‘Zo, ik heb weer een nieuwe mail van Kees’. Mijn echtgenoot zijgt enthousiast naast zijn kop thee neer en gooit hem bijna om. ’En?’ vraag ik nieuwsgierig.
‘Nou, hij wil zijn geluidsinstallatie wel verkopen voor 40 euro. Voor niks toch? Ik koop hem maar compleet, dat is handig’. Ik knik – een half jaar geleden heeft onze oude versterker het begeven – ‘ Lijkt me prima!’ Meneer Pally is al twee dagen druk aan het golfsurfen met deze mysterieuze man die een tweedehands stereo-installatie aanbiedt op Internet. Het apparaat moet gaan dienen als tijdelijke oplossing tot we weer een echte nieuwe kopen. Tijdelijk duurt bij ons altijd heel lang. Dus het betreft een ernstige kwestie.
Formaat gevraagd, e-mail. Wordt nagemeten, antwoordmail. Leeftijd van het ding?
Weet hij niet meer, hij heet inmiddels Kees. Onze machine is ongeveer twintig jaar oud, wordt vanuit ons perscentrum teruggemaild.
Oh, typt Kees, de mijne is in elk geval jonger. Ik denk tien jaar. Moet hem kwijt, staat op zolder.
Nieuw bericht van hieruit: Komen halen? Het is niet zo erg ver weg.
Zo gaat het nog een poos heen en weer boven mijn hoofd in echtgenoot’s cockpit.

Handen wrijvend verschijnt hij ’s avonds aan het maal. Wat denk je? Kees komt morgenavond de spullen zelf brengen, alles wat hij kwijt wil en wij kunnen uitzoeken wat we willen hebben. Een complete stereoset. ’Geweldig,’ antwoord ik geïmponeerd. Het is even stil, voor ik zeg:
‘Doet hij het, die installatie’?
Hij kijkt me verbijsterd aan: ‘Dat heb ik niet gevraagd. Niet aan gedacht’.
De hap soep spuit terug in mijn bord en samen proesten we het uit. ’Nou ja, dat is toch ook niet zo belangrijk, kan ik nog hikkend uitbrengen, als we hem maar hebben’.

De maaltijd is nauwelijks doorgeslikt of de trap wordt genomen richting Kees-mail voor de hamvraag: Of hij nog werkt, het apparaat. ‘De laatste keer dat ik hem gebruikte deed hij het nog’, zegt onze Kees. Gevoel voor logica waar je stil van wordt.
Er is ook nog een equalizer bij, wat dat dan ook moge zijn. Kunnen we ook kopen, als we willen. Tot morgen. Voor alle zekerheid ons telefoonnummer doorgegeven.
De voorbereiding begint om onze nieuwe huisgenoot waardig te kunnen ontvangen. De oude stereotoren wordt wreed uit zijn vertrouwde hoek gerukt en het ontstane gat eerbiedig en grondig ontspinnewebd. Van de tuner, nog prima te verkopen volgens echtgenoot, maakt hij een artistieke foto voor ‘Marktplaats’. Zet hem glimmend gepoetst op een wit kastje met daaronder in het open vak een nonchalante stapel uit Frankrijk meegebrachte stenen. Ziet eruit als een primitieve open haard. Hopelijk wordt hij niet voor barbecue met verwarmd geluid aangezien.

Volgende avond: onder het eten gaat de telefoon.
Teleurgesteld meldt Meneer Pally even later dat Kees toch vanavond niet langs kan komen, hij belt nog wel. Het gapende gat naast de bank, als een gebit waar net twee kiezen uitgetrokken zijn, grijnst ons tegemoet. Wat wil jij bij de koffie, Kees? Probeer ik nog effe leuk te wezen. We verslikken ons weer bijna. Ik moet zeggen dat kopen via Internet veel levensvreugd geeft.

Een week later meldt Kees zich aan onze dijk in een donkerrode Jaquar. Met onder zijn arm de geluidstoren rent hij naar binnen. Mogen we hem even proberen? Nee, hij heeft haast . Is er een afstandbediening bij? Nee, dat kan niet bij dit apparaat. Ik loop even naar de keuken.
Twee minuten later rent een bezwete boze Kees met zijn spullen langs me heen naar buiten. En rijdt daarna met zo’n rot vaart achteruit, dat zijn bolide gelijk naar de garage moet. ’Hij was veel ouder’, zegt een beduusde, maar ook opgeluchte echtgenoot, ’anders had er wel afstandbediening opgezeten’.

Hilversum 4 brengt ons deze avond de vertrouwde klassieke muziek met extra ruis via de gettoblaster op de vloer.


Avatar

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

14 reacties

Avatar

pepe · 14 oktober 2007 op 09:22

[quote]‘Doet hij het, die installatie?'[/quote]

[quote] ’Nou ja, dat is toch ook niet zo belangrijk, kan ik nog hikkend uitbrengen, als we hem maar hebben.’[/quote]

Heerlijk dat kopen via internet;-)
Leuke column weer.

