Het was vandaag weer een bedrijvig komen en gaan bij De Tampeloer. Uitbater Nico, pornokoning in hart en nieren, staat voor zijn deur en rookt het laatste Cameltje van de lange werkdag. Na de verbouwing rookt hij buiten. Daar waar eerst twee dikke tieten boven de etalage hingen, spuit nu een door neon verlichte lul wit knipperend sperma langs de pui van zijn hormonale heiland. Het compleet gerenoveerde perceel aan het Damplein draait sinds kort weer overuren voor de geile Groningers met een seksueel dubbelleven.
Na zijn sigaret bereidt Nico routinematig de afsluiting voor. Via de intercom maant hij zijn gasten aan tot een versneld hoogtepunt, maakt de kas op en schakelt zijn piemel uit. Meestal zijn het de paren die zich als laatste bij de uitgang melden. Het sluitingsritueel neemt doorgaans een kwartier in beslag, waarna hij op huis aangaat. Onderweg zal hij zijn vrouw Carla nog passeren. Dan geeft hij haar in het voorbijgaan weer die liefdeloze zoen op haar voorhoofd. Zij heeft haar lippen verloren tijdens die herhaling van de herhaling.
Tot een jaar geleden verzorgde zij overdag nog de live animatie van achter het kunststofglas in Nico’s praktijkruimte. Maar na haar zware hersenschudding gevolgd door een herseninfarct bezat zij niet meer de vereiste motoriek om de klanten geloofwaardig te animeren. Drie maanden na ontslag uit het ziekenhuis vatte zij op aandringen van Nico haar werk weer aan. Beginnend met twee uur per dag. Ze heeft het nog wel geprobeerd, maar de knulligheid waarmee zij haar voorstelling uitvoerde leverde meer agressie op dan omzet. Ondanks haar dikke borstenpartij leidde de verlamde mimiek toch teveel af. Een paar dagen na herintreding lazerde ze bovendien door het perspex van het seksboudoir heen, waarna de aanwezige heren door haar afatische gehoon van afgrijzen hun broek ophesen en zonder afrekenen het imperium van Nico verlieten.
Om het familiebedrijf draaiende te houden had hij niet lang daarna zijn dochter ziek gemeld op school. Maar een meisje van veertien jaar naakt in een aquarium voor een tribune volwassen mannen de Macarena laten dansen bleek geen goed gekozen alternatief. Ja, het gaf hem tijdelijk veel bekendheid bij de lokale pedofiele underground. Echter, door toedoen van de arbeidsinspectie en de kinderbescherming bracht dit onethische initiatief hem uiteindelijk niet verder dan zes maanden onvoorwaardelijke petoet. Een heel half jaar opgesloten met slechts één homofiele celgenoot en wat bedmijt als gezelschap! Nico kreeg tijd om zijn leven te overdenken. Veel tijd.
Zes maanden en een pot uierzalf later had de penitentiaire homopornografie hem nog verder verhard in zijn streven om De Tampeloer op de kaart te zetten. Niet meer emmeren met surrogaten. Nee, snoeiharde betonporno a la carte. Na een fysieke herinrichting van De Tampeloer beschikt zijn zaak nu over vier afwerkplekken met ieder een eigen thema. Alla, voor het inzetten van mooie meiden was het budget niet toereikend, maar de hang naar seks is breder gestoeld dan alleen op blond haar en dikke memmen. En er bleef zelfs nog voldoende ruimte over voor een parenclubje. Links achterin, voorbij de cabine waar Carla vanavond, na het koffie drinken door een rietje, haar dienst zal draaien.
Na de zielloze ontmoeting met Nico rolt zij zichzelf straks weer naar het kamertje waar de dieren staan. Sinds haar ‘bedrijfsongeval’ heeft zij een part time functie buiten de openingstijden bij De Tampeloer. Ze ontzilt er nu de bankjes, leegt de dieren en blaast deze daar waar nodig op. Met name het schaap kost haar veel tijd. Het reservoir zit ver naar voren en door het te strakke ventieltje en haar gehaperde liptechniek blaast ze veel valse lucht mee. Nico noemt dat hok gekscherend ‘mijn kinderboerderij’, maar hij beseft maar al te goed dat daar zijn gouden eieren worden gelegd. ‘De Tampeloer, the place to be voor seks met dieren’ plaatste hij in een banner op de homepage van de webwinkel. Zijn kantoor groeide daarna in rap tempo uit tot het seksuele walhalla voor veel agrariërs rondom Groningen. Zo maakte de stedelijke klantenkring gaandeweg in toenemende mate plaats voor meer mannen uit de periferie.
Terwijl Carla later op de avond het boerenextract uit de dieren kalft, trekt Nico zich voor het slapen nog even af op de eerder die dag opgenomen webcambeelden van zijn kinderboerderij. De zes maanden gevangenschap duurden lang. Te lang om Carla ooit nog gelukkig te kunnen maken.

12 reacties
arta · 19 april 2013 op 08:31
Geweldig geschreven!
Die themacolumn maakt veel los… 😀
Mien · 19 april 2013 op 10:32
Verplichte woorden mooi door het verhaal heen gevlochten.
Leuke woordvondsten ook.
Er hadden wat mij betreft wel wat bijvoeglijke darlings gekilled mogen worden.
Mien Darling Thee
SIMBA · 19 april 2013 op 10:35
Ontzettend vindingrijk, lekker vlot geschreven!
Yfs · 19 april 2013 op 12:43
‘maakt de kas op en schakelt zijn piemel uit’ :rotfl:
En zo staat het bol van de spitsvondigheden, waarvan de titel er al meteen één is.
Ik vind je column een combi van briljant en hilarisch en daarom verdient het m.i. het echte ‘Pierken-keurmerk’
Blanchefort · 19 april 2013 op 17:56
Waanzinnig goed dit. :-))
TheVoice · 19 april 2013 op 20:51
Inderdaad heel erg goed geschreven en wederom trapte ik er weer eens in en kwam er bij “uierzalf” pas achter dat het om een themacolumn ging! 😀
En die arme Carla…… Ik vrees dat ze rap zwaar aan de alcohol zal gaan (door een rietje drinkend :rotfl: ) en binnen een paar jaar dood zal worden aangetroffen in haar bed.
pally · 20 april 2013 op 10:34
Ha, ha, heel goed, deze. Maar hij raakt ook nog, knappe combi!
Pierken · 20 april 2013 op 12:50
Bedankt voor jullie positieve ontvangst! Altijd weer een uitdaging, die thema’s. Grappig om te zien hoe vaak ze gelezen worden door die verplichte trefwoorden.
@ TheVoice en Pally: Carla zal in deel twee, dat er nooit komt, de hand aan zichzelf slaan met een overdosis Zwitserse kaas 😯 .
SIMBA · 20 april 2013 op 15:10
:rotfl:
Chris · 21 april 2013 op 21:15
beste stuk wat ik tot nog toe op cx heb gelezen
Pierken · 22 april 2013 op 08:15
Wat een groot compliment. Dank je wel, Chris.
Pierken · 21 april 2013 op 22:46
Wat een groot compliment. Dank je wel, Chris.