UIT Oog en IN Hart

Ach, wie heeft niet af en toe een lief… vaak verloren, slechts een enkele keer teruggevonden. Als dat is dan moet je ‘koesteren’. Koesteren wat was, koesteren wat komt…oplaaiend vuur.
Dan stuur je een mailtje, bijvoorbeeld:

Dag lieve Annemarie, goede morgen (middag-avond-nacht).

In de war

Het zijn tijden om in de war te raken. Misschien is de ‘war’ op dit moment al begonnen. En soms weet ik niet of ik vóór of tegen moet zijn. Daardoor raak ik ook in de war, want meestal weet ik dat wel. Maar nu even niet.

Zwarte doos

Ayaan Hirsi Ali is politica. Ze was tolk in abortusklinieken en blijf-van-mijn-lijf huizen. Haar kritiek op de islam oogst lof en kritiek. Ze straalt vechtlust en standvastigheid uit. Door haar moet ik ineens ook denken aan Femke Halsema. Een verfrissend tegenwicht in al die “te veel van niets en te weinig van alles” debatten tussen haar en drie heren mét en twee heren zonder stropdas. Dat is het!

Pakkans NUL

Een conducteur die een blaastest afneemt en een serveerster die boeven vangt? Nee, misverstand. Het zijn onze vertrouwde dienders in een nieuw ontworpen politie-uniform. Zeg maar ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Als het allemaal doorgaat tenminste. Want het nieuwe pak heeft stof doen opwaaien, er worden zelfs kamervragen over gesteld aan de Minister van Binnenlandse Zaken. Dat is Johan Remkes op het moment dat ik dit schrijf. Dat kan bij het lezen best al weer iemand anders zijn. Niets veranderlijker dan politiek. En politie-uniformen.

Kerst 2002

Koud terug van vakantie en sinterklaas meldt zich alweer. Ik struikel over de deurblokkende speelgoedbijbel van de heiligman op de mat. Bladerend zoek ik naar een computerspelletje. Zo een waarbij ik keuzes kan maken. Om als officier van dienst, centralist of spuitgast real time met mijn joystick te oefenen in een virtuele rampomgeving. Tevergeefs. Nee, Sint hoeft van mij niet. Kerst wel, het houdt een belofte in. Tijd van harsende kersttakken en kruitige vuurpijlen. Verrassend ook. Het komt voor dat kersttakken zes dagen na kerst het voorpaginanieuws nog halen. En vuurwerk honderdvierendertig dagen na nieuwjaar. Beide als ramp ja, dat wel.

Verzwegen vakantietrauma

Hulpverleningsland gaat weer massaal op zomerreces. Bij veel diensten is door creatief freubelen een krap rooster ontstaan. Zo kan bijna iedereen een paar weken de hort op. Even geen hulp verlenen. Gezellig in sleurhut, huisje of hotel. Ver weg of juist dicht bij huis. Wel stiekem kijken hoe het gesteld is met de hulpverlening op de vakantiebestemming. Zit ik niet als een rat in de val als er iets mis gaat in mijn pension. Kan ik wel op een ambulance rekenen en is er ook een échte dokter in de buurt. Dat zijn de onuitgesproken vragen van menig hulpverlener-op-vakantie. Hoe zit het met de hulpverlening in de uithoeken van het eigen land?

EHBO doos (m/v)

Sinds kort is mij het subtiele verschil duidelijk tussen trommel en doos. Tijdens mijn trainingsloopje over 35 km op een lege zondagmorgen en ter voorbereiding van de Rotterdam marathon ging een loper onderuit door plotselinge steken in de zij. ,,Waar is de EHBO doos” roept een stressvolle runner vanuit het groepje rond de neergestorte pechvogel. Ik vraag mij hardop af wat je in zo’n geval hebt aan een verbandtrommel.

Luchthartig

Het overkomt me steeds vaker de laatste tijd. Dat ik op straat of in de supermarkt ruzie krijg met iemand waarmee ik wil gaan reanimeren. Omdat we het niet eens kunnen worden of je start met beademen of juist met hartmassage. En altijd zijn het weer die doe-het-zelvers die willen beginnen met beademen. Omdat ze dat zichzelf hebben aangeleerd via internetsites van andere landen en in andere landen beginnen ze nu eenmaal eerst met beademen.

Muizenissen

Het valt mij op dat sinds politiek Den Haag zich presenteert als een rariteitenkabinet er opvallend veel onderzoeken zijn om de mens beter te leren kennen. In een periode van politieke wanorde en onbenul is er blijkbaar extra behoefte aan vastigheid.

De zwakste schakel

Het is ‘vijf-voor-twaalf’. Het individuele meldkamergedoe van brandweer, ambulancedienst en politie moet afgelopen zijn. Een gezamenlijk registratiesysteem (GMS) en een gezamenlijk communicatienetwerk (C2000) is niet goed genoeg vindt Den Haag. Eén gezamenlijke meldkamer voor de rood-wit-blauw keten per veiligheidsregio is het credo.

Wegens Gezondheid

Eind oktober begon Schooltv van Teleac/NOT met een ehbo project. Acht tv uitzendingen van tien minuten voor kinderen in groep zeven en acht. In het voorjaar van 2003 wordt de reeks herhaald. De bedoeling is ongetwijfeld goed. Maar EHBO in tachtig minuten? En lang niet alle scholen doen er aan mee. Hoogste tijd voor een verplicht schoolvak: ‘WeGe’ (Wegens Gezondheid). Te beginnen in groep 1 en doorlopend tot en met het laatste leerplichtjaar.

Doe effe normaal

Volgens het kabinet help ik mee aan verloedering van de maatschappij. Mijn normbesef vervaagt. Ik gedraag mij asociaal en tolereer dat gedrag ook van anderen. En ik heb gebrek aan discipline. Humor! Als je niet beter wist zou je acuut een huisarts raadplegen en om een verwijzing naar de crisisdienst vragen. Hoogste tijd dat den Haag eens echt aan het werk gaat en normaal gaat doen.