Vind je mijn borstkas groot? Tsja, het is niet dat die zaken mij erg veel kunnen schelen hoor, de oppervlakkigheid ervan! Maar er zijn wel eens mensen – nou ja, vrouwen dan – geweest die zeiden dat mijn borstkas groot was. Vonden ze mooi bij mijn gespierde armen. Nou vraag ik je. Waar mensen zich al niet mee bezig houden!? Anderen hebben ooit wel eens gemeld dat ze mijn ogen zo mooi vonden. Spiegel van de ziel he, ogen. Jij hebt ook van die mooie, sprekende ogen trouwens. Klopt natuurlijk ook wel, als je mijn vriendin bent moet je ook wel een goede ziel hebben, haha. Grapje hoor, maar dat snap je natuurlijk ook wel. Als je mij een beetje kent, weet je dat ik dat soort zaken nooit serieus bedoel, zo ben ik namelijk niet. Ach nee, dat weet jij wel, dat hoef ik jou niet te vertellen.

Ja, ja, ik heb het gelezen van de SP. Nou, ik stem al sinds jaar en dag niet. Weet je wat het is, politiek zegt mij niet zo verschrikkelijk veel, politiek is voor de kleinen van geest. Ik houd meer van de esthetische kant van het leven. Het is een hele kunst hoor, om het mooie te zien in deze maatschappij. Ik denk dat je daarvoor leed moet hebben gekend. Zoals ik.

Ja, mijn vader he? Ja, zoiets kun je niet uitleggen aan iemand die nooit zoiets heeft meegemaakt. Ik denk echter wel dat zoiets je vormt, je verlicht als het ware. Echt leed loutert. Pas als je écht leed gekend hebt, kun je ware empathie opbrengen en daar ontbreekt het veel mensen aan. Nee, jou niet hoor, zo bedoel ik het niet, ik denk dat jij mij prima begrijpt. Dat vind ik ook zo mooi aan jou, dat je mij begrijpt. Dat is niet aan veel mensen voorbehouden. Ach, de meeste mensen zijn alleen maar in zichzelf geïnteresseerd. Mensen zijn onverschillig nietwaar, onverschillig voor het leed van anderen. Soms vraag ik me wel af waar het naartoe moet met deze maatschappij. Ik vraag me ook wel eens af of ik de enige ben die ziet waar het fout gaat, dat het fout gaat. Daar ben je het niet mee eens? Geeft niet hoor, ik snap dat wel.

Ach ja meningen. Dit is het tijdperk van de mening he, iedereen moet er zo nodig een hebben en niemand die luistert. Zoals laatst nog, zat ik een hele verhandeling te geven over de onredelijkheid van de nieuwe lunchregeling, begint er zo iemand doorheen te blaten over het weekend, de oppervlakkigheid…

Wat zeg je? Ongelukkig? Jij bent ongelukkig? Komt dat door mij?


14 reacties

DriekOplopers · 4 februari 2006 op 10:16

Messcherp en (dus) trefzeker neergezet, Dees! We hebben allemaal wel zo’n tiep in onze omgeving…

Hulde!

Driek

Eddy Kielema · 4 februari 2006 op 10:41

[quote]Zoals laatst nog, zat ik een hele verhandeling te geven over de onredelijkheid van de nieuwe lunchregeling, begint er zo iemand doorheen te blaten over het weekend, de oppervlakkigheid…[/quote]
😀

Bijzonder knappe column!

Mosje · 4 februari 2006 op 11:26

Had ik jou al eens verteld dat je een mooie neus hebt? Nee?
Je hebt een mooie neus.
Ach, ik weet ook wel dat je liever mijn mening hoort over je stukje, maar ja, stukjes, daar gaat het toch helemaal niet om.
Het is weekend nu.
Pluk de dag.
Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Anne · 4 februari 2006 op 11:44

Beste Dees,
Wat een griezelig stukje, ja dat is wat me als eerste pakte: glijerig griezelig. Overtuigend dus ook voor mij, dit personage, een monoloog in een of ander drama. De gekte heel dicht onder de oppervlakte en toch min of meer normaal functionerend in de gewone wereld. Brrr…
Overigens, zulke mensen heb je hier, waar ik nu woon nauwelijks. Dat was dan ook een van de redenen om er naartoe te verhuizen. Maar dat terzijde.
Knap geschreven!
Anne

Trukie · 4 februari 2006 op 11:59

[quote]Dit is het tijdperk van de mening he, iedereen moet er zo nodig een hebben en niemand die luistert. [/quote]

Weet jij nog wanneer dat tijdperk is begonnen?
Voor of na de middeleeuwen?

Rake column!

EDIT: Tip voor column van de maand.

Kees Schilder · 4 februari 2006 op 12:09

Groots

wendy77 · 4 februari 2006 op 13:25

Mooi neergezet weer Dees. En zoals Driek al zegt, kennen we vast allemaal wel zo iemand.

Ma3anne · 4 februari 2006 op 13:39

Aiiiiiiiiaiaiaiaiai, wat zet deze gladjanus zichzelf te kakken. Jammer dat hij het zelf niet in de gaten heeft.

Dees, heerlijke ironie. Klasse!

senahponex · 4 februari 2006 op 15:43

heel mooi[quote]komt dat door mij?[/quote]

senahponex

KawaSutra · 4 februari 2006 op 17:07

Een dialoog tussen schrijver en ik-persoon waarbij de schrijver compleet buiten beeld blijft en het contrast tussen beide personages toch verbluffend sterk wordt neergezet.
Een prachtige typering van ‘de man met een bord voor zijn kop’ die we idd. allemaal wel kennen. :laugh:

Dees · 5 februari 2006 op 09:58

Bedankt voor de warme, leuke en lieve reacties.

Zouden er nou trouwens ook mensen zijn die het lezen en denken: “hee, dat ben ik”? Herkennen mensen met een plaat voor de kop zichzelf? Ik vraag het me zo af 😀

@Anne, zijn er nog twee plaatsjes vrij daarginder? 😉

Li · 5 februari 2006 op 13:48

Er zijn zelfs types die dit tegen hun spiegelbeeld zeggen.:-D

Li

Dees · 5 februari 2006 op 18:37

Net zie ik de vraag of de column bedoeld is om iemand hier aan te spreken. Voor het geval meer mensen dat denken, nee hoor, zeker niet…. Het is meer dat iedereen er een [i]kent[/i]. En ik vroeg me associërend af hoe het was om te lezen als je zo [i]was[/i].

Toch maar eens oefenen op mijn ‘communicatiedingetje’ in reacties… 😀

sally · 6 februari 2006 op 01:00

Kostelijk geschreven.
Ze zijn er! Bij bosjes…

groet
Sally

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder