Wel eens down, even niet lekker in je vel, geen zin om verder te leven omdat het toch allemaal zinloos lijkt? Waarschijnlijk wordt je dan getroffen door een ‘dipje’. Slecht nieuws kan dat soort dingen veroorzaken. Problemen in de relatie, geldzorgen, werkeloosheid, gezondheidsproblemen en dat soort nare dingen. Dipjes gaan over, er gebeurt weer wat leuks op een gegeven moment en weg is het dipje of ze gaan vanzelf over met de tijd. Dat heeft iedereen wel eens, de één meer dan de ander maar het hoort bij het leven.

Zo niet voor iedereen, waar sommige mensen soms een dipje hebben vechten andere mensen al heel hun leven tegen depressivitieit. Ik ben er zoéén. Ik werd zes weken te vroeg geboren en daarmee zijn mijn hersenen beschadigd en sindsdien ben ik de blije eigenaar van een ziekte genaamd ADHD.

ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder en iedereen denkt het te hebben tegenwoordig. Feit is dat maar ongeveer 5% van de volwassen nog steeds ADHD heeft omdat dit een ziekte is die in de meeste gevallen gewoon overgaat tijdens de puberteit. Er wordt een hoop zin en vooral onzin geschreven over ADHD. Zo zouden mensen met ADHD niet kunnen communiceren en hebben ze altijd problemen met leren omdat ze zich niet kunnen concentreren. Dit is slechts gedeeltelijk waar. ADHD patienten kunnen zich wel degelijk concentreren als het onderwerp ze boeit. Zo was ik op school altijd heel goed in biologie en frans, dat vond ik leuke vakken. Ook zouden ADHD-lijers altijd druk zijn. Dit klopt wel maar er zit ook een andere zijde aan vast, namelijk dat je gewoon vreselijk moe wordt van jezelf. En op het moment dat dat gebeurd worden mensen met ADHD depressief.

Depressief zijn is dus niet zomaar een dipje, een dipje gaat relatief snel over, depressies kunnen jaren duren. Het langste wat ik ooit depressief ben geweest was drie jaar, dan ga je door een hel en de meeste mensen worden dan helemaal gek of plegen zelfmoord. Voordat iedereen zegt van ‘oh heb ik ook wel eens’ zal ik wat nader in detail uitleggen wat depressiviteit nu eigenlijk precies betekend.

Stel je voor, je komt ‘s ochtends je bed uit en denkt ‘ik heb echt geen zin om te werken’. Gebeurd iedereen wel eens maar uiteindelijk ga je toch. Bij mensen die echt depressief zjn zou je je een volgend scenario kunnen voorstellen: je gaat dus niet en belt ook niet af. Waarom bel je niet af hoor ik mensen denken. Het antwoord is simpel, het lukt niet. Als je echt depressief bent en je wordt wakker dan ga je op de bank zitten ‘s ochtends en heb je gewoon geen energie. Je hebt geen kracht om te lopen, te eten, je aan te kleden en al helemaal niet om het te gaan uitleggen aan je baas. Dus wat doe je, je trekt je telefoon er uit en gaat uren voor je uit zitten staren.

Een paar uur later denk je ‘shit, nu kom ik echt in de problemen, heb mn baas niet gebeld’. En dan durf je niet meer te bellen want dan wordt je vast ontslagen. Het vervelende verschijnsel wat je dan krijgt is dat je nog depressiever wordt omdat je bang bent om je baan kwijt te raken en je schaamt voor je gedrag. Een visueuze cirkel dus. Dit kan dagen duren tot het moment dat je niet meer naar buiten gaat, ook niet om boodschappen te doen, alle contact met iedereen verbreekt en je daar dan weer schuldig over gaat voelen. Eten doe je niet meer want dan moet je boodschappen doen, soms eet ik dagen niet als ik depressief ben.

