De uitnodiging

Die bewuste zomervakantie werd ik ineens gebeld door mijn goede vriend Jimmy. Ik was 14 jaar. ‘Hé, ga je volgende week mee naar een vakantiepark met mijn ouders en broertje?’ vroeg hij enthousiast. – ‘In principe is dat geen slecht idee. Maar hoe level ik mijn woodcutting-skill in Runescape dan?’ – ‘Over alles is nagedacht. Tommy heeft een bot gemaakt, zodat we hele vakantie kunnen doorlevelen, zonder iets te doen.’ Tommy was zijn broertje, twee jaar jonger. ‘Kijk aan,’ antwoordde ik. ‘Dat zijn de betere mededelingen. Vakantiepark. Here we come!’ – ‘Juist.’ 

Small-talk in de auto

In de auto richting het vakantiepark moest de moeder, Karen, ineens plassen, terwijl we net een benzinestation waren gepasseerd op de snelweg. ‘Begint dat gezeik nu al?’ zei Paulie, de vader, ‘ze zouden je kut dicht moeten naaien. Dan hoef je niet meer op ongunstige momenten te plassen. En als klap op de vuurpijl kunnen vreemde mannen die flamoes ook niet meer enteren.’ – ‘Jij moet niet zo’n grote bek hebben met je semi-impotente pik.,’ reageerde Karen. De laatste keer dat jij goed kon naaien was toen we gayporno gingen kijken tijdens de seks, vieze homoflikker.’ – ‘Homo en Flikker betekenen hetzelfde,’ zei Tommy. ‘Is dat geen pleonasme?’ – ‘De laatste keer dat jouw vader een pleonasme had, was het moment dat ik 3 vingers in zijn nichtenkont stopte.’ – ‘Dat is een orgasme, geen pleonasme.’ zei ik. – ‘O,’ antwoordde de moeder en de auto reed rustig door. Ik las het boek Geef me de ruimte van Thea Beckman. 

We betraden de ingang van het vakantiepark en moesten wachten voor een poort. ‘Waarmee kan ik jullie van dienst zijn?’ vroeg de poortbediende vriendelijk. ‘Wat denk je, godverdomme?’ antwoordde de vader. ‘Naar binnen natuurlijk, we hebben een huisje voor 5 personen gereserveerd.’ – ‘Oké, prima,’ zei de man enigszins nerveus, niet wetende dat dit geraaskal op hem af zou komen. ‘Mag ik uw gegevens, mijnheer? – ‘Gegevens? Willen jullie mijn kop ook nog kaal scheren? Het lijkt hier godverdomme wel een concentratiekamp met al die hekken en poorten.’ – ‘Dat is om ongenodigde gasten buiten de deur te houden, meneer.’ – ‘Zal wel. Als we hier niet levend uitkomen, dan zwaait er wat.’ Vol gas reed Paulie door, bijna tegen een kleuter aan. ‘Je reed hem bijna dood, papa!’ zei Tommy in paniek. ‘Net goed!’ antwoordde de vader. Tommy en ik speelden ondertussen Pokemon Blue op de Gameboy Color. 

De eerste liefdesperikelen

Die middag besloten we gelijk om met zijn drieën te gaan zwemmen. ‘Misschien zijn er wel geile chickies in het zwembad,’ zei Jimmy. ‘Misschien kunnen we ze wel in een pashokje neuken,’ zei ik. ‘Misschien ook niet,’ zei Jimmy. ‘Nee, misschien ook niet inderdaad.’ We hadden alle drie een kekke lichtkleurige zwembroek aan en besloten te gaan chillen in een warm bad. Niet lang daarna besloten twee meisjes ook in het bad te gaan chillen. Ze keken ons met interesse aan. ‘Tijd om moves te maken,’ zei ik. ‘Misschien vingeren we ze wel in het bubbelbad over 5 minuten. Haha!’ – ‘Misschien ook niet,’ zei Jimmy weer. Zijn broertje Tommy probeerde ondertussen zijn onderwater ademen-record te verbreken en toonde verder geen interesse. Zelf durfde ik niks, dus stookte ik Jimmy op om naar ze toe te gaan. ‘Spreek ze gewoon aan met een smoes,’ gaf ik als advies. Jimmy zwom erop af. Hij zei iets, ze keken hem raar aan en gingen het bad uit. ‘What the fuck?’ – ‘Ja, ik vroeg of ze een aansteker hadden, ik zag dat ze dat in films vaak doen.’ – ‘Niet in een zwembad!’ reageerde ik – ‘Nee, misschien niet.’