Avatar

arta · 14 oktober 2007 op 10:39

[quote]Hopelijk wordt hij niet voor barbecue met verwarmd geluid aangezien.[/quote]
😆 😆
Ojeee, wat erg!
Maar wel weer mooi beschreven, en die extra ruis geeft ook wat extra charme, he?
😀

Avatar

dj_Eddy · 14 oktober 2007 op 11:24

Die populariteit van sites als Marktplaats begrijp ik niet zo goed. Ik heb absoluut geen behoefte aan tweedehands rommel van anderen (heb zelf al rommel genoeg…). Maar die rommel heeft in dit geval wel een bijzonder vermakelijke column opgeleverd! 🙂

Avatar

Prlwytskovsky · 14 oktober 2007 op 11:36

Die ruis hoorde ik al eerder, nadat de telefoon ging tijdens het eten.

Trouwens ….. Hilversum-4???????? 😉

Avatar

lisa-marie · 14 oktober 2007 op 12:01

Ik heb genoten en ook gelachen.
[quote] ’anders had er wel afstandbediening opgezeten’.[/quote]
Vooral deze uitsmijter is sterk. 😆

Avatar

Siebe · 14 oktober 2007 op 12:05

Harstikke leuke column, herkenbaar ook. Wij doen de laatste tijd ook wel eens iets met Marktplaats en ik moet zeggen: het is hartstikke leuk.

Een auto verkocht naar Vlaardingen, een bank naar Oosterwolde, een dressoir gekocht uit Leeuwarden, een radiator uit Eernewoude en vorig jaar al eens een cd-rek uit Almere.

Je ontmoet hartstikke leuke mensen maar wij hebben dan ook nog geen type ‘Kees’ getroffen.

Erg leuke column en ondanks Kees hebben jullie er volgens mij ook wel plezier om gehad. En het lijkt me vreselijk om als verkopende partij jullie tegen te komen…

😉

Gr
S

Avatar

FatTree · 14 oktober 2007 op 12:42

Vermakelijke column Pally!

Ik heb het met een grijns gelezen, vooral omdat het zo herkenbaar is. Een aantal leuke topzinnen (zoals hierboven al genoemd) maakte het voor mij af.

Deze zin kreeg ik even niet mijn hoofd in:
[quote]Kees komt morgenavond de spullen zelf brengen, alles wat hij kwijt wil en wij kunnen uitzoeken wat we willen hebben[/quote]

Avatar

SIMBA · 14 oktober 2007 op 13:13

Hij is leuk Pally! 😆

Avatar

Li · 14 oktober 2007 op 19:55

Wat een leuk verhaal!

Ik heb de marktplaatssprong naar te-koop-en-te- koop-gevraagd slechts één keer gewaagd. Ik probeerde studieboeken te verkopen. Hoewel ik ze ver onder winkelprijs aanbood, reageerde er geen hond op. Jammer want wie weet had het een column opgeleverd.

Li

Avatar

klapdoos · 15 oktober 2007 op 00:22

Dat vind ik nou zo leuk aan Marktplaats, het is net de supriseshow, afwachten wat de echte waarde is. Maar als het altijd zo gaat moet je toch meer in de verkoop gooien hoor, worden vermakelijke verhalen, en anders bied je Kees in de aanbieding aan, kijken wie of wat daar op gereageerd wordt. Je zou verbaasd zijn….Leuke olumn.
Groet van leny 😆 😆 😆

Avatar

Ineke · 15 oktober 2007 op 10:28

Hahahahaha! Ongelooflijk herkenbaar. Leuk!

groeten,
Ineke

Avatar

WritersBlocq · 15 oktober 2007 op 18:43

😮 Ik dacht even dat Li haar meneer op marktplaats had gezet toen ik deze
[quote]Meneer Pally [/quote] tegenkwam 😮 ………

Niet zo goed gejat, vind ik persoonlijk, maar buiten dat wel een aardige schrijvelarij.

Avatar

pally · 15 oktober 2007 op 19:54

Allemaal bedankt voor de reacties!
Plwt) Ja, radio 4! Mag toch wel? Jij schrijft toch ook halve columns in het latijn tegenwoordig? 😀

WB) Ik begrijp echt niet wat je bedoelt :eh:
Wat heeft ‘meneer Pally’ met Li van doen?
Als je de uitdrukking bedoelt, op die manier gebruikt, dan wordt dat gewoon heel vaak gedaan in columns. Zoals bijv. Driek ook soms zegt Mevr. Oplopers, gewoon om namen te vermijden. Of heb ik je niet goed begrepen?

groet van Pally

Avatar

WritersBlocq · 15 oktober 2007 op 22:55

Ah! Het ligt aan mij, absoluut.

Ik vond het altijd zo leuk hoe Li over ‘meneer Li’ schreef, soms. Dacht dat het uniek was. Maarrr… mijn scherpe oog en dito tong hebben niet alles overal gelezen en zijn zich niet bewust van de columngewoonte van dit gebruik, dus oprecht sorry!

Geef een antwoord