Met de henna in mijn haar zit ik achter de computer. Het is er vroeg ingegaan omdat ik tegenwoordig om acht uur al naast mijn bed sta. Nu kan het in mijn haar trekken en is het weer energiek, net als ik. Een paar maanden geleden kwam ik mijn bed niet uit, uiteindelijk wel maar ik had een hekel aan mijn wekker. Vooral als hij vroeg ging. En vroeg was een breed begrip aangezien ik steeds mijn ritme moest omgooien en vroeg of laat eigenlijk geen betekenis had. Van ‘s nachts naar overdag, van het weekend naar doordeweeks. Er was geen ritme, het lot van de verpleegkundige in het ziekenhuis. Ik dacht er goed tegen te kunnen maar ik hield mijzelf voor de gek. Vechtend tegen mijn agenda waar mijn rooster in stond sleepte ik mij door de dagen. Gekweld door de onregelmatigheid probeerde ik mijzelf in het stramien te houden.
Misschien komt het door de henna, de associatie met ‘zen’ en de heerlijke verwennende verzorging maar ik kan het niet nalaten even terug te kijken naar die periode. Lang heb ik hard geroepen dat ik het onregelmatig werken heerlijk vond en er niet aan moest denken om elke week ‘hetzelfde’ te doen. Bah, regelmaat, dat was een stom begrip. Ik heb het driekwart jaar volgehouden. Naarmate de tijd verstreek raakte mijn bioritme zodanig in de war dat ik bij het begin van de dag al een vol hoofd had. Er kon niks meer bij, er zat eigenlijk teveel henna in mijn haar en ik kreeg het er niet uitgespoeld. Met een vol hoofd naar mijn werk, proberen te zorgen voor de mensen die dit erg hard nodig hadden. Mijn collega’s ondersteunen die mij ook wel hielpen om de diensten door te komen. Aan het einde van de dienst weer terug naar huis met gedachten die op knappen stonden. Ik leefde met een agenda in mijn hoofd. De papieren agenda moest er elke keer weer bijkomen omdat het mentale rooster niet meer wist welke diensten er in het vooruitzicht waren.
Op een gegeven moment kan je jezelf niet meer voor de gek houden en is er geen keus meer, toegeven moest ik. Toegeven aan de moeheid en het feit dat ik mijn agenda niet meer bij kon houden. Ik heb gekozen voor mijzelf en wist gelijk dat ik de juiste keus had gemaakt. Per 1 december wacht mij een nieuwe baan, op een polikliniek waar er geen wisselende roosters zijn maar ik vooral mijn passie in kwijt kan: voorlichting geven. Dankbaar ben ik, voor het vak wat ik heb gekozen, het is er ook buiten de onregelmatigheid. Ik ga mijn haar uitspoelen en zal dan gelijk de zorgen wegspoelen met de regelmaat van de stralen uit de kraan. Op naar de nieuwe baan!

Categorieën: Gezondheidszorg

5 reacties

Avatar

KingArthur · 7 november 2008 op 16:29

Ik vind maar weinig over de gezondheidszorg terug in je tekst en je vergelijking met henna in je haar vind ik ook niet echt geweldig. Succes met je nieuwe baan dan maar.

Avatar

Ma3anne · 7 november 2008 op 18:00

Oja, ik snap dat hennagevoel wel: het idee dat je goed bezig bent en jezelf verwent. Ik verf mijn haar niet, maar doe er wel eens gezonde (let vooral op dat ‘gezonde’) olie in om dat verwengevoel te krijgen en het idee dat ik goed bezig ben. Zal wel vrouwenlogica zijn, King.

Onregelmatige diensten: mijn pet af voor mensen die dat jarenlang volhouden. Blij voor je, dat je een andere baan hebt gevonden met regelmatige diensten. Is niet goed als je werk je langzaamaan sloopt.

Avatar

pally · 7 november 2008 op 21:46

Ik begrijp de inhoud van je stuk goed, maar de vorm is nogal droog met veel mij en mijn, soms in een zin. Het jezelf of de situatie wat relativeren of overdrijven had het ook wat beter verteerbaar gemaakt, denk ik.
Veel plezier in je nieuwe baan,

groet van Pally

Avatar

Dees · 8 november 2008 op 11:46

Hm, dan doe ik deze keer het tegenwicht, want ik begrijp precies wat je bedoelt, begrijp ook dat je daar juist over mijmert als je met je kop vol henna (dat begrijp ik dan weer niet; doen mensen nog aan henna these days? :-D) zit en begrijp ook hoe het wegspoelen ervan je de laatste resten bevrijding biedt van de kooi waar je in zat toen je nog onregelmatig werkte. Leuk stukje!

Avatar

Mien · 10 november 2008 op 09:22

Henna? Hè, naar! Zeker in je haar.
Wat een mooie combie in je column, haar en baan.
Baan in je haar, scheiding in je haar, scheiding van je baan. Misschien heb je nu haar baan?

Ben overigens benieuwd naar je nieuwe baanhaarkleuren.

Succes in je nieuwe job.

Mien

Geef een antwoord