Wat wil een krantenbericht van enkele dagen geleden ons doen geloven ? Dat Vlamingen gemiddeld drie tot vier keer minder seksuele partners hebben dan Nederlanders. Zij beperken zich tot één of twee personen. De gemiddelde Nederlander heeft met zes tot acht personen het bed gedeeld. De krantenvullers baseren zich daarbij op de uitkomsten van een onderzoek van de Vrije Universiteit van Brussel. Een “theoretisch” onderzoek neem ik aan. Wij worden er niet over voorgelicht op welke sexe dit slaat, of geldt voor mannen en vrouwen dezelfde uitkomst ? Maar hecht u geloof aan zulke cijfers ? Ik niet. Ieder kan de vraag welke de Brusselse studenten aan hun publiek hebben voorgelegd voor zichzelf beantwoorden. Mag je bij zo’n onderzoek een eerlijk antwoord verwachten ? Ik denk het niet. Er zijn legio redenen te bedenken waarom iemand bij het noemen van een aantal meer of minder van de werkelijkheid zal kunnen of willen afwijken. Immers, sexuele contacten beleef je (groepssex uitgezonderd) met zijn tweeën. En die tweede partij is er niet bij om te corrigeren als iemands antwoord over deze contacten moedwillig van de werkelijkheid afwijkt. Ervan uitgaande dat het overgrote deel van de mensen een “vaste” partner heeft om zich samen enige tijd mee uit de slaap te houden, zullen die contacten met anderen, de “slippertjes” of hoe je ze noemen wil, veel minder frequent of incidenteel van aard zijn.

Dat “het met een ander doen” wordt ons herhaalde malen voorgehouden. Films, boeken, televisiesoaps en programma’s, zij zouden nauwelijks bestaansrecht hebben indien er geen variatie in partners zou zijn.Op die manier wordt het fenomeen alleen maar verheerlijkt, aantrekkelijk voorgespiegeld, min of meer noodzakelijk geacht voor alle “fun” om de dagelijkse beslommeringen voor even uit te sluiten.Hoe gemakkelijk kan iemand “tussen de oren” daarbij zijn fantasieën de vrije loop laten ? Er zijn eigen “Gooise matras” op na houden ?

Tussen denken en doen ligt voor, hoop ik, heel veel mensen een gapend gat (niet te letterlijk op te vatten).Het is toch best mogelijk dat degenen die “verandering van spijs doet eten” in het vaandel voeren daar naar buiten erg terughoudend over zijn (er maar liever over zwijgen), terwijl bij de anderen “het doen alsof je er ook bij hoort” juist het eigen ego kan strelen.

Als je wordt uitgenodigd over dit onderwerp aan een onderzoek mee te doen zal –zeker als het zoals te verwachten is het schriftelijk gebeurt- de neiging er zijn van de werkelijkheid af te wijken; juist naar de kant van het tegendeel te gaan. Zal iemand beweren meerdere partners te hebben als hij/zij in de praktijk in de verste verte er niet toe komt of zal hij zich bij zijn/haar antwoord juist erg beperken indien hij/zij in de praktijk er een dubbele boekhouding van afspraken op na houdt.

Daarom mijn twijfels over het krantenbericht. Misschien zijn in dit licht bezien de Vlamingen wel de werkelijke “vrijdenkers” en de Hollanders de “preutsen.”

Maar wat doet het er toe. Zulke berichten trekken aandacht want het onderwerp leent zich daar voor. Als u maar voor uzelf uw doen en laten verdedigbaar vindt en het u geen wroeging geeft, laat dan de Brusselse studenten maar met hun onderzoekjes stoeien……


3 reacties

Dees · 9 januari 2006 op 08:45

Leuk bedacht. Alleen zouden Hollanders en Vlamingen dan vreselijk van elkaar afwijken in lieggedrag (of opklopgedrag, of bescheidenheid) en dat lijkt me eigenlijk nóg onwaarschijnlijker.

Dat onderzoeken vaak weinig zeggen ben ik het overigens wel met je eens.

Nog een puntje de quotes in alinea drie en vier vind ik een tikje overdadig, ze halen de vaart er een beetje uit.

Mosje · 9 januari 2006 op 15:54

Wist jij, beste Floor, dat columnisten en stukjesschrijvers vijfmaal zoveel overspelen als niet-schrijvers?
😛

bert · 9 januari 2006 op 18:38

Als het onderzoek in beide landen hetzelfde is uitgevoerd blijft het interessant waarom de uitkomsten per land verschillen. We verschillen dan toch op sexueel gebied of op het gebied van eerlijkheid en openheid.
Leuk onderwerp natuurlijk 🙂 🙂 🙂

Geef een antwoord