‘Tijdens de jaarwisseling zijn veel medewerkers van hulpdiensten belaagd door baldadige feestvierders. Er waren enkele ernstige voorvallen tijdens de eerste nacht van 2007,’ kopten de kranten. Ik weet niet hoe het bij u zit, maar bij het lezen van dit soort berichten voel ik me net een gillende keukenmeid met een tekort lontje. ‘Het is feest dus steek containers in de hens. Gooi grofvuil en de nieuwe tuinbank van de buren in het vreugdevuur zodat de vlammen aan de dakgoten kunnen likken. Sloop bushokjes en blaas gebouwen op waarvan je vindt dat ze nutteloos zijn. Belet brandweerlieden om de uit de hand gelopen brand te blussen, bekogel politiemensen met vuurwerkbommen en zorg ervoor dat ambulancepersoneel elkaar kunnen reanimeren. Aanvalluh!’ Wat zijn dat voor idioten die de jaarwisseling aangrijpen om eens flink huis te houden of om burgeroorlogje te gaan spelen. Hoe werkt dat in hun bovenkamer?

Hulpverlenertjepesten, lijkt tot volkssport nummer één te zijn verheven en verspreidt zich als een olievlek over ons land. Dit gedrag moet toch ‘kots’ zijn voor psychologen. Waarom veranderen schijnbaar ‘normale’ mensen in monsterlijke raddraaiers? Ging er iets mis tijdens hun jeugd. Kregen ze nooit zure bommen te eten of willen ze graag politieagent, brandweerman of ambulancebroeder worden en ontbreken daarvoor de benodigde hersencellen. Of is er soms een antihulpverlenerbeweging actief die kneusjes mobiliseert die, als ze bijvoorbeeld met een vinger tussen het toetsenbord van hun computer terechtkomen, al een ambulance bellen of jankend naar de spoedeisende hulp van het dichtstbijzijnde ziekenhuis hollen. Het liefst met hun mammie die niet gelooft dat haar kind een beruchte hulpverlenerpester is. Natuurlijk is het een lieverd met een hart van goud die verkeerde vrienden heeft. Het zijn vast sukkels die met een peuk in hun mond in slaap vallen en dan moord en brand gillen om de brandweer omdat hun matras in de fik staat. Of van die losers die een gruwelijke hekel aan de politie hebben. Behalve wanneer ze zijn geslagen, hun fiets is gejat, of hun auto werd bekrast. Dan is de politie heel even hun beste vriend.

Hulpverleners. Ze zijn onmisbaar. Misschien kunnen we, als straf, dit beroep met krulletters op voorhoofden van raddraaiers tatoeëren en de betekenis er vet onderstreept bijzetten. Terwijl iedereen feestviert, laten zij hun familie achter om hulp te bieden aan iedereen die dat nodig heeft. Ook aan dronken, losgeslagen, bloeddorstige hulpverlenerspesters en zelfs aan gillende keukenmeiden met een tekort lontje…

Categorieën: Actualiteiten

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

11 reacties

pepe · 11 januari 2007 op 08:17

Een ware column. Goed geschreven Li.

Nieuwjaar vieren hoeft geen oorlog te zijn. Ergenis nummer 1 van dit nieuwe jaar: alle ellende in de eerste uurtjes.

DreamOn · 11 januari 2007 op 09:43

Goede column Li!
Ik ‘ontplof’ ook, als ik dit soort dingen lees. Naast vuurwerk wordt er ook veel drank verkocht in deze periode, om over de flessen in de kerstpakketten nog maar te zwijgen. Dodelijke combinatie, te veel drank en vuurwerk.
Bovendien zie je vaak de meest volwassen kerels in kleine kinderen veranderen als ze met vuur mogen spelen… (dat geldt natuurlijk niet voor de mannen op column x… :lach: )

pally · 11 januari 2007 op 10:10

Gweldige column, waar ik het zeeeeeeeeeer mee eens ben, Li!
Ik heb die agressieve folklore nooit begrepen rond nieuwjaar, infantiel!
Rende als kind al naar binnen als er een ‘voetzoeker’ of ander gespuis ook maar in mijn buurt kwam……
Heb ook grote eerbied voor die hulpverleners. :wave:

groetjes pally

arta · 11 januari 2007 op 10:30

Ook ik ben het helemaal met je eens Li!
Heerlijk geschreven, prachtige zinnen!
🙂

SIMBA · 11 januari 2007 op 10:54

Het wordt saai, maar ik ben het ook eens met Li.
Hulpverleners aanvallen vind ik werkelijk “over the limit” dat soort mensen zouden we moeten laten doodbloeden en nooit meer helpen. 😡
Ik ben een aardig mens van nature, maar dit soort acties maakt het slechtste in mij wakker.

Eddy Kielema · 11 januari 2007 op 11:09

[quote]Hulpverlenertjepesten, lijkt tot volkssport nummer één te zijn verheven en verspreidt zich als een olievlek over ons land. [/quote]

Dat soort verhalen wordt toch een beetje opgeklopt en blijkt achteraf anders in elkaar te zitten. De meeste ophef ontstond onlangs in Zeeland toen ambulance-personeel bedreigd zou zijn door een menigte en daarom geen hulp kon verlenen. Na onderzoek bleek dat helemaal niet zo te zijn. Het ambulance-personeel wilde niet naar het slachtoffer, omdat ze vonden dat er teveel mensen stonden. Pas daarna werd er door een enkeling een boze opmerking gemaakt. Oorzaak en gevolg zijn dus omgedraaid en volledig uit hun verband getrokken. We moeten ons het hoofd dus niet gek laten maken door gevallen van ‘Telegraaf-journalistiek’.

KingArthur · 11 januari 2007 op 13:00

Volgens mij zijn deze praktijken niet alleen met de jaarwisseling aan de orde. Ongepast bij dit onderwerp maar ik heb het toch met plezier gelezen.

WritersBlocq · 11 januari 2007 op 23:53

Niet normaal dat de kranten het nog opkloppen (@ Eddy) of de waarheid schrijven (zoals hierboven geïnterpreteerd samengevat).

KawaSutra · 12 januari 2007 op 18:21

Niets dan lof voor de hulpverleners die het maar moeten zien te klaren tussen groepen bezopen betweters. Natuurlijk heeft elk verhaal twee kanten maar het is toch echt wel een signaal naar de maatschappij dat er iets scheef groeit.
Het is eigenlijk heel simpel: hoor je een sirene dan ga je opzij. En anders niet zeuren als er een ambulance over je voet rijdt.

Bitchy · 13 januari 2007 op 06:36

Goed geschreven column, maar ik geloof niet dat het een verschijning is van deze tijd.
Toen ik een jaar of 14 was, gingen wij op kerstbomenjacht. We verstopten de bomen tot oudjaar en op oudjaarsavond waren we de hele avond bezig om ze uit de schuilplaatsen te halen. Honderden bomen lagen dan op een stapel te wachten om op 00.00 uur in de fik te worden gestoken.
Dan kwam de brandweer en wilde het vuur blussen en ook zij werden tegengewerkt.
Achteraf logisch, maar op dat moment vond ik het niet meer dan normaal dat we probeerden ze tegen te houden we hadden toch weeeeeken lang van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat *gewerkt* om het grootste vuur uit de stad proberen te krijgen.

Li · 13 januari 2007 op 11:11

Hartelijk dank voor de reacties.
Ik geloof best dat er verhalen opgeklopt worden maar niet alles is aangedikt. In mijn familie lopen heel wat hulpverleners rond en geloof maar dat hun familie in de rats zit met dit soort dagen. De vergelijking met vroeger gaat ook niet helemaal op. Rotjes en strikers die zijn vervangen door zwaarder geschut zoals mortiergranaten en zelfgemaakte vuurwerkbommen. Niet lekker als je daarmee bekogeld wordt. En kerstboomverbranden op een veld is niet vergelijkbaar met het verbranden van alles dat brandbaar is in een smalle straat.

Li

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder