Toen ik deze week bij een langzaam maar zeker herstellende collega-columnist op ziekenbezoek was, deed hij zijn beklag over de incompetentie van nogal wat ziekenhuispersoneel. Dat personeel wordt door u en mij betaald. Deels via de ziektekostenpremie, deels via de betaalde belasting. Maar de regel “wie betaalt, die bepaalt” geldt amper. Niet mijn collega bepaalt of hij met z’n rammelende galstenen midden in de nacht weer naar huis wordt gestuurd, maar de dokter. In zekere zin niet heel erg onlogisch: hij heeft daar voor doorgeleerd. Maar omdat hij uiteindelijk die arts betaalt, heeft ‘ie extra reden om stevig de pest in te hebben.

Ik heb ook de pest in. Gigantisch. Omdat mijn dierbare Amsterdam wordt vernacheld door een stel incompetente idioten, die mede door mij worden betaald. Via de gemeentelijke belastingen en mijn maandelijkse bijdrage aan de schatkist. Een stad die niet dreigt uit zijn voegen te barsten van zelfingenomenheid, grootheidswaanzin of dikdoenerij heeft een Dienst Gemeentewerken. Of een Afdeling Publieke Werken. Zoiets. Maar voor Amsterdam zijn zulke namen natuurlijk veel te bescheiden. Groots en meeslepend moet het zijn. Amsterdam is immers een wereldstad, en dat zal de wereld weten ook. Dus moest er een mooie naam worden bedacht. Foutje. Want in Amsterdam was die club niet eens in staat, een fatsoenlijke naam voor zichzelf te verzinnen. De dienst die verantwoordelijk is voor losse stoeptegels, scheve lantaarnpalen, versleten trambanen en nog wat van die zaken heeft zich een naam toegemeten die zo protserig is, dat je bij het horen daarvan al spontaan in de lach schiet. De Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer. Toe maar! Indrukwekkende naam! Nou, dáár moeten de knappe koppen zitten!

Niet dus. Bij de Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer kunnen ze niets. Helemaal niets. De burelen aldaar worden zo te zien bevolkt door ingenieurs die met veel pijn en moeite nét hun eigen naam kunnen schrijven.

Onder auspiciën van die dienst werd besloten dat er een nieuwe metrolijn in de stad moest komen. Bouwtijd plusminus 8 jaar, kosten pak ‘m beet een miljard euro. Inmiddels zijn de kosten dik verdubbeld, en zal de bouwtijd geen 8, maar 18 jaar zijn. In tegenstelling tot wat was beloofd, zou de Ferdinand Bolstraat (een belangrijke winkel- en tramroute) niet gedurende 2, maar minimaal voor 10 jaar gestremd zijn. En dan heb ik het nog niet eens over die schattige historische pandjes langs de route die nu letterlijk op instorten staan. En toezicht op het werk houden is iets wat ook onvoldoende gebeurt. Een auto werd verpletterd door damwanden die uit een ondeugdelijke takel lazerden, met als gevolg dat de chauffeur om het leven kwam. Dat zeg ik: als je nou écht helemaal niets, maar dan ook niets kunt, kan je altijd nog ingenieur worden bij de Amsterdamse Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer.

Die dienst bouwt ook een nieuw busstation achter het Centraal Station. Op een viaduct, want dat is mooi futuristisch. Dat hoort nu eenmaal bij een wereldstad. Dat passagiers nu de halve marathon moeten lopen om bij hun aansluitende tramhalte te komen, dat was van ondergeschikt belang. Want ja: design gaat voor gezond verstand. Toch een beetje jammer van de oprit naar dat nieuwe busstation. Die bleek zodanig te zijn gebouwd, dat de bus er niet op paste. Dat zeg ik: als je nou écht helemaal niets, maar dan ook niets kunt, kan je altijd nog ingenieur worden bij de Amsterdamse Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer.

En kent u de Utrechtsestraat? Een erg mooie winkelstraat die nog niet ten onder is gegaan aan de eenheidsworst die ons wordt aangedaan door de firma’s Blokker, Kruitvat, Hema, H&M en Mc Donalds. Maar de straat moest worden opgeknapt. Nieuw wegdek, nieuwe gaspijpen, nieuwe bruggen over de grachten die de straat kruisen. Het werk zou in een jaar klaar zijn. Gaat uiteindelijk twee jaar duren. Of langer, dat is nog even afwachten. Ruzie met de aannemer, over de bruggen. Rechtszaak. De rechter gaf de aannemer voor de volle 100% gelijk. Niettemin zitten de winkels zonder klanten, en moeten de passagiers van tramlijn 4 extra betalen omdat de tram een jaar langer omrijdt. Dat zeg ik: als je nou écht helemaal niets, maar dan ook niets kunt, kan je altijd nog ingenieur worden bij de Amsterdamse Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer.

Meer bruggenellende. De brug over de Amstel bij het Amstelhotel. Blijkt volkomen foutief te zijn begroot. Ze zitten er gewoon een paar miljoen naast, en in tegenstelling tot wat was beloofd, worden allerlei middeleeuwse ornamenten nu opeens niet teruggeplaatst. Dus we krijgen daar een brug die twee minpunten in zich verenigt: lelijker en duurder. Dat zeg ik: als je nou écht helemaal niets, maar dan ook niets kunt, kan je altijd nog ingenieur worden bij de Amsterdamse Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer.

En als klap op de vuurpijl het werk aan de bestaande metrotunnel tussen het Amstelstation en het Centraal Station. De brandveiligheid moet beter, en die werkzaamheden kunnen niet gebeuren als de metro’s er gewoon rijden. Vorig jaar werd het metroverkeer stilgelegd om vluchtperrons naast de rails te maken. Een meter hoog, gelijk aan de onderkant van de deuren, zodat mensen eenvoudig uit een gestrande metro konden vluchten. Maar in bochten ligt het spoor een beetje schuin, net als bij een racebaan, om te zorgen dat treinen en metro’s niet omvallen. Dus moet het perron aan de buitenbocht wat hoger, en aan de binnenbocht wat lager. Dus wat had men gedaan? Je raadt het al: de vluchtperrons aan de buitenbocht bleken lager, en aan de binnenbocht juist hoger te zijn aangelegd. Precies verkeerd om. De perrons waren dus gewoon onbereikbaar. Dat zeg ik: als je nou écht helemaal niets, maar dan ook niets kunt, kan je altijd nog ingenieur worden bij de Amsterdamse Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer.

Ook deze zomer moest veiligheidswerk in de metrotunnel worden verricht. Dus is wederom met het vervoerbedrijf afgesproken dat ze deze zomer tijdens vijf weken zoveel mogelijk metrobestuurders met vakantie sturen, de metro inkorten en een vervangende buslijn instellen. Een week voor de geplande aanvang, toen het vervoerbedrijf onmogelijk alsnog metro’s kon laten rijden, werd opeens bekend dat het werk niet door zou gaan. Bonje met de aannemer. Gevolg: alle metropassagiers zijn dik een kwartier langer onderweg, als haringen in een ton in een oncomfortabele bus, terwijl het werk onder de grond niet wordt uitgevoerd. Dat zeg ik: als je nou écht helemaal niets, maar dan ook niets kunt, kan je altijd nog ingenieur worden bij de Amsterdamse Dienst Infrastructuur, Verkeer en Vervoer.

Al die missers helpen mijn dierbare Amsterdam naar zijn grootje. Dat doet mij als geboren en getogen Mokumer heel erg veel pijn. Maar wat misschien nog erger is, is dat dat gepruts door mij wordt betaald. En door u.

Een van de grootste misverstanden in de Nederlandse samenleving is dat ambtenaren moeilijk zouden kunnen worden ontslagen. Fout. Ik ken het verhaal van een vuilnisman. Die versliep zich te vaak, en werd ontslagen. Wegens plichtsverzuim. Volkomen terecht, overigens. Maar als je een ambtelijke vuilnisman wegens plichtsverzuim kunt ontslaan, dan moet je ook een prutsende ambtelijke ingenieur wegens plichtsverzuim de laan uit kunnen sturen. Er is maar één manier om de stad te redden. De vijftig hoogste ambtenaren van de Dienst Met De Lange Naam eruit. Zonder pardon. Meteen.

Het kan niet zo zijn dat patiënten in ziekenhuizen slecht worden behandeld. Maar het kan ook niet zijn, dat andere dienaren van de samenleving maar wat aanrotzooien. Als burger mag je van de overheid toch verwachten dat ze je belastinggeld doelmatig beheert en besteedt? Dat de overheidstaken efficiënt worden verricht, met zo veel mogelijk rendement en zo weinig mogelijk hinder voor de burger? In dat kader is het schandelijkste wat de burger ooit is aangedaan, het Pikmeer-arrest. Dat stelt dat ambtenaren niet kunnen worden vervolgd voor hun falen. Tijd voor een paar stevige wetswijzigingen. Misschien dat de onderhandelaars voor dat Pimpelpaarsplusse langetandenkabinet dat nog even kunnen meenemen…


DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

3 reacties

Mien · 21 juli 2010 op 08:26

Driek in een dozijn.
Vrees dat je nog even moet wachten op het kabinetje.

Mien (uit klein Mokum)

lisa-marie · 21 juli 2010 op 14:53

gisteren een reportage gezien over dat je je diploma kado krijgt terwijl je het eigenlijk niet haalt.
En daar zat ook een stuk over bouwkunde in.
Ik hoef mij nu bepaalde dingen niet meer af te vragen … 😀

Schorpioen · 21 juli 2010 op 21:27

Ik zie de heren ingenieurs zo voor me. Wat een voorbeelden zeg! Hoe hark je dat bij elkaar? Gaat dat via Google Alert met: “blunder Amsterdam”?
Als inleidende alinea had “Amsterdam heeft geen Dienst Gemeentewerken of Publieke werken…” beter geweest, zonder het er omheen gefabriekte zieke collega verhaal. Er was immers genoeg materiaal.
En “mijn dierbare Amsterdam”, tot twee keer aan is mij (provinciaal), te hebberig en -sentimenteel.

P.S. gewoon ontslaan? Wordt er niet meer geschoten? Iemand heeft een goede vakantie gehad. 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder