Het leven word steeds duurder.
Wie hoort dit niet om zich heen.
Iedereen lijkt er over te zeiken, maar die gulden komt niet meer terug.
We moeten er dus mee leren leven.
Die gulden is nu ongeveer 2x een 2 euro munt waard. Van de week kreeg ik als verassing een enorme brief in de brievenbus van de Nuon.
En ja hoor 500 euro bijbetalen.
Mijn vriend kreeg ook zijn afrekening.
Hij schrok zo erg van het bedrag, dat hij diezelfde middag een houtkachel heeft gekocht.
Nou het is een aanrader.
Hout erop en de huiskachel op 10 graden en het word 24,5 graden in huis.
Wat een uitkomst.
En de Nuon kan lekker de SCHIJT krijgen.
We lossen het zelf wel op, want wij willen geen hoge rekeningen meer.
Op dat moment dacht ik, dit gaan meer mensen doen.
Wat gebeurd er, we gaan terug naar de middeleeuwen, waar de handel nog plaatsvond en geld nog niet bestond.
Waar mensen een zak aardappels ruilden voor een zak bonen.
Daar gaan we weer naar toe.
We gaan straks koken op een groot vuur in de tuin of op onze eigen kachel.
Iedereen gaat in de tuin een stuk land maken met zelf geteelde wortelen en andere groenten.
Zelf brood bakken en ruilen voor een stukje leverworst bij de slager.
Gaan we terug naar die tijd?????
Ik denk het uiteindelijk wel.
Net als met die ziektekosten.
Alweer 100 euro omhoog.
Er zijn al mensen die hun eigen risico toch al niet meer terug krijgen omdat ze bijv. astma hebben.
Dus die bestellen lekker nog meer medicijnen en die verkopen ze aan Polen.
Hebben ze zelf die 225 euro terugverdiend.
Straks wonen we weer met de hele familie in huis, grootmoeder, oma, opa, vader, moeder, kinderen en eigen kinderen.
Lekker bij de houtkachel eten maken, samen de ziektekosten delen want er zullen er allicht 1 of 2 zijn die wel de claims terugkrijgen en dan kunnen we daar weer medicijnen van kopen.
Opa gaat het brood bakken en oma de tuin bijhouden etc…
We gaan terug naar de handelstijd met houtkachels.

Categorieën: Maatschappij

1 reactie

Li · 5 november 2006 op 19:48

Het onderwerp van je column is best interessant. Ik mis alleen vloeiende zinnen. Het leest als een motor die niet wil starten.

Li

Geef een antwoord