Ik moest terugdenken aan een mopje over het Russische Staatscircus dat enige tijd geleden optrad in Amsterdam. De bewakers van een grote bruine beer gingen regelmatig vanaf Carré met het beest aan de wandel; bij voorkeur door de rosse buurt. Daar bezochten zij om beurt één van de dames van plezier, terwijl de collega even op de beer bleef passen. De heren waren zeer tevreden en hun prestaties werden door de prostituee keurig met krijt op een schoolbordje bijgehouden. ‘Vier keer’ sprak Ivan tegen zijn collega. ‘Vijf keer’ sprak Boris die nadien, zijn gulp dichtritsend, naar buiten kwam. De beer gromde. ‘Hij wil ook’, sprak Ivan en ze werden het snel eens: De beer mocht naar binnen. Er klonk een hels kabaal vanuit het bordeel. Na een half uur ging het raam open en een hoge stem gilde over de Wallen: ‘Krijt! Krijt!’ Na dit bezoek ging de beer weer achter de tralies.

Ik moest eraan terugdenken bij het lezen van de Gazet van Antwerpen. Daarin stond dat de gevangenen van de Paifve-gevangenis in Luik regelmatig een stukje mogen wandelen met een bewaker en dan ook ‘even’ naar binnen mogen bij een prostituee. En dat niet om gezellig een kopje koffie te drinken! De bewaker houdt de uitgang van het huis van plezier vanuit een café in de gaten, terwijl de boef een half jaar gebrek aan gemeenschap compenseert. Gemeenschap op kosten van de gemeenschap, heet dat.

De eerste vraag die ons allen bekruipt is natuurlijk: ‘gaan de handboeien af en zo nee, hoe doet hij het dan?’

Vraag twee: ‘waar laat hij die kogel om zijn rechterenkel? Op de stoel naast het bed?’

Vraag drie: ‘zijn die gevangen net zo geil als die beer en hoe lang moet de bewaker patatjes eten tot de boef letterlijk klaar is?‘

Helaas voor jullie, dat wordt niet in de Gazet vermeld. Daar wordt door de directrice van het gevang alleen maar gesproken over ‘educatief stadsbezoek’. Artsen geven zelfs Viagra aan pedofielen en verkrachters, omdat die chemisch zijn behandeld om hun seksuele driften tegen te gaan. Nu vraag ik je? Ik citeer nogmaals de directrice:’ het seksbezoek past bij de terugkeer in de samenleving’. Polleke mag een uurtje poepen *) en dan gaat (ook hij) weer achter de tralies.

Wat is nu het verschil tussen beer en de boef?

De beer gun ik het van harte!

*) Vlaams voor neuken

© Hans Schoevers, Woudsend, 6 mei 2007

Categorieën: Algemeen

Hans Schoevers

Flashbackpacker. Schrijver van columns; dikwijls met een knipoog naar vroeger. Tot december 2017 ook actief geweest als zanger/entertainer. Elts sprekt fan myn sûpen, mar nimmen fan myn toarst.

6 reacties

Prlwytskovsky · 19 mei 2007 op 18:29

Gemeenschappelijke belangen verstrengeling? 😉

arta · 19 mei 2007 op 19:25

Leuk geschreven, al mis ik de ‘normale’ hilarische uitsmijter…
Ook vind ik wat minder witregels mooier…
🙂

goofy · 19 mei 2007 op 22:37

Bedankt voor die tip,ik vraag meteen overplaatsing. Begrijp toch niet waarom je het de beer wel gunt en de andere gevangenen niet. Op een dag komt die gevangene weer tussen ons wonen en de beer niet. graag gelezen.

Siebe · 20 mei 2007 op 10:56

Beste Schoevers,

Al een tijd lang lees ik je columns over het algemeen met veel plezier. Nooit te lang, to the point, leuke anekdotes, leuke schrijfstijl, enzovoort. Zo ook deze weer.

Zo’n introotje zou zo’n introotje niet zijn als het niet gevolgd zou worden door een ‘maar…’

Komt ‘ie dan.

Ik heb nu al een paar keer een opening van je gezien in de trant van: “Ik moest terugdenken aan…” En dat maakte dat ik ineens moest denken aan de vraag of dat misschien ook anders kan? Ook als ik deze column lees denk ik namelijk dat het wél mogelijk is. Het vraagt een iets andere ingang, misschien vereist het tevens soms een iets andere stijl maar het zou je columns kunnen verrijken. Met iets meer verrassing bijvoorbeeld.

Groet, uit je geliefde Friesland,

S.

schoevers · 21 mei 2007 op 09:20

Bedankt voor je reactie Siebe. Pak ik positief op.
En uh……die achtergrond van jouw foto is bepaald niet het Friese landschap.
Wel een landschap dat mij ook aanspreekt.
Waar?

Siebe · 21 mei 2007 op 09:45

Fijn dat je het positief oppakt. Ligt soms nog wel eens gevoelig als er superlatieven ontbreken maar in jouw geval gelukkig niet. 😉

Enne…. Schotland.

Groet,
S.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder