Zo warm – twintig graden – dat ik me in de boomgaard kan nestelen. Op 12 Maart! Bleke huid wordt uit een trui gepeld. Stoffige stoelen sleep ik uit hun winterslaap tot onder een nog kale appelboom – de lucht is anders zo hoog- waar ik ze weer helderblauw wakker wrijf. Een dekbed hangt nog wat onwennig aan de lijn te drogen. Roerloos. Bijna roerloos. Bij lang kijken zie je lome beweging. In het rommelige molbewoonde gras hier en daar glimplekken. Een tere spinnendraad heeft zich van halm naar halm geweven. De zon geeft tikken van licht op het rag in zich verplaatsende strepen. Als de wind een ogenblik aanwakkert strijkt een vleugje winter langs mijn schouders. Ik ril even, vraag me opeens af hoeveel lentes ik nog zal zien.

Op de dijk tekent zich een stevig stappend vrouwensilhouet af in een krakend oranje jack en met een dikke sjaal om. De vroegte van het seizoen sterk plaatsgebonden. Ze kijkt even mijn kant op,verlangend, alsof ze een reisbureau-affiche ziet. Glimlacht. In een populier schuin achter me imiteert een spreeuw een aantal soortgenoten om te ervaren welk geluid hem in de zomer het lekkerst in de keel zal liggen. Eén narcis heeft zich vandaag schuchter ontvouwen. In de schaduw van de middag showt ze trots haar nieuwe gele jurk. Haar steel bibbert af en toe onzeker.
Als later de hoge takken achter het huis zich in de zon steken merk ik dat onderbroken zonlicht duidelijk killer voelt. Ik schuif mijn lange stoel in de zon richting wasgoed. Schaduw en zonneplekken verzorgen een artistieke steeds wisselende voorstelling op het roomkleurig katoen. De schaduw van mijn pen in het schrijfboekje wordt langer en spitser, net als die van de bomen die naar me toe kruipen.

‘Grote mensen kunnen toch niet hard fietsen!’ klinkt een hoge stem op de dijk.
‘Natuurlijk wel!’met een gegeneerde blik omlaag. Te snel begint het geelgroen van het gras onder de bomen te versomberen tot grijsgroen. In de lucht zet een vliegtuig nog even snel een witte handtekening. Bedrieglijk uitstel.Ik moet onverbiddelijk terug naar het vorige seizoen na deze voorvertoning van de lente.

Binnen gekomen vallen donkerte en kilte op me. Ik trek mijn trui weer aan.
Daaronder blijft het narcissengeel nog een poosje beloftevol hangen……

Categorieën: Algemeen

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

18 reacties

DreamOn · 20 maart 2007 op 14:03

[quote]Ik ril even, vraag me opeens af hoeveel lentes ik nog zal zien. [/quote]

Ik hoop nog hééééééééééél veel lieve pally, om dit soort kleine kunstwerkjes voor ons te kunnen blijven maken.
Liefs DO :kus:

PS Ik heb als puntje van kritiek de titel van het stuk… vind ik iets minder. 😉

SIMBA · 20 maart 2007 op 14:56

Ik vind de titel net leuk!!!!
Wat was het een heerlijke dag he! Ik heb ook genoten en baal dat het nu weer gewoon maart is.

schoevers · 20 maart 2007 op 15:28

Hoi Pally,

Is de ‘fles’ lentes nog half vol of half leeg? That is the question.
Er zitten er nog veel in….en ze worden steeds mooier.
Jouw column over de nieuwe gele jurk is heel origineel en mooi. Ik wens je nog een heel grote gele garderobe toe.

Groeten,

Hans.

EpMeijer · 20 maart 2007 op 15:33

Mooi, Pally, dank je wel.

Ronaldjecas · 20 maart 2007 op 15:36

Spraakmakend mooi :wave:

pepe · 20 maart 2007 op 15:37

Pally wat schets jij met woorden weer een supermooie tekening.
Niet vreemd voor een tekenjuf, hoewel je tekenen over het algemeen met potloden doet.

Stiekem ben ik een beetje verliefd aan het worden op jouw omgeving 🙂

arta · 20 maart 2007 op 15:59

Weer heel erg mooi geschreven, Pally!
Het was inderdaad heerlijk, die eerste lentedag!
🙂

Prlwytskovsky · 20 maart 2007 op 18:34

Pally, ik wens nog vele lentes toe in goede gezondheid.
Maar 20 graden? Is dat niet een beetje over-yellow-dressed? 😉

pally · 20 maart 2007 op 19:48

Nee, Prlwt, het was echt 20 gr, uit de wind in de zon, onder in de boomgaard!Ik zat in een hempie…

Li · 20 maart 2007 op 21:37

Pally, je hebt het ‘weer’ prachtig beschreven. Zelf was ik de hele dag aan het redderen op de verjaardag van mijn moeder. Ze is 75 lentes geworden…

Li

Anne · 20 maart 2007 op 21:48

Pally, dit vind ik een van je beste stukjes.

WritersBlocq · 20 maart 2007 op 21:57

Het kleine groots maken, dat kun je heel goed!

Liefs, Pauline (die een paar spaties mist en zich afvraagt hoe het voelt als je ze niet zomaar, maar helderblauw wakker wrijft 😀 )

Ma3anne · 21 maart 2007 op 07:33

Knap, hoe je zelfs de loop van de schaduwen beschrijft, zodat ze zichtbaar worden.

Dat beeldende schrijven ligt je erg goed.

klapdoos · 21 maart 2007 op 09:57

Ik zag mezelf zitten op die dijk, luisterend naar wat jij in gedachten aan het schrijven was. Het virtuele won het van het echte. Mooi beschreven, duidelijk herkenbaar, als je jezelf verplaatst als iemand die naar iemand luistert zonder woorden op de dijk. toppie… :wave: :wave: :wave:
\Groet van leny

KingArthur · 21 maart 2007 op 11:08

Mooie sfeertekening. Maar de bibberende steel van een narcis vind ik wat minder mooi geformuleerd.

KawaSutra · 21 maart 2007 op 15:01

[quote]Stoffige stoelen sleep ik uit hun winterslaap tot onder een nog kale appelboom – de lucht is anders zo hoog- waar ik ze weer helderblauw wakker wrijf.[/quote]
Heel mooi. Ik moest wel even nadenken maar het dak van de appelboom gaf de oplossing. :lach:

pally · 21 maart 2007 op 15:30

Van de reacties werd ik blij.Thanks!

Do) titel kwestie van smaak, denk ik.
Pepe) Verliefd op mijn omgeving? kom een keer!
Hans) Dank voor je wens
Ep) zeer vereerd, dank voor je dank
Li) Fijn dat je haar nog hebt…
Pauline) Spatiegeklungel helemaal gelijk in.
King) smaakkwestie, maar niet briljant, nee.
Kawa) goed zo! 10 punten

groeten,liefs, Pally

Mup · 21 maart 2007 op 15:48

[quote]De schaduw van mijn pen in het schrijfboekje wordt langer en spitser, net als die van de bomen die naar me toe kruipen.[/quote]

Een voorbeeld van de mooie beschrijvingen die je hebt gemaakt. Ik dacht hier de seizoenen te gaan missen, maar kan heel goed zonder:-)
Puntje van kritiek; de dialoog in de een na laatste alinea vond ik wat minder, niet het geroepene, maar een gegeneerde blijk omlaag weer wel.

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder