Toen ik voor mijn langverwachte date met de ongeziene ster in mijn mooiste kleren de volle kroeg binnenkwam, ontwaarde ik hem daar. Groter en voller dan hij had vermeld. Ik heupwiegde zijn kant op, in dezelfde staat die ik had toegelicht. Maar dan mooier, groter, goed gekleed en op mijn best. Hij keek naar me en ik voelde me helemaal super. “Oh nee hoor”, riep hij plotseling luid, “jij bent me véél te dik!” Het werd stil en iedereen keek naar mij. Ik verschoot waarschijnlijk van kleur en slikte iets te hard, me pijnlijk bewust van de priemende blikken. Het herstel duurde ongeveer 5 seconden. Ik waggelde inmiddels verder, keek hem eens goed aan en zei: “Oh, da’s een hele opluchting, want jij… jij bent mij veel te mager.” “Wat?!” zei hij luid, terwijl hij op zijn prominent aanwezige bierbuik wees. “Noem je dit mager?” Ik nam hem forsend op en zei: “Ach nee, dat niet, maar ik bedoelde eigenlijk mentaal” en draaide me op mijn hakken om en liep weer weg. Even bleef het stil en toen barstte het applaus los. En ik liep rechter en mooier dan ooit de tent weer uit. De kortste date in de geschiedenis, ongeveer 30 seconden, schat ik.

Toegegeven: ik ben nooit mager geweest. Eerder “slankachtig met een bite”. Gelukkig ben ik een beheerste eter, dus ik kan wat lijden. Moeder natuur echter trof mij recentelijk op haar best. Ik kreeg zonder een gram extra voeding maarliefst 30 kilogram kado. Niet verspreid over 3 jaar en ook niet netjes verdeeld over de tand des tijds. In 3 maanden… gewoon zomaar… geen reden, geen verklaring en erger nog: geen enkel excuus. Alle specialisten bezocht, honger gehad, erge honger, maar niet aan toe durven geven. Helaas, dit is uw nieuwe ik. Maar ik ben, dus ik besta…

“Sinds wanneer laat jij jezelf zo gaan, zeg?” zei mijn vriendin, terwijl zij aan een volvette bak met frites zat bij de vreetschuur. Ik keek natuurlijk gewoontegetrouw toe. “Je bent hartstikke dik aan het worden, je hoeft jezelf toch niet zo te laten verslonzen? Of ben je soms gewoon zwanger?” Ik stotterde en wist me eventjes geen raad; ze wist toch hoe het in elkaar stak? Maar ook hier kwam de wijsheid met de minuten. Dus stond ik op, pakte een frietje, doopte deze flink in haar mayo en stak ‘m uitdagend in mijn mond. Draaide me om, zei luchtig gedag en liet haar zitten, daar waar ze hoorde, om nooit meer terug te keren. De kortste vriendschap in de geschiedenis, ongeveer 5 minuten, schat ik.

Nou heb ik het volgende bedacht, een groepsdingetje, gezellig met z’n allen. Zullen we eens een discussie hebben over mijn bruine ogen? Of laten we het hebben over mijn schoenmaat. Of nee, nog leuker, mijn zwarte krullen! Stating the obvious, maar wel gezellig, toch? Zullen we dan afspreken, dat we dit op een marktplein vol met vreemden doen? En dat we het mij dan toeschreeuwen? Da’s leuk, want dan kan iedereen het horen en ook zien. Dan hoeven we ook niets meer uit te leggen. Het lijkt me leuk. Nemen we bordjes mee met “APPLAUS” erop, voor als ik me per ongeluk op gevatte wijze schaars zou willen maken. En laten we het vooral dan niet hebben over oorzaak en gevolg, of over de schoonheid van het karakter op zichzelf. Nee, we doen het zo, dat is volstrekt, nee volslank duidelijker. De korste manifestatie in de geschiedenis, ongeveer een leven lang.

Categorieën: Diversen

11 reacties

Avatar

arta · 22 augustus 2008 op 07:42

Lekker geschreven, paar kleine foutjes (forsend??), maar die stoorden niet.
Wanneer is dat schreeuwfestijn? Ik doe mee!!:-D

Avatar

SIMBA · 22 augustus 2008 op 08:49

Lekkere, volslanke column! Deze kun je consumeren zonder op de calorieën te letten. 😀

Avatar

Dees · 22 augustus 2008 op 09:31

Ahh, ik vind hem weer prachtig. Maar dat komt ook omdat ik zowel het slanke als het volslanke ken, mijn hele leven al eigenlijk. Ik heb ooit wraak kunnen nemen op een jongen die me keihard afwees in de vollere periode, maar als een baksteen viel in de slankere periode. I kicked that rock. Hard en kreeg er geen zere tenen van 🙂

Ik weet niet waarom gewicht een van de belangrijkste issues is in het hele idiote circus rond uiterlijkheden, maar ik weet wel dat je niet mee hoeft te doen aan het circus en er happy mee kunt zijn dat je er niet aan mee doet. Screw ’em.

Avatar

lisa-marie · 22 augustus 2008 op 11:00

[quote]“slankachtig met een bite”.[/quote]
daar ga ik ook voor, mooi gevonden trouwens.

Bij mij zeiden ze het vaak achter mijn rug om en nu ze zelf ook niet meer zo ontzettend slank zijn hoor ik ze niet meer.

Ik denk dat je bruine ogen en je zwarte krullen je schitterend staan !
Met veel plezier gelezen 😀

Avatar

pally · 22 augustus 2008 op 17:57

Weathergir,

Ik vind dit een column die staat. Sterk door de inhoud, gecombineerd met de manier van schrijven. Vooral die tijden noemen,het snelle afhandelen, prachtig! Afrekenen met dat zogenaamde schoonheidsideaal op een niet zeurderige manier. Mooi zo! Volgens mij ben je een heel leuk mens en dan bedoel ik geeneens die ogen of krullen, :wave:

groet van Pally

Avatar

champagne · 22 augustus 2008 op 18:32

Take it or leave it, zou ik zeggen. Goed neergezet in je column!

Avatar

weathergir · 22 augustus 2008 op 20:49

:oeps: Sjee, dank jullie wel voor de topreacties. Daar ga ik ‘s eventjes volvet van genieten 😀

Avatar

Nimrod1979 · 23 augustus 2008 op 16:29

Deze column is veeeet man!

Schitterende actie trouwens.

:kus:

Avatar

DriekOplopers · 24 augustus 2008 op 14:12

Mooi gedaan. Dapper ook.

Groot of klein, dik of dun: qua uiterlijk gaat het daar niet om. Er leuk uitzien hangt niet af van maten en gewichten, maar van de gave, jezelf niet belachelijk te maken met kleren, kapsels etc. die de zaak alleen maar verpesten. En dan nog: over smaak valt niet te twisten.

En het belangrijkste blijft uiteindelijk of je ‘van binnen’ okee bent. Toch?

Avatar

Mup · 24 augustus 2008 op 18:00

Volslank duidelijk! Ik wil mee komen schreeuwen, kunnen we het ook even over je schrijfkwaliteiten hebben. Top!

Groet Mup.

Avatar

KawaSutra · 25 augustus 2008 op 01:54

Prima statement!

Geef een antwoord