Als ik depressief ben zie of bel ik soms maanden niet met vrienden omdat ik de energie gewoon niet heb, daar komt bij dat ik me daar dan ook weer schuldig over ga voelen wat de depressie alleen maar erger maakt. Je moet op een gegeven moment de cirkel dus zien te doorbreken door dingen te doen waar je eigenlijk geen energie voor hebt maar die de cirkel erger maken. Je moet eens naar een goede vriend gaan ofzo die je ziektebeelden kent en begrijpt. Niet zo’n vriend die je gaat zitten opvrolijken want dat lukt niet en dan voel je je daar weer schuldig om omdat hij zo z’n best doet om je op te vrolijken. Gevolg, je wordt nog depressiever.

Nu zijn er dus bergen medicijnen om depressies tegen te gaan. Seroxat, Litium en weet ik hoeveel andere chemische troep. Ik heb die een jaartje geslikt maar ik werd er depressief van omdat ik me een patient voelde, het moment dat ik ermee stopte was de depressie dus ook weer weg. Dit is te verklaren omdat ik depressief werd van het feit dat ik antidepressa slikte, alsof ik het niet zelf kon…

Op het moment van schrijven van deze column ben ik ook depressief maar ik probeer onder andere door middel van het schrijven van deze column de spiraal te doorbreken. Ik ben er achter gekomen dat de enige manier om (tijdelijk) van depressies ‘af te komen’ is om juist de dingen te doen die je niet kan doen. Dit kost wat oefening want eigenlijk kan je het gewoon niet. Het toch productief blijven ondanks een depressie is een kwestie van oefening, een oefening die ik al 31 jaar doe. En nog steeds gaat het niet optimaal, maar, ik schrijf nu toch deze column maar. Een doorbraak in de visueuze cirkel. Alleen door dat soort ‘doorbraakjes’ kom je er weer uit. Naar mijn idee zeker niet door medicatie, maar ik spreek slechts uit persoonlijke ervaring. Ik ben tenslotte geen Yomanda.

Het doel van deze column is dus ook om duidelijk te maken dat een dipje geen depressie is en hopelijk snappen mensen die nooit depressief zijn geweest nu een beetje beter hoe lastig er uit te komen is.


37 reacties

wendy77 · 11 oktober 2005 op 09:01

Ik denk niet dat mensen die nooit depressief zijn geweest dit nu snappen hoor. Zoiets moet je helaas zelf hebben meegemaakt om te kunnen begrijpen.

pepe · 11 oktober 2005 op 09:38

Ik kan je alleen, na het lezen van dit stuk, heel veel sterkte wensen en hoop dat je de lichtpuntjes aangrijpt die het leven je geeft.

Geertje · 11 oktober 2005 op 09:51

[quote]Het doel van deze column is dus ook om duidelijk te maken dat een dipje geen depressie is [/quote]enz. Dat verschil heb je in mijn beleving goed weten te verwoorden. Het lijkt mij meer dan vreselijk om zo gevangen te zitten in je belevings wereld. [quote]maar ik probeer onder andere door middel van het schrijven van deze column de spiraal te doorbreken.[/quote] Een moedige stap, een lichtpuntje, op naar de volgende stap. Ik ben benieuwd naar je volgende column. En welkom op ColumnX! 🙂

Marco · 11 oktober 2005 op 10:08

Dank voor de leuke reacties 🙂
Het was even spannend of mijn eerst column er door heen zou komen maar het is gelukt 😀

Ik heb alweer een andere ingestuurd 🙂

Wright · 11 oktober 2005 op 10:19

Hey Marco,
Welkom op Cx. Ik hoop van harte dat deze column-site voor jou therapeutisch zal werken.
Zelf word ik regelmatig depressief vanwege het ontbreken van inspiratie, maar ik weet nu dat het slechts een ‘dipje’ is. Zo leren wij van elkaar.
Groet, Wright

KingArthur · 11 oktober 2005 op 11:45

Hallo Marco,

We mogen dus nog veel columns van je verwachten met je ‘ziekte’beeld 🙂 (een misplaatste grap maar kon dit niet laten).

