Graag denk ik een individu te zijn met zeer eigen reacties, meningen en gedrag. Dat geeft een soort van trots. Waarom kan ik niet uitleggen. Maar als ik met veel onbekende mensen tegelijk hetzelfde doe: wandelen in het bos, naar een tentoonstelling gaan of iets dergelijks dan voel ik een lichte teleurstelling. Ik wil het eigenlijk niet zien. Zelfs als ik het weet wil ik het niet zien. Geregeld word ik met mijn neus op de feiten gedrukt. In de file richting vakantiebestemming bijvoorbeeld of terug naar huis. Alle koppen lijken op elkaar, gapend, een boterham etend, uit een flesje drinkend, plassend bij een stopplaats. Wit heen, bruin terug. Net als ik. Een spiegel.

En dan het afgelopen weekend, kleindochter van tien die tijdens onze oppassessie zelfverzekerd beweert:
’Ik ben helderziend’.
‘Oh ja, zeg ik, laat eens zien?’
Ze pakt een papiertje en pen en vraagt echtgenoot in opavorm, een stuk gereedschap op te schrijven en een kleur. Ze kijkt werkelijk niet, zie ik. Knijpt haar ogen demonstratief stijf dicht.
‘Ik weet het, opa, je hebt ‘hamer’ en ‘rood’ opgeschreven’. Ik ben stomverbaasd, het is waar.
‘Nou jij oma’. Ik zorg dat ze helemaal niks kan zien en schrijf mijn twee woorden op.
Ze kijkt me even vorsend aan en glimlacht.
‘Jij hebt ’ blauw’ en ‘schroevendraaier’ opgeschreven ’.
Ik ben perplex, ze heeft echt niet kunnen kijken.’Hoe weet je dat nou, Isa?’
Ze glimlacht weer met een soort meewarige blik.’ Omdat bijna alle mensen eerst hamer en rood opschrijven en daarna schroevendraaier en blauw, oma’.

Alsof het er nog niet genoeg is ingewreven bel ik een paar dagen later oudste zoon, dat we een nieuw autootje besteld hebben. Uitgezocht bij een dealer in de buurt. Hij vraagt belangstellend welk type en merk en daarna:
‘Rijdt-ie lekker, ma?’
Ik slik even, ’We hebben er eigenlijk nog niet in gereden’, antwoord ik kleintjes.
‘Niet aan gedacht, wel even erin gezeten’. Ik verwacht ongelovig of honend gelach. Maar nee, veel erger. Het blijft een ogenblik stil aan de andere kant. Dan: ‘Ja, daar heb ik laatst iets over gelezen. Als mensen een spijkerbroek willen kopen dan passen ze er minstens drie aan en gaan ook nog in andere winkels kijken. Maar een auto kopen ze zomaar binnen een kwartier. Het is blijkbaar te abstract, zoiets groots. Kunnen ze niet bevatten. Dat schijnt echt heel vaak zo te gaan’.

Dat laatste doet me de das om. Ik ben dus een doodgewoon ordinair massaproduct. Zo van de lopende band gekomen, bah!

Categorieën: Maatschappij

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

17 reacties

WritersBlocq · 28 september 2008 op 08:56

Hoi Pally, ik vind de strekking erg leuk en het is ook anders geschreven dan anders, ik mis zo’n 369 bijvoeglijke naamwoorden 😀

De 1e alinea had wat mij betreft niet gehoeven maar verder is het wel waar, eigenlijk, wat er staat…
lief groetje van Massa Pau

Ma3anne · 28 september 2008 op 08:57

[quote]Ik ben dus een doodgewoon ordinair massaproduct. Zo van de lopende band gekomen, bah![/quote]
Ja, door al het aanpassen, dat ons is ingepeperd van kleins af aan, zijn we natuurlijk in veel dingen op elkaar gaan lijken. Gewoon niet op letten. Het vinden van de unieke dingen in elk mens en in jezelf is veel leuker. 😉

Mut · 28 september 2008 op 09:16

Maar er blijft nog genoeg over waarmee je je kunt onderscheiden.