De voortzetting in de speelhal

S ’avonds probeerden Jimmy en ik onze tijd te verdoen in een speelhal die daar ook was gevestigd. Tommy was thuis gebleven. De twee meisjes waren er ook weer, dus we waren vrolijk gestemd vanwege deze tweede kans. ‘Nu mag jij iets proberen,’ stookte Jimmy me op. Ik kreeg buikpijn van die gedachte, maar kon geen gezichtsverlies lijden. Ik liep op ze af en vroeg stotterend: ‘Hebben jullie zin om een potje airhockey te spelen met ons?’ Ze keken elkaar aan en antwoordden vervolgens simultaan: ‘Ja, is goed.’ De meisjes heetten Alabama en Celine. Ik had meer een klik met Celine en Jimmy meer met Alabama. Ik ging airhockey spelen met Celine en was bloedfanatiek, aangezien ik niet wilde verliezen. Ik tikte de schijf zo hard aan dat hij door de lucht vloog, vol op de smoel van Celine. Het bloed droop uit haar mond. ‘Excuus,’ zei ik. ‘Dat was geloof ik niet helemaal mijn intentie.’ – ‘Kan gebeuren,’ zei ze verward en liep huilend weg. Ik besloot achter haar aan te lopen. ‘Misschien kan ik haar wel vingeren terwijl ze uit haar mond bloed,’ zei ik tegen Jimmy. ‘Misschien ook niet,’ antwoordde hij opnieuw. Ik werd ondertussen gek van zijn negatieve gedachtenspiraal, maar besloot niks te zeggen om de vakantiesfeer optimaal te houden. 

Een ervaring rijker

Celine zat buiten op een bankje te huilen. Aarzelend liep ik op haar af en ging naast haar zitten. ‘Hé,’ zei ik. ‘Hooihih,’ zei ze onverstaanbaar, terwijl het bloed uit haar mond droop. Uit de context van de huidige stand van de interactie leidde ik af dat ze me groette. Dit was al een goed teken. ‘Ik wil bij dezen mijn excuses aanbieden voor die schijf die tegen je bek aan vloog,’ zei ik grootmoedig. ‘Je moet weten dat dit niet mijn bedoeling was. De bedoeling was mijn masculiniteit aan te tonen, maar nooit was het mijn intentie om je mooie smoelwerk te vernietigen.’ – Ze begon te lachen. ‘Vind je echt dat ik een mooie smoel heb?’ – ‘De schattigste smoel die ik in tijden heb gezien.’ – ‘Je bent zo lief!’ zei ze, en begon me uit het niets te tongen. Tijdens het tongen voelde ik de smaak van haar bloed door mijn mond heen sijpelen. Ik voelde een intieme connectie en euforie maakte zich meester van mijn hele lichaam. Het was mijn eerste tongzoen ooit. Die avond was ik verliefd op haar geworden en de gehele vakantie trok ik met haar op. ‘Misschien zie ik haar wel vaker na de vakantie!’ zei ik tegen Jimmy. ‘Misschien ook niet,’ antwoordde Jimmy. Hij kreeg gelijk.

Categorieën: Algemeen

3 reacties

G.van Stipdonk · 12 december 2018 op 23:15

Hij is goed! Hakuna. Met plezier gelezen.

Mien · 13 december 2018 op 06:56

Waar ik aan denk? Soppen … en Haku is back … een nieuw wederzien … hij wel … op zijn Wolks.

Nummer 22

Nummer 22 · 18 december 2018 op 07:32

Schitterend! Misschien ook wel. Mooi verrassende zinnen. Vlot, vingervlug getypt..of misschien niet…ik nodig u uit om lid nummer 3 te worden van het Absurdisch Verbond. Van Gellekom, Nummer 22 en indien u lid wordt Hakunamatafa! WELKOM!

Geef een reactie