de titel verwijst naar de beroemde speech van Macbeth – is als vanouds één lange klaagzang over [o.a.]  het menselijk tekort, de mileuverontreiniging, het smelten der ijskappen, het uitsterven van diersoorten en het verkillen der menselijke betrekkingen. De opnamen vonden plaats in de eigen No Exit studio met behulp van sessiemuzikanten en de vormgeving van de hoes werd als gebruikelijk toevertrouwd aan de Nederlandse grafisch ontwerper Ane Harting, omdat deze – aldus zanger en tekstschrijver Peter Dundy – ‘altijd precies aanvoelt wat we willen’. Huisproducer Mick Barry zorgde weer voor de bekende zware, neerdrukkende sound die naadloos aansluit bij de wanhopig vertolkte boodschappen van Dundy. Dundy: ‘Iemand van Rolling Stone vroeg me laatst waarom ik maar niet ophield over het broeikaseffect en de teloorgang van de tonijn, want dat wisten de mensen nu toch wel. Ja, ze weten het wel, maar ze blijven ondertussen gewoon doorgaan met autorijden en tonijn eten. Ikzelf ook, want ik ben dol op tonijn en heb laatst een Maserati gekocht, dus dan kan je wel nagaan hoe ernstig de situatie is!’. Toch is er ook ruimte voor humor: ‘Even the trees can’t be trusted anymore’ gaat over de failliete eigenaar van een dierenwasserij die zich wil ophangen, maar de boomtak waaraan hij het touw heeft vastgemaakt blijkt dusdanig door zure regen aangetast dat hij op het beslissende moment afbreekt.. Traditioneel is er ook een covernummer op de cd te vinden, ditmaal Dub Housing van Pere Ubu. Door gebruik te maken van cello’s en koorzang wordt er echt iets aan de song toegevoegd en klinkt de Ubu-klassieker nog indringender dan het origineel. Nee, de toekomst van de band leek aan een zijden draadje te hangen, maar na beluistering van Tomorrow and tomorrow kan maar één conclusie getrokken worden: Ashtray is springlevend en klinkt somberder dan ooit tevoren!