(…) Oh Biko, Biko, because Biko (..), klinkt het stevig in mijn oren. Bijna automatisch gaat mijn gebalde vuist omhoog en de woorden zing ik hard mee. In de supermarkt. Verbaasde ogen kijken me aan en sommige oude dametjes schrikken van de woeste blik achter mijn bril. Ik kan er niets aan doen. Sommige nummers halen de revolutionair in me naar boven en Biko van Peter Gabriel is zo’n nummertje. Een van mijn oude bijnamen vroeger was Che Fred. Ik droeg een T-shirt van die man, rookte Cubaanse sigaren en ergens in huis staat nog een beeldje van Lenin. Ik was klaar voor de revolutie en eigenlijk ben ik dat nog steeds. Nederland is eindelijk toe een echte revolutie om de maatschappij voor eens en voor altijd in een eerlijke balans te brengen. Onnodig te zeggen dat ik aanstuur op een linkse revolutie.

Maar al snel besef ik dat de supermarkt niet de juiste plaats is om een revolutie te ontketenen. Zo kom je nooit in de geschiedenisboekjes. Mijn arm gaat naar benenden en met een rooie kop pak ik een boodschappenmandje. Nagestaard door het voltallige personeel. Ach. Soms komen die gevoelens spontaan naar boven. De wereld moet er maar aanwennen.

Een paar minuten eerder staarden vele ogen me ook al vreemd aan. En dat alleen omdat ik stond te pinnen. Want ja, een rode rakker heeft geld nodig voor het eten. Lijkt me logisch. Alleen zong ik toen luidkeels Somebody to love mee van Queen. En als ik met een band voluit meebral is het wel die band. Queen rulezzz, zou de jongeren van nu zeggen, al zijn ze het waarschijnlijk niet met me eens. Queen is uit en verdomd lang geleden.

Wat wel handig is zijn die dopjes in je oren waar muziek uitkomt. Ja inderdaad, ik heb sinds kort ook een MP3 speler. Wie denkt dat zo’n muziekapparaatje alleen is voor de jongeren heeft het mis. Toegeven, bij de kids begon het. Geen kind zag je meer zonder en op elk verlanglijstje stond een speler vermeld. Anders hoor je er niet bij namelijk. Tijdens het MSN’en wordt dan de muziek gedownload. Genot en deugd gecombineerd. Op de fiets, in de stad en in elke situatie prijken die dopjes in de kinderoren. Tussendoor kletsen ze vrolijk door zodat ik me wel eens afvraag of ze nu de muziek wel horen.

Maar nu mogen ook de ouderen dopjes in de oren. Niet met een lullig MP3 spelertje natuurlijk. Mac kon deze muziekhype natuurlijk niet aan zich voorbij laten gaan en kwam met de iPod op de markt. Uitspreken als eipot trouwens, leerde ik snel. Tis Engels namelijk. Op dat Mac-geval kunnen tot wel duizend nummers, ook van CD zodat downloaden niet altijd nodig is. Dat is veel muziek en – omdat het Mac is – voor veel geld. Want anders is het niks voor de oudere natuurlijk. Goedkoop is voor de jonkies.

Maar om mijn uitgaven en inkomsten enigszins in balans te houden had ik een probleem. iPod was te duur en een MP3 speler kan eigenlijk niet. Dilemma dus. Uiteindelijk werd het dan toch een MP3 speler. Niemand ziet het ding toch en er komt muziek uit, en daar gaat het wat mij betreft om. Het enige wat ik nu nog moet leren is om mijn armen naar beneden te laten en vooral niet meezingen. Dat stoort andere mensen, en is juist niet de bedoeling. Maar toen ik na mijn eerste wandeling weer thuis kwam en mijn dochter zag me met mijn doppies in mijn oren straalde ze helemaal. Nou ben je cool, zei ze en ik straalde van trots. Pa is cool. Ik hoor erbij dus.


15 reacties

Eddy Kielema · 9 mei 2005 op 13:24

Sinds kort heb ik ook een (Sony) mp3-speler en zo’n ding is wel akelig handig! Het inladen van nummers kost alleen wel wat tijd als je geen I-pod hebt (idd, te duur, want je betaalt ook voor het ontwerp!), maar je kunt ongestoord urenlang naar je favoriete muziek luisteren. In het verkeer is zo’n ding wel wat onhandig (je hoort geen claxons meer…), maar in het openbaar vervoer is een mp3-speler ideaal! Alleen heb ik wat moeite om de buschauffeur of de conducteur te verstaan, maar ik neem aan dat hij ‘alsjeblieft’ en ‘dank je wel’ zegt, dus ik knik altijd vriendelijk terug, want ik blijf natuurlijk beleefd… 😉 Leuke column, Fred!

