Ze bestaan nog, de kwelgesels van de voet, de schandvlekken van de scholier. De turnpantoffels hebben de eeuwwisseling op wonderbaarlijke wijze overleefd. Ze zijn in afslag bovendien. Twee Euro zeventig in plaats van drie Euro in Delhaize. Verkrijgbaar in de maat 25 tot en met 37. In twee kleuren ook tegenwoordig: trendy wit en zwart. Buitenkans… We waren jong en we wilden best wat. Zo op je tiende, met neefjes en nichtjes die al naar de grote school mochten. Maar bovenal: zij mochten tijdens de Lichamelijke Opvoeding, want zo heette de turnles voor grotere kinderen, schoenen aan. Niet van die witte, gladde kneedbare stof- en plasticsloffen. Zij liepen een end verder en sneller bovendien, dat kon niet zomaar. Wij moesten van die modelloze grondplakkende dingen aan. Geen wonder dat we niet vooruit kwamen.

Vijftien jaar na datum en beter op de hoogte van de groeispurt en wat dat met spieren doet, denk ik over het universele en hardnekkige didactische principe dat achter de turnpantoffel kan zitten. Is het een hiërarchisch principe? De leraar die even duidelijk maakt dat de kinderen dan wel letterlijk maar nooit figuurlijk tot aan zijn middel zullen reiken? Is het een Spartaans middel om het contact met de natuur en de vechtlust van de kinderen aan te wakkeren? Zodat ze leren hoe het is om David te zijn tegen Goliath? Weinig turnleraars hebben de klassieken bestudeerd, vrezen we. Om ergonomische reden zal het alvast niet wezen, de valpartijen en omgeslagen enkels die de rotdingen veroorzaakten of zeker faalden te verhinderen zijn haast ontelbaar. Zou het uniformiteit zijn, misschien? Allen in het wit. Uniform t-shirt en broek, op de groei gekocht, zodat je ziet wie voor en wie achter is op zijn tijd en dan daaronder die… dingen. Zou het een poging zijn om te verhinderen dat kinderen ook nog eens in de gymzaal in merkkledij steken? Zal het op die twee uur aan komen? Neen toch… Er zijn voor minder een complottheorieën opgedoken…

Als schijnuniformiteit en oncomfortabel ook nog eens moeten samengaan met stiklelijk, dan moet er iets meer aan de hand zijn. Als we kinderen in witte gympen laten lopen op openbare plaatsen, dan moeten we niet verwonderd zijn dat ze een hekel krijgen aan de turnles. Dan moeten we niet verwonderd zijn dat we geen topsporters meer krijgen. De basis, en dat is in deze letterlijk en figuurlijk te nemen, is waar alles op staat.

Categorieën: Sport

11 reacties

eLGee · 15 september 2007 op 11:36

Ik kan mij die rotdingen ook nog herinneren. Wat een vreselijke hekel had ik aan die lelijke schoentjes. Waarom ouders hun kinderen dat aandoen? Waarschijnlijk om de reden die je zelf al noemt; de betaalbaarheid van deze schoentjes.

Leuk geschreven, heel even was ik weer terug in 1990. Gauw wegwezen daar, ik vind mijn huidige schoenen veel leuker.

SIMBA · 15 september 2007 op 12:21

[quote]de kwelgesels van de voet[/quote]
:eh: wat zijn in hemelsnaam kwelgesels?
Ik heb in van Dale gezocht, maar die had er ook nooit van gehoord.

Dees · 15 september 2007 op 14:02

Oh, ik vond die dingen juist zo lekker zitten 🙂
Maar die van mij waren zwart, evenals het bijbehorende pak.

Ik vind overigens ‘kwelgesels’ een prachtige (al dan niet opzettelijke) verschrijving. Ik vind alleen je eindzin een beetje gammel.

SIMBA · 15 september 2007 op 15:41

Wat is het dan Dees???

Prlwytskovsky · 15 september 2007 op 17:28

Delhaize? Dat is toch Brussel??

arta · 15 september 2007 op 21:49

Een maand geleden liep ik met de kinderen door de stad op zoek naar gymschoenen. Allebei renden ze in de winkel op die turnschoentjes af :(in Den Bosch bij de Schoenenreus à €1,95 😀 ) “Mogen wij deze, mam, die heeft iedereen!” Een beetje verbaasd heb ik ze gekocht voor ze, maar zelfs na een aantal gymlessen vinden ze ze nog helemaal ‘cool’.
@ Sim: kwelgesel = lastig martelwerktuig
:lach:

SIMBA · 16 september 2007 op 09:06

@P: Delhaize is een supermarkt waar je alles kunt krijgen, blijkbaar ook die turnschoentjes.

pepe · 16 september 2007 op 20:09

Orginele titel en column.

Ik ben wel blij dat ik nog voor de schoolgym al op turnen zat en dus ook de minder lelijke turnpantoffels (ze waren ook wel wat duurder) had.
😆

KawaSutra · 18 september 2007 op 13:35

Ik had er nog nooit van gehoord, wij deden het vroeger op gympen. Leuk verhaal, eigen stijl en bijzonder taalgebruik. De volgende foutloos dan lees ik je graag weer.

nighthawk · 22 september 2007 op 21:50

Kwelgesels bestaan niet.

Kwelduivels wel. Gesels ook. De dichterlijke vrijheid dwong mij er toe die samen te trekken.

Jan

nighthawk · 22 september 2007 op 21:51

Je zal het nooit anders zien. Heb je net die Converse schoenen uit je pubertijd de deur uit gedaan, worden die dingen weer cool…

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder