Ik aanschouw je gezicht in de schemering van het flauwe licht. De kaarsen projecteren schaduwen, die een onzichtbaar spel spelen met de contouren van je gelaat. De verkenning van de schaduwplekken weet mij niet meer te boeien, aangezien ik iedere lijn in mijn geheugen geprint heb staan. Ik zie de persoon die ik meer lief heb gehad dan wie dan ook, maar die herinnering is vervaagd tot een rimpeling in de plas water die mijn tranen al lang geleden gevormd hebben. We zitten tegenover elkaar en wisselen beleefdheden uit, alsof we beide voelen wat er is maar het nog niet willen beseffen. Waar we tot voor kort een gesprek voerde met zijn tweetjes is er nu, in de vorm van een vaag ongemakkelijk gevoel, een derde gesprekspartner bijgekomen. Hoe is het mogelijk dat er tussen ons deze afstand is ontstaan, een afstand die lijfelijk voelbaar is maar onmeetbaar in dimensie.

Tot voor kort was er een dierlijke aantrekkingskracht tussen ons, die constant sluimerend op de achtergrond aanwezig was. Hoe vaak we ook lijnrecht tegenover elkaar stonden, en elkaar soms haatte, altijd was er dat gevoel van: we zijn nog niet klaar met elkaar.
Wie het ook was, één van ons nam altijd weer contact op met de ander. Gescheiden door het heden maar verbonden door het verleden, bleven we toch deel uitmaken van elkaars leven.

Maar nu is er dat gevoel. Als een virus is het binnengedrongen in hetgeen wij nog hadden met elkaar. Mijn hart slaat geen slagen meer over als ik nu aan je denk, en de dagen dat je niet meer in mijn gedachten bent, hebben het gewonnen van de dagen dat je er wel bent. Lang heb ik opgezien tegen een leven zonder jou, maar nu dat moment er eindelijk is, is het een stilte die ik verwelkom.

Categorieën: Liefde

Chucky

Ik probeer CreaBea bezig te zijn door af en toe wat letters aan het "papier" toe te vertrouwen en wat te tekenen en schilderen. In al mijn bescheidenheid erken ik niet de beste schrijver te zijn, maar wel altijd een boodschap in mijn verzinsels te stoppen.

17 reacties

Avalanche · 5 februari 2010 op 13:00

Ja, zo gaat dat, weet ik uit ervaring. Jammer dat je een aantal keren de letter ‘n’ vergeten bent (beide, voerde, haatte) maar verder een goed stukje.

Chucky · 5 februari 2010 op 13:17

Mijn N blijft nog weleens hangen 😆 Maar je hebt gelijk, zal wel een kwestie van te snel tikken zijn.

Kwiezel · 5 februari 2010 op 13:18

Chucky, mooi en met gevoel geschreven. Ik vind dit alleen geen column. Valt me steeds vaker op dat mensen op ColumnX een stukje vanuit hun eigen gevoel schrijven zonder dat dat een column genoemd kan worden.

Chucky · 5 februari 2010 op 14:49

Ik denk dat je het over het geheel moet bekijken Kwiezel. De ene keer is een stuk wat langer dan de andere, maar het gaat om het schrijven.

Avalanche · 5 februari 2010 op 15:08

Ben ik toch erg benieuwd wat jouw definitie van een column is, Kwiezel.

arta · 5 februari 2010 op 16:27

Mooi verhaal, hier en daar wat cliché, maar er staan ook mooie vondsten tussen!
De titel klopt niet: tijdig moet tijdelijk zijn, tijdig betekent op tijd en volgens mij bedoel je dat niet 😉
Enne…tja… als hier alleen maar columns geplaatst zouden kunnen worden, dan zou ik mijn pen wel in de wilgen kunnen hangen…:-D

Chucky · 5 februari 2010 op 16:59

Heb je eigenlijk wel gelijk in Arta , heb ik helemaal niet bij stil gestaan.

axelle · 5 februari 2010 op 19:58

Ik vond het à première vue een mooie titel, maar als ik erover na begin te denken dan vind ik ‘m niet zo goed kloppen.
Kritische Axelle 🙂

pally · 5 februari 2010 op 23:27

Ik haakte al een beetje af in het begin bij de woorden ‘gelaat’en ‘aanschouwen’.Van die plechtige schrijfwoorden.Ja, en ook de titel klopt niet. Toch zitten er ook zeker mooie stukjes in.

groet van Pally

Chucky · 6 februari 2010 op 08:57

Dat kan en mag Pally, maar wat is er mis met die woorden als ik vragen mag?

Dees · 6 februari 2010 op 10:36

Het is net alsof er een verhaal zit nog net een laagje dieper dan dit verhaal, alsof je er iets overheen hebt gelegd, om de pijn die er vast ook zit /zat, of de lelijkheid die lelijker was, de schoonheid die mooier was te verdoezelen. Maar daar kan ik mijn vinger niet op leggen, het is maar een gevoel.

pally · 6 februari 2010 op 11:18

Ik vind het wat kunstmatige, plechtige woorden, die je voor gevoelens niet gebruikt. Een beetje hoogdravend, misschien. Maar dat is persoonlijk, hoor.

groet van Pally

Chucky · 6 februari 2010 op 11:29

Ieder zijn menig Pally 😉 Ik heb juist wel wat met dit soort woorden.

pally · 6 februari 2010 op 15:36

Prima, Chucky, houen zo! Ieder zijn stijl…

Chantalle · 7 februari 2010 op 10:24

Mooi stuk. Vooral erg herkenbaar.

LouisP · 7 februari 2010 op 14:04

Chucky,
tja, die titel….’k had het zelf niet gezien..tijdig, tijdelijk…Het stuk is best wel goed vind ik…Is verliezen voor altijd? Is een verlies dat later winst blijkt te zijn nog steeds een verlies?

Louis

Chucky · 7 februari 2010 op 15:25

Daar zeg je wat Louis, een verlies kan ook uiteindelijk een winst zijn. Iemand voorgoed loslaten kan echter ook het ultieme “geschenk” van liefde zijn.

Geef een antwoord