Fairy tail

Er was eens een land, lang geleden en heel ver hier vandaan, waar heel veel kindertjes woonden. Het land heette Serendip. De koning van het land maakte zich zorgen, omdat de kindertjes zomaar in de weg liepen en zich verveelden.
Ze liepen niet alleen in de weg, maar ook op de weg en daarom gebeurde er veel te veel ongelukken. Hij riep zijn zoon bij zich die zich juist stierlijk verveelde en in de weg liep in de keuken van het kasteel. “Zoon sprak hij, is er niets te verzinnen opdat onze kinderen niet in de weg lopen en zich niet hoeven te vervelen. Zolang ze een speen hebben let hun moeder nog op ze, maar daarna gaat het fout. Jij bent ook nog kind, kun jij niet eens wat verzinnen? Misschien hebben jouw broertjes ook nog ideeën.

De prins was trots dat zijn vader zijn hulp had ingeroepen en kwam met zijn broertjes bijeen. Ze mochten een mooie zaal van het kasteel gebruiken, waar ze niets te kort kwamen.
Omdat hij de oudste was nam hij het woord. ‘Laat ons afspreken dat we niet lachen om elkaars ideeën en overal serieus op in gaan. Ook tellen we niet, wie de meeste ideeën heeft.’ Zijn broertjes knikten enthousiast. ‘Hoe zullen we de tijd noemen nadat een kind zijn speen heeft weggeworpen?’ Een broertje zei enthousiast; ‘De speenloostijd. Dan zouden we een soort veilige ‘speenloostuin’ moeten maken, ver weg van de weg.’
Ze noemden de tuin kortweg ‘speeltuin’ , die naam kom je nog wel tegen en de prinsen van Serendip vroegen zich terstond af hoe ze de speeltuin zouden inrichten. Omdat ze zich niet schaamden voor hun ideeën verzonnen ze de raarste dingen en de beste legden ze vast. Wanneer ze bijna de wip hadden ontdekt werd het toch een glijbaan en halverwege de schommel ontstond de zandbak en een draaimolen.
“Het stormt in mijn hoofd”, riep een van de prinsen enthousiast. De prinsen van Serendip hadden en passant ook het brainstormen ontdekt, tot op de dag van vandaag een veel toegepaste en briljante techniek.

Trots ontvouwden de prinsen de plannen aan hun vader en die erg was ingenomen met de oplossing en de ontdekking van de speeltuin.
En terwijl ze bijeen zaten keek de oudste prins naar een reusachtige kroonluchter die langzame bewegingen maakte aan zijn lange ketting. Snel maakte hij een schets en in het bijzijn van de koning vond hij de zweefmolen uit. Later zou men de ontdekking van iets waar men niet naar op zoek is ‘serendipiteit’ noemen. Ofwel Serendipity, allemaal ter ere van de prinsen van Serendip, die de speeltuin en brainstormen uitvonden.