Woordleedgeesten

‘Wilt u de bonnetje?’, vraagt het meisje van de Zeeman.
‘Kut!’, denk ik meteen. In gedachten trek ik haar onmiddellijk over de balie heen. Terwijl ik mijn zakwoordenboekje voor haar ogen heen en weer zwaai, steek ik achterlangs een potlood in haar hypofyse. Het is de meest rigoureuze manier om haar te verlossen van de woordleedgeest.
Maar ik doe het niet. Het molesteren van meisjes is strafbaar en de kans dat ze blijvend letsel oplopen is groot. Wat dan wel te doen? Ik weet dat hij daar zit, die pestetter en besluit om zijn spel mee te spelen. Via een omweg willen ze nog wel eens overspringen en als ik hem eenmaal heb, dan zeg ik het alfabet op. Een alternatieve manier om taaldemonen te verdrijven, maar ook effectief. Daartoe moet ik eerst vaststellen met welk soort woordleedgeest zij besmet is.

‘Bedoel je DE rekeningetje?’, antwoord ik haar. ‘Nou, dat hoeft niet, hoor. DE baby’tje voor wie het is HEBT mijn nicht bij HEM. Als DE rompertje niet past dan pakT ik HET ander.’

In de stilte die valt kom ik er achter dat ze niet te redden is. Ze blijkt besmet met het Fuck You-type. De gewiekste van het stel. Vanuit haar neus glijdt een alleen voor mij zichtbare middelvinger omlaag.
‘Okay’, zegt het meisje, verbaasd over mijn in haar oren vlekkeloze Nederlands. ‘Fijne weekend, meneer.’
‘Ja, fijnE weekend, DE meisje van DE ZeemanNETJE met DE hoofddoekje’, probeer ik nog tevergeefs, waarna ik plaatsmaak voor de volgende klant om mijzelf niet belachelijk te maken.

Tot zover een willekeurige greep uit mijn actuele ervaringen met woordleedgeesten. Ze bestaan dus in meerdere vormen en ik heb mijzelf getraind in het identificeren van hen. Het is een utopie om te denken dat je iedere soort kunt extraheren. Een frustrerend feit, want ze slachten onze Nederlandse grammatica. De taaltent in mijn broek tui ik tegenwoordig alleen al met juist gebruikte lidwoorden. Hoe laag is mijn verwachting gezonken wanneer ik voldoening haal uit het horen van een volledig correcte zinsnede? Zo nu en dan ben ik geneigd om te vragen of ze die zouden willen herhalen. Dan zal ik mijn ogen sluiten en mij wassen in juistheid. En dat allemaal veroorzaakt door een occulte entiteit.

Het trainen op herkenning van woordleedgeesten is geen appeltje eitje. Zo heb ik Nachtzuster gevraagd om een aantal verdachte woorden op te dreunen die mij dwarslagen. Eenmaal van wal gestoken heb ik haar verzocht te stoppen bij het woordje: doedoeoei. Dat mocht ze nog eens een aantal malen herhalen voor me. Eerst 2x snel. Daarna 2x langzaam. Een beetje wee spasmodisch gevoel overviel mij en we hebben zelfs nog ruzie gekregen ook, omdat ze er te pas en te onpas bewust misbruik van ging maken. Nu kijkt ze echter wel linker uit, want ze weet dat ik sinds kort altijd een potlood bij me draag.

De meest makkelijke soort om op te trainen zijn de overgewaaide woordleedgeesten. Zij zijn zich bewust van hun nutteloosheid binnen een andere taal en daarom infiltreren ze juist. Ontelbaar veel Engelse woordleedgeesten drukken hun stempel op hele mensenlevens. Zo zitten zij bijvoorbeeld weken aan de bedrand van zwangere vrouwen (ook zo’n woord: ‘zwanger’) om hen op het moment van gillen, barsten en baren de meest vreselijke woordleednamen voor hun pasgeborene in te fluisteren. Ik noem hier enkelen. Sluit uw ogen indien u ontvankelijk bent voor woordleed; Thorn, Ashley, Priscilla, Imogee, Kimberly, Jeffrey of Innocence. Voelt u het?

Het zijn ook met name de Engelse woordleedgeesten die er in de managementsferen een potje van maken. Laatst had ik telefonisch een offerte aangevraagd voor externe inhuur. De man die ik sprak zat vol met woordleed. Hij sprak half Engels, half Nederlands en toen ik hem vroeg naar zijn uurloon, verbeterde hij na enig zwijgen mijn gevraagde ‘uurloon’ met ‘fee’. ‘F_I_E’. ‘Oh, U bedoelt de fee’, sprak hij licht kokkend. Arme man. Hij bleek Executive Consultant bij een Human Resource-unit te zijn en zat onbewust geperst in het keurslijf van zijn woordleedgeest. Niet wetend waarom hij doorgaans zo misselijk thuiskomt na een dag werken.

Ik kan u hier pagina’s vol eerste hulp bij besmetting geven, maar er zullen velen zijn van wie die afglijden. Daarom beperk ik mij tot de noodzakelijke tips en verwijzingen naar mijn websites hieronder. Indien de uitdrukking ‘Get a life’ u koud laat, dan kunt u zich afvragen in welke mate er infectie heeft plaatsgevonden door een (makkelijk te verdrijven) overgewaaide variant. Lees viermaal het leesplankje hardop en herhaal tweemaal het alfabet, dan bent u minimaal een dag verstoken van die onverschilligheid (indifference). Voor alle overige vormen adviseer ik professionele hulp. Woordleedgeesten hebben een bloedhekel aan taalinstituten. Schrijf u bij twijfel in. Negeer ze intussen en gaat u alstublieft niet zelf zitten rotzooien met een potlood.

www.de-of-het-bonnetje.nl of
www.waaromdickikzostrange-ineens?.kom