Volgens het kabinet help ik mee aan verloedering van de maatschappij. Mijn normbesef vervaagt. Ik gedraag mij asociaal en tolereer dat gedrag ook van anderen. En ik heb gebrek aan discipline. Humor! Als je niet beter wist zou je acuut een huisarts raadplegen en om een verwijzing naar de crisisdienst vragen. Hoogste tijd dat den Haag eens echt aan het werk gaat en normaal gaat doen. – Nor.’maal (bn.) 1. overeenkomstig de regel, gewoon 2. als norm dienend – aldus Van Dale.

Normen en waarden. Het is zo’n discussie waar je nooit van af komt. Omdat die nu eenmaal inherent is aan het bestaan van een maatschappij. Zo om de zes jaar sluipt de discussie ook de politiek binnen. Steeds wordt weer van voor af aan begonnen en uiteindelijk wordt men het niet eens of weet niets meer te verzinnen. Sommigen gaan zich daarbij zo te buiten aan tegenstrijdige verklaringen dat je haast moet spreken van orale incontinentie. Wat zo’n Heinsbroek van Economische Zaken van binnen voelt of bedoelt als hij de woorden normen en waarden uitspreekt is mij dan ook volstrekt onduidelijk. Of nee, eigenlijk weet ik wel wat hij bedoeld met zijn moralistisch gezever. Hij, en de rest van de Balkenbende, wil gehoorzaamheid afdwingen door ons weer bang te maken. Bang voor de politie, bang voor de meester, bang voor de minister. Deze minister van Angst wil dat we weer domme en gehoorzame onderdanen worden. Nou, die tijd ligt dacht ik achter ons. Voor je het weet loop je achter de verkeerde aan. Ik zoek zelf wel uit wat een norm waard is. Daar wil ik ook best met anderen over praten, en stevig ook. Maar wel omdat mijn normen voortkomen uit een waarde, niet uit angsthazerij.

Bang werd ik wel even toen ik hoorde van het resultaat van de grootste rampenoefening ooit in Nederland gehouden. In een tunnel en daar krijgen we er steeds meer van in Nederland. ‘Rampenoefening in spoortunnel mislukt door fouten’ en ‘Brand in een tunnel is dweilen met de kraan open’ kopten de krantenartikelen. Dat is niet best dacht ik nog. Maar daar was het wel. In de spoortunnel in Best op het traject Den Bosch – Eindhoven. Er deden wel duizend figuranten uit de wijde omgeving aan mee. En tweehonderdvijftig hulpverleners van brandweer, politie en GHOR (Geneeskundige Hulp bij Ongevallen en Rampen). Er ging veel mis. Het vluchtroutesysteem was verkeerd ingeschakeld, de omroepinstallatie werkte slecht. Daarbij was het omroepbericht in de tunnel om de vluchters te instrueren te vriendelijk en te lang. Alsof het een attractie in een pretpark betrof. Zoals haast gebruikelijk liep de communicatie tussen politie, brandweer en GHOR weer moeizaam. Volgens het Nederlands Instituut voor Brandweer en Rampenbestrijding in Arnhem (NIBRA) wordt het de hoogste tijd dat dit eens structureel opgelost wordt. Maar dat is pas mogelijk als de gezamenlijke meldkamers er zijn die er al hadden moeten zijn. En het nieuwe C2000 communicatiesysteem dat ook op zich laat wachten. Ik denk zelf dat het probleem dan nóg niet opgelost is. Want het belangrijkst blijft de gebruiker. Die moet zich eerst de grootste kunst van het communiceren onder rampenomstandigheden eigen maken. Namelijk de kunst van het zwijgen. Burgemeester A. Demmers van Best had dat ook beter kunnen doen. Hij heeft het volste vertrouwen in de veiligheid van zijn tunnel. En in de hulpverleners: ‘Want degenen die er nu bij waren worden bij een echte ramp ook opgeroepen dus ze weten de knelpunten.’ Wel een erg kortetermijnvisie voor iemand die verantwoordelijk is voor de rampenbestrijding denk ik dan.

Een lichtpuntje bij deze ramp is dat de oorzaak daarvan zal worden weggenomen: het was een groep dronken feestvierders die volgens het scenario brand stichtte in een dubbeldekker. Dat kan na het normen en waarden debat niet meer. Dronken sowieso niet, feestvieren nog net. Laten we afspreken dat zodra we bang worden dat het tóch mis gaat we van alle kanten roepen: ‘Doe effe normaal’.

G@P


0 reacties

Geef een reactie