Gebroken

[i]Het spoor dat Chrisje voor haar mams heeft achter gelaten is een vreemd spoor. Daar komt mams al snel achter. Het dwarrelt alle kanten op.[/i] Ik snap er helemaal niets van. Waarom loopt mijn meissie zo’n raar pad? Nu cirkelt ze rondom een boom. Dan gaat ze dwars door de struiken. En … dat is gek … nu loopt het pad weer terug. Naar waar? Mijn meissie heeft maar vier boterhammen bij zich. Als dat maar goed gaat. Meissie toch? Waar zit je ergens?

[i]Chrisje is minstens een kop groter dan Smiecht. Smiecht’s hersenen kraken zo hard van het nadenken dat Chrisje er bijna bang van wordt. Smiecht kan daar niets aan doen. Hij broedt zo hard op zijn idee dat er zelfs een beetje rook uit zijn oren komt.[/i]

Hee Smiecht, Smiecht, je oren staan in brand!

[i]Nog voordat Smiecht kan reageren slaat Chrisje met haar beide handen plat op de oren van Smiecht. Die springt van schrik drie meter naar achteren en glijdt keihard onderuit op het ijs van de bosvijver. Diepe scheuren trekken door het zwarte ijs. Onder het ijs klinkt diep geplof. De vijver spat open en Smiecht zakt tot zijn middel in het water. Smiecht spartelt om boven te blijven. Het ijs rondom hem breekt af in grote stukken.[/i]

Help, help, Chrisje, help ik kan niet meer uit het water komen. Ik kan niet zwemmen en niet water trappelen. Zoek gauw een stok. Een grote stok. Help. Help.

[i]De moeder van Chrisje is het spoor van haar dochtertje langzaam volledig bijster geraakt. Het huilen staat haar nader dan het lachen. De laatste meters heeft ze veel aan humor gedacht. Meestal helpt dat bij ernstig verdriet. Nu kan ze echter niet de juiste grap of grol vinden. Dan maar door de pijn van het verdriet heen. Het verdriet van besef dat ze diep in een bos verloren is gelopen. Net als haar lieve Chrisje. Waar zal dit verdomde pad eindigen?[/i]

Ach lieve Chrisje, waar kan ik jou toch vinden? Jouw brood moet haast op zijn. Vind ik jou aan het einde van het kruimel pad? Ik mag het hopen. Hee, wat is dat nou? De kruimels worden kleiner. Ik zie … ik zie … ik zie alleen nog maar sesamzaad. Jij slimme meid. Je hebt het zaad van de korstjes afgebroken. Mijn lieve dochter. Houdt moed. We zullen elkaar gauw weer vinden.