Ik ben het helemaal met je eens dat een dipje wel degelijk iets anders is dan een depressie. Een depressie is naar mijn idee ook niet afhankelijk van een (materiele) situatie waarin een persoon verkeerd zoals genoemd in je eerste alinea. Hoewel dit je wel verder in de shit kan helpen. Een depressie zit diep van binnen. Verdwijnen van zorgen of de wolken zijn daarom ook geen oplossing hiervoor. De oplossing moet in deze namelijk ook uit de persoon zelf komen (hetgeen jij doet met het schrijven, alle lof hiervoor). Het is een aanpassing in je mind setting en dat kan alleen iemand zelf doen. Praten met anderen of erover schrijven helpt daar zeker bij. Maar ook relatieveren en accepteren zijn ingredienten tot oplossing van depressies.

Mag ik je wijzen op ‘Valkuil’ en ‘Oogverblindend’. Misschien kan ook herkenning bijdragen tot een beter gevoel. Succes.

Marco · 11 oktober 2005 op 12:03

Depressies komen over het algemeen gewoon ‘zomaar’ inderdaad, bij mij is er meestal geen echte aanleiding. Acceptatie is het enige wat je er mee kunt doen, ik wil geen ‘drugs’ om het af te stompen want dan duurt het alleen maar langer.

Schrijven is dan een hele goede uitlaatklep maar over het algemeen zullen m’n columns wat ‘gewoner’ van aard zijn (heb er al weer 1 ingestuurd over een heel ander onderwerp). Deze column was geschreven tijdens een enorm dieptepunt vorige week. Het lijkt nu alweer iets beter te gaan en ik functioneer weer ‘normaal’.

Als het weer eens raak is valt er wel een deel twee van ‘Depri’ te verwachten. Maar op het moment gaat t wel weer redelijk eigenlijk dus richt ik me weer op het dagelijkse leven 🙂

wendy77 · 11 oktober 2005 op 12:32

Knap dat je geen medicijnen neemt. Van die rotzooi ga je een meter boven de grond zweven. Super verslavend die bocht, heb er helaas ook een half jaar aan vast gezeten. Als me het ooit nog eens overkomt, ga ik in ieder geval noooooit meer aan die medicijnen.

Shitonya · 11 oktober 2005 op 12:46

dit is weer dagboek materiaal of iets wat je verteld op een weblog of een mailtje of iets wat je verteld over msn. Het is niet origineel, grappig, diepzinnig of wat dan ook, maar gewoon “saai”. Ik weet even geen ander woord wat meer geschikt is.

En iedereen weet als het goed is wat depressief is objectief dan wel. Zo ongeveer 50%, de andere 50% weet een gezond mens nooit omdat degene zelf nooit echt depressief is geweest. En onze inlevingsvermogen is gewoon niet zo toereikend helaas. En “depressief”… ik ben geen voorstander van dat woord/ziekte, ik zieh et nog altijd als levenswijze/inzicht. Hoe dan ook, men ( shrinks ) zeggen al snel dat iemand depressief is, zo ook zo vaak met mij.

Maar ja, al ben je nogal pessimistisch/negatief ingesteld, dan beschuldigen ze je al snel van depressiviteit. Wel ene goede column om over na te denken, maar nogal “gewoontjes”. Dat is jammer.

Outsider · 11 oktober 2005 op 14:21

Shitonya, hou nou eens een keer je grote rotbek dicht. Je eigen columns zijn onleesbaar vervelend en de laatste is ook weer kut.

Mosje · 11 oktober 2005 op 14:41

Uitstekend gelukt, die spiraal doorbreken. Schrijf nog maar eens wat vaker.

Wright · 11 oktober 2005 op 15:40

[quote]Je eigen columns zijn onleesbaar vervelend en de laatste is ook weer kut.[/quote]
@Outsider: Maar wel mèt haar dan… 😀

Mosje · 11 oktober 2005 op 17:37

Het zou je sieren beste outsider, als je je wat diplomatieker zou uitdrukken.
Shitonya heeft wel enig recht van spreken. Ze heeft ooit best harde kritiek gehad op haar eerste column hier, maar heeft het sportief opgevat, en verwoede pogingen gedaan zich te verbeteren. Nog steeds krijgt ze best wel kritiek op haar schrijfsels, maar omgekeerd kraakt zij wel eens een harde noot als het om de stukjes van anderen gaat. Vind ik prima.
Enne, Marco is best wel in staat om zelf op Shitonya’s commentaar te reageren, denk je ook niet?

