Het k**knopje…

Het K**knopje Ken je die momenten, dat je MOET sleutelen aan jouw omgeving? Ik heb deze zelf gelukkig weinig. Maar mijn voormalige werkgever had deze ingevingen zo vaak, dat je nooit meer naar Eigen Huis en Tuin wilde kijken. Toen ik een aantal jaren geleden bij hem aan de slag Lees meer…

Vol…

Terwijl ik me halfstruikelend begeef naar mijn kapsalon, wordt de deur snel voor mijn neus gesloten. “We zijn di-hicht!” roept een schattig meisje van achter de winkelruit. “Nee!” roep ik, want mijn kneedbare hyperstylende, hysterisch lekkere, perzikachtige plakselfles is leeg. Gelukkig strijkt zij met de hand over haar zaterdagmiddaghart en mag ik even binnenkomen.

No guts, no glory…

Na de broeierige sfeer in “De Bevalling” heb ik dat programma meteen maar vaarwel gezegd. In mijn beleving kon het niet bijdragen aan de gelukzalige gedachte ooit nog moeder te worden. Maar hoe akelig ook, mijn oog kleeft tijdens het zappen toch telkens weer aan de bloederige nekbanddragers.

Duidelijk volslank…

Toen ik voor mijn langverwachte date met de ongeziene ster in mijn mooiste kleren de volle kroeg binnenkwam, ontwaarde ik hem daar. Groter en voller dan hij had vermeld. Ik heupwiegde zijn kant op, in dezelfde staat die ik had toegelicht. Maar dan mooier, groter, goed gekleed en op mijn best. Hij keek naar me en ik voelde me helemaal super.

Liefde in wit…

Daar zat je dan en god wat hield ik van je. Jouw zoon werd uit mijn hart geboren, omdat hij zo’n deel van je was. Ik kon niet anders dan van hem houden. Jouw bruine ogen, zijn blauwe ogen, maar toch dezelfde ziel. Hij huilde de eerste keer dat je hem meenam, maar ik hield meteen van hem. En alleen maar meer van jou…

Marktwaarde…

Op het gebied van arbeid is het al een stokoud verschijnsel: kijken hoeveel je waard bent in de markt. Je hebt een goede baan en bent er tamelijk gelukkig, maar is er ergens nog een betere? En eigenlijk doet een ieder dat ook op relationeel gebied. Vleierij: de gebonden persoon, die lonkende blikken ontvangt van de enige, leuke single in een kamer vol met stelletjes. Vaak blijft het bij dit spontane minimarktonderzoek, soms moet er meer geëxploreerd worden. Want stel je voor deze is de betere?

Tosti’s in de mist…

Comfortvoedsel… een hot item in de hedendaagse psychologie. Vrouwen worden beticht van de chocoladehype in de meest belemmerende week van de maand. En mijn vriendinnen hebben elk hun eigen troostvulling: de een tumtummetjes, de ander speculaas, soms slagroomijs en de klapper is natuurlijk Coebergh ijs. En de mannen… hebben mannen eigenlijk ook zoiets?

Onzeker…

Net als je denkt dat het leven zich tegen je keert, dient zich op de een of andere manier altijd weer een lichtpuntje aan. Dat is het fijne en ook de veiligheid van ons gekke leven. Maar met dat lichtpuntje gloort er ook altijd weer dat ene gevoel aan de horizon: je voelt je onzeker…

Psychologie conform Dr. Daan

Smetvrees: de logische conclusie op antipathie…

Als je me een beetje kent, weet je dat ik niet bepaald geplaagd word door smetvrees. In de meeste gevallen en op de meeste dagen niet tenminste. Nu zal ik jullie vertellen, waarom in ieder een smetvrezer huist en dus ook in mij…

Wein, weib und gesang

Het zomerspektakel 2007 in Nederhorst den Berg: de titel is een waar understatement!

Vrijdagavond werden we getrakteerd op optredens van Quincy en Peter Beense en zaterdag Gerard Joling en Papa di Grazzi. Buiten stond een aantal dj’s hun ding te doen. Opvallend, dat dj’s over het algemeen kleine, dunne mannetjes zijn. Ik heb de indruk dat hun leven geen footprint achtergelaten zou hebben, als ze een ander vak hadden uitgeoefend. Het is hen van harte gegund: nu liggen de vrouwen aan hun voeten, zalen vol. Heeele kleine vrouwtjes dan wel 😀