Voer voor vogels strooit zij in mijn tuin
Bevleugeld zijn haar woorden
Zacht met dons bekleed
Haar hart loyaal oprecht
Stroomt door mijn bloed
Laat mij harder lopen
Samen wil ik met haar vliegen
Knieën opgetrokken
Lieflijk in haar zachte nek
Naar oorden die nog niemand zag
De liefde praktiseren
Dag en nacht
Ik zou graag willen dat zij vleugels had
Zacht met dons bekleed
Ik zou ze strelen
Met mijn grote handen
Cirkelend naar beneden
Landend op haar lenden
Wat kan een mens toch houden van
Lepelend verkeer ik in haar schoot
Tot in de vroege morgen
Met pen en zoete inkt
Schenk ik haar mijn liefde
Lispelend met lieve woorden
Diva van mijn dromen
Ontwapenend standvastig
Bedwelmend is haar lach
Samen dansend door het vuur
Doet zij iets met mij
In alle talen van het hart
6 reacties
Yfs · 19 oktober 2013 op 20:12
Ik dacht even dat het wederom een in staccato geschreven column was, totdat ik op ‘lees verder..’klikte en ontdekte dat het als gedicht geschreven is. De diva in jouw dromen mag zich zeer gelukkig prijzen! 😉 :yes:
Mien · 20 oktober 2013 op 19:01
Doet ze ook Yfs. Dank voor je reactie. :yes:
Ferrara · 20 oktober 2013 op 20:41
He, wakker worden. Diva van je dromen, zit naast je.
Mien · 20 oktober 2013 op 23:28
Ferrara, daarvoor hoef je me niet wakker te maken hoor.
Dat weet ik al sinds ik haar ken. 🙂
Bedankt voor je reactie.
pally · 21 oktober 2013 op 09:39
Een lief liefdesgedicht, Mien. beetje dronken zwevend buiten de gewone wereld.
Mien · 21 oktober 2013 op 09:47
Dronken van honing. Dat zou zomaar kunnen. In hemel en op aarde. Dank voor je reactie.