WritersBlocq · 9 mei 2005 op 14:41

Hele leuke column weer Fred!

champagne · 9 mei 2005 op 15:03

He coole vader…ook een vet gaaf coole column
En idd Queen rulezzzz 😀

Li · 9 mei 2005 op 15:40

[quote]Pa is cool. [/quote]

Ik kan er niets aan doen maar zomaar ineens spookt Daddy Cool van Boney M. door mijn hoofd. 😛

Raindog · 9 mei 2005 op 15:48

Met dank aan en in aansluiting op Li:

‘He’s crazy like fool…’ Maar hij kan me toch leuk schrijven joh!
Erg mooi weer Fred.

Kees Schilder · 9 mei 2005 op 18:11

Ja, Fred, erg geestige column. Spreekt me erg aan.Met name dat stukje over Che.
Jammer genoeg is een MP3 aan mij niet besteed. Ik heb te veel decibels voor mijn oren gekregen tijdens vroegere muziekuitspattingen, zodat mijn oren een stuk minder functioneren dan wenselijk zou zijn.

Ma3anne · 9 mei 2005 op 18:23

Ik heb mezelf laatst een gratis radiootje met oordopjes cadeau gedaan via internet. Het zogenaamde Ma3-spelertje. Het heeft de look van zijn grote broer MP3, dus ik loop niet voor gek en kan mijn favoriete programma’s beluisteren. De geluidskwaliteit is perfect en muziek afgewisseld met discussies en nieuws vind ik onderweg wel net zo lekker als steeds muziek in mijn oren.

Wel lullig ja, als mensen je ineens aan staan te kijken omdat je kennelijk erg hard aan het meezingen bent. Komt me bekend voor. 😀

Mosje · 9 mei 2005 op 19:23

Het zal wel aan mijn oren liggen, maar bij mij willen die oordopjes nooit blijven zitten. Moet ik er een pleister overheen plakken zoals wielrenners dat ook wel doen?

Louise · 9 mei 2005 op 19:29

[quote]Bijna automatisch gaat mijn gebalde vuist omhoog en de woorden zing ik hard mee. [/quote]
Ik zag het helemaal voor me 😀
Ik ben ook zo’n malloot die vergeet dat mijn omgeving niets hoort op dat moment…
Leuk geschreven.
[quote]Moet ik er een pleister overheen plakken zoals wielrenners dat ook wel doen?[/quote]
Gewoon aan je muilkorf bevestigen, Mosje 😛

Mup · 9 mei 2005 op 19:44

Leuke column Fred. Ik heb al eens gezegd dat ik met Kees wel eens wilde winkelen, maar zit het er misschien ook in dat ik met Kees en jou eens kan gaan shoppen? 😀

Groet Mup.

Bakema_NL · 9 mei 2005 op 21:14

Queen is uit? Man, je loopt harstikke achter, Queen is juist helemaal “in”, ze toeren op dit moment weer in het rond, in Nederland. Ok, niet met Freddy Mercury en ook John Deacon ontbreekt, maar dat is dan weer op vrijwillige basis. Maar Brian May en Roger Taylor zijn aangesterkt met Paul Rodgers en dat is een performer om U tegen te zeggen, een van mijn meest memorabele concerten is er eentje van hem, wat een ongelooflijk feest was dat. Mercury vervangen kan niemand, maar dit is toch wel erg leuk hoor. Muziek van Queen is tijdloos.

Fred · 9 mei 2005 op 21:31

Ja je hebt gelijk Bakema, Queen is tijdloos.
Alleen Freddie is mijn jeugdheld en dat beeld wil ik bewaren. Was en ben er dus niet bij.

Wright · 9 mei 2005 op 22:40

Leuke column, Fred.

En Gabriël is zeker niet te versmaden, vooral gedurende zijn tijd bij Genesis.
The day of the races was mijn allereerste plaat ooit aangeschaft, en nog steeds mooi!
Maar bij voorkeur niet op MP3, want dan ga ik de zelfde verschijselen vertonen als jij.
Héél genant, ja! 😀

KawaSutra · 10 mei 2005 op 00:00

Net als Kees heb ik vroeger mijn oren ook wat te zwaar belast, met o.a. Genesis en Peter Gabriël. Ik ben dus niet zo ‘cool’ meer. Maar het is ook zoooo moooooi !!!!!! 😀

pepe · 11 mei 2005 op 07:43

[quote]Maar toen ik na mijn eerste wandeling weer thuis kwam en mijn dochter zag me met mijn doppies in mijn oren straalde ze helemaal. Nou ben je cool, zei ze en ik straalde van trots. Pa is cool. Ik hoor erbij dus.[/quote]

Dat werd vast gezegd door een dochter die even Cool is!!

Leuke column weer fred 😛

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder