Ik heb plaatsgenomen op een bank aan “Victoria parade”, de zilte zeelucht opsnuivend kijk ik uit over de baai. De golven breken in de branding en slaan in een onregelmatig ritme op de kust. Het ruisen van de zee geeft me rust. Een stevige, landinwaartse wind waait door mijn haren terwijl ik in de verte een zeemeeuw zie die met grote moeite tegen de wind in een vuurtoren probeert te bereiken. Een baken van licht, glimmer of hope en een stukje vaste grond omgeven door de woelige golven. Het lukt de meeuw niet de vuurtoren te naderen. Het is een gevecht tegen de wind die hem te machtig is. Het doet me denken aan mijn laatste maanden in Nederland. Het leek onmogelijk los te komen van de zuigende klei en door het sentiment van een maatschappij zat de wind mij tegen. Als een verloren strandbal werd ik heen en weer geslingerd door ongrijpbare krachten.

[i]But if you can’t beat them, join them.[/i] Zo kreeg ik het vliegen onder de knie, eindelijk was ik in staat mijn vleugels uit te slaan. Mijn kompassie heeft me naar Schotland geleid waar ik ben neergestreken in Dunoon en me heb genesteld in Dunedin. Tevreden kijk ik nu terug op een geslaagde vlucht, de start van de realisatie van een droom. Weg van het geraas van de snelwegen en de spoorlijnen, het gedreun van passerende boten in onnatuurlijk, kaarsrechte kanalen en de witte krijtstrepen in een typisch Nederlands luchtje. Ontsnapt uit dat netwerkje geniet ik nu van vrijheid en de natuur aan zee en heuvels.

De zeemeeuw staakt zijn gevecht en wijzigt koers. In een grote boog glijdt hij door de lucht. Door de wind gedragen, komt hij met een omweg bij zijn plaats van bestemming en landt op de top van de vuurtoren.


15 reacties

KingArthur · 3 oktober 2009 op 17:13

Ik ben zeer verrast deze tekst onder de rubriek Maatschappij aan te treffen. Ik was er toch bijna zeker van dat ik voor Diversen had gekozen, Redactie?

Prlwytskovsky · 3 oktober 2009 op 17:39

Whoooowhh, jou vogelvlucht heb ik aandachtig, maar niet in vogelvlucht gelezen. Weinig woorden en zoveel zeggend.
Long time not read, maar ik hoop dat jij ons, vanuit Schotland, gaat trakteren op jou meemaaksels aldaar. :duimop:

LouisP · 3 oktober 2009 op 19:31

K.

“Mijn kompassie heeft me……”
Mijn complimenten voor het mooie stukje..

L.

KawaSutra · 3 oktober 2009 op 20:01

Sterk staaltje vliegkunst King.
Geen nood, het is meer een maatschappij-gestuurde column dan eentje die thuis hoort in een nietszeggende rubriek als ‘Diversen’.

Goed om te horen dat je niet met de noorderzon bent vertrokken maar met een stevige zuidooster. En natuurlijk dat alles naar wens is.

Hoe bevalt de kilt? 😀

SIMBA · 4 oktober 2009 op 08:17

Geniet ze!

Ma3anne · 4 oktober 2009 op 09:03

Zie hem daar genieten, op de top van de vuurtoren: King Livingston Seagull.

Ik denk dat ik ook maar eens vlieglessen ga nemen. Kom ik naast je zitten op de bank aan de parade om de Victorie te vieren. 😉

Macx · 4 oktober 2009 op 11:23

Een tekst naar mijn hart. Toch ik vind de vergelijking van de strandbal op zich wel mooi maar niet zo goed in het geheel passen. En wat bedoel je precies met: de witte krijtstrepen in een typisch Nederlands luchtje?

klapdoos · 4 oktober 2009 op 16:18

Mooi en indringend beschreven, heerlijk om te lezen,
groet van leny

arta · 4 oktober 2009 op 19:01

Een mooi stuk!
@Macx: :eh: :eh:

KingArthur · 4 oktober 2009 op 21:51

Dank voor de reacties.

@ Prlwytskovsky: Dank ik zal proberen hier weer wat vaker aanwezig te zijn. Moet lukken denk ik, de inspiratie ligt op elke hoek van de straat hier.
@ El.Pee: Thanks for pointing out. Toch kompassie moet in deze context gelezen worden als een klein kompas. Ik zou niet zo goed weten waarom ik medelijden met dit land moet hebben. Hoewel ze een aantal weken geleden zijn uitgeschakeld door Nederland voor de WK kwalificatie voetbal. Maar dat werd hier heel sportief opgevat.
@ Kawa: Thanks, kilt kriebelt een beetje maar het went 🙂
@ Simba: Met volle teugen
@ Ma3: Vliegen is niet zo moelijk. Het is een kwestie van heel hard met je armen op en neer slaan tot je erbij neervalt. Als je dan je ogen dicht doet, ben je zo licht in je hoofd dat je vliegt waar naartoe je maar wilt :-). Had de Victoria nog niet eens zo opgevat trouwens.
@ Macx: Ik begrijp je opmerking en lees de krijtstrepen maar zoals je wilt.
@ Klapdoos: Thanks. Groet terug
@ Arta: Thanks.

Ma3anne · 4 oktober 2009 op 22:16

Ik vroeg me al af waarom je kompassie met een k schreef! Blij dat je het even uitlegt.

Bij die krijtstrepen en dat Nederlandse luchtje zie ik de mannetjes uit je vroegere bedrijf, strak in het streeppak in een walm van Axe. Mag dat? :hammer:

Blij dat ik Victoria voor je heb mogen interpreteren. 😀

lisa-marie · 5 oktober 2009 op 08:51

Wat ik ook erg mooi vind is de een na laatste alinea daar leg je precies de vinger op de plek zoals ik het lang geleden ook ervaren heb.

Geniet van alles met volle teugen 😀

Mien · 5 oktober 2009 op 10:40

Doe het dik over in Edin.
En niet alleen in Dunoon, maar ook in Dumorning en Duevening!

Du Mien

KingArthur · 5 oktober 2009 op 15:15

Lisa-Marie en Mien ook dank voor de reactie.

@ Ma3: Zelfs Axe houdt de lijklucht niet tegen van alles wat ze in de kast houden.

pally · 6 oktober 2009 op 11:51

Beetje laat gezien, maar alsnog, King.
Mooi geschreven, met als altijd veel licht verborgen woordspelingen en metaforen.
Het is fijn voor jou om te ervaren dat vlucht en bestemming aan je verwachting voldoen. Mooie laatste alinea,

groet van Pally

Geef een antwoord