Neuskleuter · 28 september 2008 op 11:22

Erg leuk geschreven Pally! Heel vaak creëer je een observerend gevoel, maar deze is lekker direct, wat hier goed bij past.

Die helderziende kleindochter heeft het in ieder geval al snel door! 😀 Ik krijg gelijk zin om het ook uit te proberen, maar niet bij m’n mams, die roept toch altijd andere dingen.

Anne · 28 september 2008 op 11:41

Sluit me aan bij Mut. En wil daaraan toevoegen dat het, net zoals in het schrijven, en in (andere) kunsten niet gaat om het wat, maar om het hoe. Alle thema’s, alle onderwerpen, alle bestemmingen zijn al lang gemeengoed, maar de manier waarop jij als individu deze behandelt, ze omtovert in een produkt dat iets vertelt over jouw individuele ervaring, dat is wat het onderscheidt. Daar heb jij slag van Pally. Precies daar vindt de echte filtering plaats. En de rest is onbelangrijk.

Mup · 28 september 2008 op 12:07

Echtgenoot in opavorm, unieke vondst :wave:

Groet Mup.

SIMBA · 28 september 2008 op 12:26

Natuurlijk ben je wél uniek, alleen niet op alle fronten 😀

arta · 28 september 2008 op 12:32

Gelukkig zit ‘uniek zijn’ in de verschillen en niet in de overeenkomsten, Pally!
Inderdaad een andere stijl dan gewend, maar erg herkenbaar en goed geschreven!
🙂

Dees · 28 september 2008 op 22:12

Het vervelende is dat de kans op uniek zijn eigenlijk al bij voorbaat bekeken is. Dus kan je net zo goed ophouden het te proberen. Leuk stuk, groet,

Dees

lisa-marie · 29 september 2008 op 09:05

Ik vind dit een “uniek” stuk, heerlijk vlot en ik heb er ook om moeten lachen. 😀

Misschien wel van de lopende band gekomen maar zeker uniek geworden 😉

Mien · 29 september 2008 op 09:31

Frustrerend gevoel in leuke woordspelingen gevat. Kan je troosten. Hoe ouder je wordt hoe unieker de massaproducten aan je voorbij zullen trekken?!

Groet, Mien Ha(at)di(e)massa

@ lisa-marie: Zoek je misschien passende schoenen? Wat vind je van de mijne?

pally · 29 september 2008 op 16:10

Dank voor alle reacties!
En ja, er zijn natuurlijk minstens zoveel verschillen als overeenkomsten tussen mensen. Het is maar net wat je op een bepaald moment wil benadrukken en overdrijven, want het gewone dat weet je al, daar hoef je niet over te schrijven, of toch wel maar dan met je eigen draai…(met dank aan Anne)

groet van pally

doemaar88 · 29 september 2008 op 16:49

Erg leuk stuk, prettig om te lezen!

Shitonya · 30 september 2008 op 14:59

errr ja, we zijn allemaal een massaproduct over het algemeen, what else is new? Dan kun je beter over iets schrijven wat je dan wel weer uniek maakt. Lijkt me amusanter om te schrijven dan iets saais als dit.

pally · 30 september 2008 op 15:16

Soms maakt het je uniek over iets saais te schrijven, Shit, en vooral hoe, daar draait het om.

Bitchy · 30 september 2008 op 15:27

Hmmm lekker dan, daar loopt met jouw stukje mijn gevoel dat ik totaaaaal anders ben, de deur uit 😉

Die auto… zo herkenbaar!! Voelde me zo blonT toen mij dat overkwam, voor hetzelfde geld zit er geen motor in, maar hij zit dan wel lekker 😉

Leuk!

priet · 30 september 2008 op 20:25

Hai pally,

leuk geschreven, echtgenoot in opavorm mooie vondst etc. kortom, zelfs in mijn reacties kan ik me niet onderscheiden 😀

priet

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder