Er was eens een kabouter met een grote lul. Van heinde en verre kwamen de andere kabouters om het wonder van dichtbij te aanschouwen. Voor een paar beukennootjes extra mocht er aangeraakt worden, waarna zich soms een nog groter wonder voltrok. Beukennootjes moeten rollen. De kabouter met de grote lul kon zich alle luxe permitteren die er in de kabouterwereld te koop was: een schommelstoel, een olielampje, de dertiendelige encyclopedie over alle hedendaagse facetten van het leven in dwergstaat en een kruiwagen, waarin hij zijn eveneens enorme ballen kon vervoeren als hij een luchtje ging scheppen.

Buiten was alles groot en leek zelfs hij normaal. Toch vroeg de kabouter met de grote lul zich soms af waarom hij anders was. Had de opperkabouter inderdaad een fout gemaakt en per ongeluk een keer mensengenen uitgedeeld, zoals er onder de andere kabouters gefluisterd werd?

Ook na dertien delen over het leven in dwergstaat kwam de kabouter met de grote lul er niet uit. Hij besloot de louterkabouter te raadplegen. Die hield hem een spiegel voor en vroeg hem wat hij zag.
‘Een kabouter met een grote lul.’
‘Precies. Je zult het ermee moeten doen. Loop er maar eens een tijdje achteraan, zou ik zo zeggen.’
‘Dat doe ik altijd al,’ dacht de kabouter met de grote lul.

Toen ging hij bij de aurakabouter op bezoek. Zij voelde iets zwarts en zei dat hij één moest zien te worden met het kabouteruniversum.
‘Hoe dan?’ vroeg de kabouter met de grote lul.
Nou, tralala en hij moest zijn hart volgen, zeg maar.

Nog diezelfde dag maakte de kabouter met de grote lul een afspraak bij de houwkabouter. Na de operatie was hij een kabouter zonder grote lul en leefde hij nog lang en gelukkig. En nu wilt u waarschijnlijk weten wat er met die lul gebeurd is? Dat zal ik u vertellen. Die hebben ze schoenen en een pak aangetrokken, een stropdas voorgedaan en er een minister-president van gemaakt.

Categorieën: Actualiteiten

11 reacties

SIMBA · 8 maart 2007 op 14:44

😆

pally · 8 maart 2007 op 15:04

Ha Ep,

Leuk gevonden en uitgewerkt, al vind ik de uitsmijter niet bepaald subtiel, daar ben ik niet echt weg van, vergeleken met andere dingen die jij schrijft.
Verder hier even een zinnetje dat ik niet zo goed begrijp:[quote]Buiten was alles groot en leek hij zelfs normaal[/quote]
Was die hele kabouer dan buiten opeens groot geworden? 😮
Je vindt de kritiek vast niet erg, want daar hou je zelf ook van, heb ik begrepen. En dat is ook prima, vind ik.

Groet van Pally

arta · 8 maart 2007 op 15:29

[quote]Die hebben ze schoenen en een pak aangetrokken, een stropdas voorgedaan en er een minister-president van gemaakt. [/quote]
Vergeet het brilletje niet!!

Hilarisch, vond de uitsmijter juist erg verrassend! Ook mij viel Pally’s zinnetje op…
🙂

Arne · 8 maart 2007 op 20:37

😆

scherp….:-D

WritersBlocq · 8 maart 2007 op 21:06

Beter een lulkabouter dan een kabouterlul!
[quote]louterkabouter [/quote]
Leuterkabouter denk ik?
Ik vind hem leuk!

Joy · 8 maart 2007 op 21:48

Mutsje af!!!

schoevers · 9 maart 2007 op 07:19

Inderdaad, een bijzonder lid van onze gemeenschap. Staat ook altijd pal voor vorming van een gezin, de hoeksteen van de samenleving.
Leuke column. : 😉

Dees · 9 maart 2007 op 16:23

Mwa, ik heb eea van jouw hand gelezen en dit is zeker niet een van je betere stukken. Een soort mop, toegespitst op actualiteit. En ik hou niet van moppen, ze zijn zo weinig subtiel 😉

Mup · 9 maart 2007 op 17:00

Een mop met een baard, maar door jou in een mooi jasje verniewd,

Groet Mup

Chantalle · 10 maart 2007 op 11:04

Ach, ook Henk-Jan Smits heeft zo zijn slechte dagen 😉

EpMeijer · 11 maart 2007 op 00:02

Dit stukje is inderdaad een mop en ook als zodanig bedoeld. Natuurlijk kan ik dieper, breder, hoger, wijdser. Maar op zijn tijd en mits goed verpakt heb ik niets tegen de botte plons van een goede bak.
Wat dat zinnetje betreft: ik vond het heel geslaagd toen ik het opschreef. Geen idee wat me bezielde, want het zinnetje klopt inderdaad niet. Nu ja, ik houd de lezers graag scherp.
Dank allen voor de leuke reacties!

Hartelijks,

Ep

Geef een antwoord