Marco · 11 oktober 2005 op 17:52

@shitonya:
Depressiviteit is wel degelijk een ziekte, en in mijn geval is het zelfs een hersenafwijking. Daarnaast is er geen psych die mij kan helpen wat dat betreft en ook geen psychs die mij vertellen hoe ik me wel of niet moet voelen, ik ga niet meer naar psychs. Dat het wat jou betreft geen ziekte is vind ik prima, gelukkig ben je geen arts want anders had ik me zorgen gaan maken 🙂

Ach, wat betreft de column zelf, dat die nogal gewoonjes zou zijn, mee eens, het was dan ook niet als lollige column bedoelt. Dus de missie is wat dat betreft geslaagd en zelfs jij hebt hem begrepen zoals hij bedoeld is 😀

Overigens vind ik jouw laatste column overmatig veel onnodige straattaal bevatten. Ik zou hem niet aan mijn ouders durven laten zien 😉

Troy · 11 oktober 2005 op 17:58

Schrijven als vorm van exorcisme, iets dat ik in één van mijn eerste columns al eens belicht heb, is inderdaad een hele goede manier om met je problemen om te gaan. Even afstand van je hoofd nemen en de boel lekker op papier kwakken. Goed gedaan. Sterkte ermee en welkom hier.

Troy

Outsider · 11 oktober 2005 op 20:19

[quote]Het zou je sieren beste outsider, als je je wat diplomatieker zou uitdrukken.[/quote]

Best mogelijk, maar Shitonya doet hier niks anders dan iedereen afkraken, daar heb ik nu schoon genoeg van. Maar het is hier altijd hetzelfde. Een ander mag alles zeggen, maar zodra Outsider wat terugzegt, dan valt iedereen erover.

Trukie · 11 oktober 2005 op 21:02

Marco, wat je hebt willen vertellen, heb je helder en duidelijk op papier weten te krijgen.
Ik waag me niet aan een discussie of het zin of onzin is. Ik kan alleen op eigen ervaring afgaan. En dat zijn andere ervaringen dan de jouwe.

Marco · 11 oktober 2005 op 21:22

@Trukie:

Bedankt! En, iedereen ervaart dingen weer net anders, gelukkig maar 😀

Marco · 12 oktober 2005 op 02:01

@outsider:

Ik vind het tof dat je het soort van opneemt voor me, ik ben tenslotte nieuw hier maar ik ga me er natuurlijk niet in mengen. Ik ben het wel met Shitonya eens, mn column was nou niet ‘geweldig’. Het was ook zeker niet m’n beste, hiervoor heb ik al wat columns geschreven voor andere websites voordat ik me aan deze site waagde en die waren stukken beter 😉

Desondanks werd hij wel geplaatst en ben ik daar erg blij om. Ik ben het wel met je eens wanneer je zegt dat Shitonya altijd mensen loopt af te zeiken, naja het zij zo. Ik lees columnx al langer, als anonieme gebruiker dan wel maar ik ben zeker niet nieuw hier. Dit neemt niet weg dat Shitonya ook hele goede columns heeft geschreven 🙂

dus:
@Shitonya: mn volgende is beter
en
@outsider:
Jouw columns zijn behoorlijk goed, ik kan me er goed in vinden, en vooral in de schrijfstijl 😀

KawaSutra · 12 oktober 2005 op 02:14

Goed verhaal, daar kun je je weer aan optrekken. Schrijven is het beste middel om af te rekenen met frustraties, depressieve gevoelens e.d. Zodra je iets aan het papier toevertrouwt maalt het niet meer door je hoofd en krijg je ruimte om je met positievere zaken bezig te houden. En dat is dan weer CX. Dus een positieve spieraal i.p.v. een negatieve.
Succes en welkom op CX. 🙂

Marco · 12 oktober 2005 op 02:22

@kawasutra: Dank voor dit positieve bericht, ik voel me ook welkom door de vele goede reacties. Helemaal top! Ik denk dat ik CX vaker ga spammen met mn gezeik 😀

Outsider · 12 oktober 2005 op 08:27

[quote]Ik ben het wel met Shitonya eens, mn column was nou niet ‘geweldig’. Het was ook zeker niet m’n beste, hiervoor heb ik al wat columns geschreven voor andere websites voordat ik me aan deze site waagde en die waren stukken beter
[/quote]

In ieder geval vind ik jouw column niet saai. Van Shitonya heb ik nog nooit een column uitgelezen.
Overigens kun je volgens mij de columns die je op andere websites hebt staan hier evengoed ook wel plaatsen.
[quote]Depressiviteit is wel degelijk een ziekte, en in mijn geval is het zelfs een hersenafwijking. [/quote]

Volgens mij is dit een waarheid als een koe, Marco. De geest kan niet ziek worden, alleen het lichaam kan ziek worden.

Dees · 12 oktober 2005 op 09:29

Als je creativiteit uit depressie weet te putten is dat natuurlijk grote winst. Interessant om te lezen. Schreef jij hier eerder onder een andere naam?

Dees · 12 oktober 2005 op 09:34

[quote]Shitonya, hou nou eens een keer je grote rotbek dicht. Je eigen columns zijn onleesbaar vervelend en de laatste is ook weer kut.[/quote]

Ga je mond spoelen met groene zeep 😮

Serieus, als dit mijn site was, kwam je er nu niet meer op, je gaat te ver.

Marco · 12 oktober 2005 op 09:40

@Dees: Nop, was m’n eerste hier 🙂

Outsider · 12 oktober 2005 op 09:48

[quote]Ga je mond spoelen met groene zeep
[/quote]
Kijk eerst maar eens goed wat Shitonya allemaal zelf zegt. Jouw eigenwijze praatjes ben ik trouwens ook strontzat. Kijk naar jezelf. Alleen al die opgestoken middelvinger op je eigen foto.

klungel · 12 oktober 2005 op 09:51

CX als meditatie. Kijk, een multifunctionele website in een multiculturele samenleving.
🙂

Als nu alle aanwezigen nog wat respect voor elkaars mening kunnen hebben en niet elkaar op willen voeden komen we er wel.
(wie de schoen past trekt hem aan, ik heb de linker al aan, wie wil de rechter? ;-))

Dees · 12 oktober 2005 op 09:56

[quote] Alleen al die opgestoken middelvinger op je eigen foto[/quote]

Ik zal hem eens grondig spoelen met groene zeep.

😎

Shitonya · 12 oktober 2005 op 10:22

God, is Outsider op zijn teentjes getrapt omdat je laatste columns zo afkraakte? Afkraken wil ik het trouwens niet noemen, ik noem het enkel kritiek. Maar sommige mensen kunnen daar niet tegen, zo blijkt maar weer. Marco reageerde volkomen normaal op mijn reactie, in tegenstelling tot jou. Mijn kritiek was tegen Marco bedoeld, niet tegen jou. Dus waar jouw heftige emoties vandaan komen is mij een raadsel alhoewel ik wel een vermoeden heb.

Het is zeker niet waar dat ik iedereen alleen maar afzeik. Het komt ook wel eens voor dat ik positief op een column reageer maar die zie je waarschijnlijk over het hoofd omdat mijn positieve reacties in de minderheid zijn. Spijtig, maar niet onterecht. Dat jij nog nooit één van mijn columns hebt uitgelezen begrijp ik al helemaal niet. Dan ben je waarschijnlijk de enige hier die dat overkomt, want naar horen zeggen zitten er wel degelijke enkele goede columns tussen als je kijkt in het “archief”.

