Met haar waren alle zomerdagen dezelfde, maar daarom niet minder spannend. ’s Middags werd hij wakker in een verlaten huis, zocht in de zakken van een rondslingerende Hillfiger-jeans naar zijn Nokia en keek naar de foto die op het schermpje brandde als vuur in de nacht. Ze waren nog geen maand samen en hoewel Ilse & Robin veel te liefjes in de oren klonk, konden ze makkelijk doorgaan voor de Vlaamse Bonnie & Clyde. Hij was op de hoogte van haar zwakte voor het mannelijke geslacht, zij wist dat ze hem best duizenden kilometer van drugs en dealers vandaan hield. Maar samen leken ze zo vertrouwd, als honing. Zolang het niet te plakkerig werd, vond hij het best. Als zijn ouders ’s avonds thuiskwamen, schrokte hij vlug een restje spaghetti-zonder-saus naar binnen en zocht de straat op. Fietste en telde in gedachten het aantal wegen die naar zijn Rome leidden terwijl zijn lippen zelfverzonnen liedjes neurieden. Eenzaam met jou wil ik leven, eenzaam met jou wil ik zijn. Toen hij dacht aan hoe gevoelig ze was voor mooie woorden, de villawijk naderde en de drie-etagewoning in zicht kwam, was het zinnetje plots weg en hoe hij ook probeerde, het kwam nooit meer bovendrijven.

Met het geluid van piepende remmen zette hij zijn mountainbike in het midden van de gigantische oprit, liep achterom en groette de luid blaffende hond. Haar lichtblauwe jurkje steekt mooi af tegen de oranje muur, dacht hij toen hij haar verschijning door de livingramen opmerkte. Hij hoorde vervolgens hoe haar stem zinderde over het huis en kreeg er bijna koude rillingen van. Later moest hij grinniken, ze wou naar Boer zoekt vrouw kijken en zoals gewoonlijk wou haar vader naar een national geographic-programma kijken over gekleurde hagedissen. Gelukkig vond ze fietstochtjes maken minstens even interessant als hagedissen en voor hij het wist waren ze samen op weg naar café Gabriël’s.

Hij bestelde een biertje of acht waarvan hij er zelf zes opdronk. Onder het naar huis rijden voelde hij het gebonk van donderwolken in zijn hoofd. Het enige waarvan hij zich nog van bewust was, was dat zij naast hem reed en dat hij moest opletten dat hij geen onzin ging uitkramen. Maar hij kon er geen weg mee. Haalde een onsamenhangend verhaaltje boven over haar ‘puur-natuur-schoonheid’ en ‘samen één worden’. Ze raakte er alleen maar afstandelijker van en toen hij haar veilig thuis afleverde kon er zelfs geen afscheidskusje vanaf.

Het kon hem allemaal gestolen worden, ze kon samen met al die andere preutse sletjes -als het té serieus begon te worden riepen ze om hun moeder- een lekker hoge boom in. De meid die zijn mannelijke ego krenkte zonder daar zelf iets aan over te houden, moest nog uitgevonden worden. Maar zij was anders. Te lief, te mooi, te verantwoordelijk. Ze wist verdomd goed wat ze deed. Toen hij de brug naderde werd alles plots donkerder. Hij zag twee lichtjes naderen en deed de moeite niet om de Opel Jeep te ontwijken en zichzelf te redden. Hij wou gered worden.

Categorieën: Algemeen

Avatar

axelle

“I am good, but not an angel. I do sin, but I am not the devil. I am just a small girl in a big world trying to find someone to love.” ― Marilyn Monroe

11 reacties

Avatar

arta · 24 september 2008 op 18:34

Intrigerend stuk, Axelle.
Helemaal begrijpen doe ik het niet, maar toch leest het erg plezierig weg!
🙂

Avatar

Mup · 24 september 2008 op 19:10

Eens met Arta. De merknamen had je wat mij betreft achterwege kunnen laten, maar dat is persoonlijk. Gedachten zou je tussen ‘aanhalingstekens’ kunnen zetten, zoals hier[quote]Haar lichtblauwe jurkje steekt mooi af tegen de oranje muur, dacht hij toen hij haar verschijning door de livingramen opmerkte. [/quote]

Dacht eerst dat je van de verleden tijd afstapte,

Groet Mup.

Avatar

lisa-marie · 24 september 2008 op 20:05

Mooi!
De titel past er goed bij.
Met veel plezier gelezen. 😀

Avatar

pally · 24 september 2008 op 22:52

Het heeft een goeie sfeer, dit stuk, Axelle, al snap ik het niet helemaal. Vooral het eind niet,tenzij cynisch bedoeld,

groet van Pally

Avatar

Troy · 25 september 2008 op 00:11

Het is al gezegd: intrigerend. En ik hoef het niet te begrijpen, alleen al die mooie zinnen zijn al een traktatie op zichzelf. Wat mij betreft is dit pure literatuur.

Avatar

axelle · 25 september 2008 op 10:30

Dankjewel voor je fijne reactie arta!
Kus; Axelle

Avatar

axelle · 25 september 2008 op 10:31

O. Zo. Ja, eigenlijk heb je wel een punt. 😉
Bedankt voor de tip! axelle

Avatar

axelle · 25 september 2008 op 10:32

Ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt Pally. Er is geen cynisme, noch sarcasme, noch… De laatste zin is gewoon een woordspeling, meer moet je er niet achter gaan zoeken. 😉 Axelle

Avatar

axelle · 25 september 2008 op 10:34

Dankjewel Troy! 😉 Axelle

Avatar

doemaar88 · 25 september 2008 op 16:24

Mooi!

Avatar

Mien · 29 september 2008 op 09:16

Amai zunne, ik vond het een plezant verhaal.
De sfeer goed getroffen.
Verliefdheid en trots mooi tegenover elkaar gezet.
Hier en daar had ik een zin korter gemaakt of in twee gehakt.
Maar ja, dat is persoonlijk, nietwaar?

Mien Compliment

Geef een antwoord