En ik kan tegen kritiek, ik reageer er normaal op. Maar “jij”? Misschien dat je een slaapgebrek hebt of wat dan ook, maar reageren met kut en rotsmoel of iets dergelijks wordt hier niet echt getolereerd of het moet echt terecht zijn waar iedereen het mee eens is, maar dat is in dit geval niet zo. Je kan ook op normale wijze kenbaar maken hoe je over me denkt en dat kun je ook ergens anders doen dan hier op columnx. Zo verpest je de hele sfeer hier 🙂

En ja, ik heb vaak veel kritiek, maar zo nodig wil ik soms best die “zware” kritiek toelichten/beargumenteren, maar zo emotioneel als jou dat is toch iets teveel van het “goede”…

Outsider · 12 oktober 2005 op 11:18

[quote]Mijn kritiek was tegen Marco bedoeld, niet tegen jou. Dus waar jouw heftige emoties vandaan komen is mij een raadsel alhoewel ik wel een vermoeden heb.[/quote]

Als je alleen kritiek op mijzelf had, dan had ik mij stil gehouden. Dat heb ik trouwens ook alle keren gedaan, lees je reacties op mijn columns er maar op na.
Maar ik kan er niet zo goed tegen dat mensen die openhartig over hun onzekerheid (Wendy) en over hun depressie (Marco) durven te schrijven meteen door jou op vervelende kritiek worden getracteerd.

[quote]Dat jij nog nooit één van mijn columns hebt uitgelezen begrijp ik al helemaal niet. Dan ben je waarschijnlijk de enige hier die dat overkomt, want naar horen zeggen zitten er wel degelijke enkele goede columns tussen als je kijkt in het “archief”.[/quote]

Je denkt toch niet dat ik in het archief op zoek ga naar columns van jou? Ik heb genoeg goede boeken te lezen.

Shitonya · 12 oktober 2005 op 13:49

Misschien was het voor hen niet zo vervelend als het voor jou was. En openhartigheid mag, zolang het maar wel wat aparts heeft, iets moois, diepzinnigs, oftewel “iets” origineels. Dit soort standaard gekakel kun je beter bij andere dingen kwijt.

En ja, ik weet heel goed hoe zwijgzaam jij kan zijn wanneer ik reageer op jouw columns. Dat vind ik ook hoogst amusant moet ik eerlijk bekennen. Want heel diep van binnen kolkt het wel van reactie die je zou willen geven maar niet in een zinloze discussie wil raken. Als je niet eens de moeite neemt om te controleren of ik wel eens goede columns heb geschreven is het nogal onredelijk om dan snel conclusies te trekken dat ik zo’n slechte schrijfster ben…

wendy77 · 12 oktober 2005 op 13:51

Zullen we weer on-topic gaan, want ik word hier een beetje depressief van 😀

Chantal · 12 oktober 2005 op 14:24

Goede column! Welkom!

@ Shitonya

[quote]reageren met kut en rotsmoel of iets dergelijks wordt hier niet echt getolereerd[/quote]

Kan me jouw reactie op mijn column ‘Twee mannen’ nog wel herinneren 😛 😀 Ik vind overigens dat een beetje kritiek moet kunnen hoor! Maar inderdaad… laten we weer aardig gaan doen tegen elkaar en weer on-topic gaan nu 🙂

Raindog · 12 oktober 2005 op 20:47

Made up my mind! Mocht er ooit nog eens een referendum voor een nieuwe columnist komen, krijgt Shit mijn stem.

Wat een geneuzel allemaal zeg.

Mensen voor rotte vis uitmaken is niet de manier om òver columns te spreken. Dat kan namelijk in de column zelf. Geloof het of niet, en of je het nou leuk vindt of niet: het is een genre.

Outsider · 12 oktober 2005 op 21:36

[quote]Zo verpest je de hele sfeer hier [/quote]

Laat me niet lachen, neem je eigen commentaren nog maar eens goed onder de loep. En waar maak je je eigenlijk druk om. Je kon toch zo goed tegen kritiek?

Shitonya · 12 oktober 2005 op 21:54

ík maak me druk volgens jou? Wel, jouw mensenkennis is net zoals jouw hoge emotiegehalte ook niet echt bijster goed moet ik zeggen. En nee, ik hoef mijn eigen commentaren niet onder de loep te nemen, want ik heb nog nooit klachten gehad dat ik hier de “sfeer” verpeste, dus mijn manier van kritiek/commentaar leveren wordt soms wel op prijs gesteld neem ik aan.

KingArthur · 12 oktober 2005 op 23:27

Jammer dat een column misbruikt wordt voor een onderlinge vete.

Geef een antwoord