Het is en blijft een beladen onderwerp. Maar ik persoonlijk wordt er nu toch een beetje moe van. Steeds die acties van bekende Nederlanders, altijd weer die donaties die je dwingt om vooral niet achter te blijven. Nou sorry ik ben al jaren lid van het Koningin Wilhelmina fonds, doneer al vanaf mijn 24ste elke maand, werk of geen werk en ben dat woord Kanker echt meer dan zat.

Iedereen in mijn omgeving wordt ermee geconfronteerd, iedereen moet er zo nodig een boek over schrijven, alsof daar de Kanker mee weggaat. Had ik dat geweten, was ik nou nog aan het schrijven gegaan voor hen die mij ontvallen zijn door die kolereziekte.
Mijn jeugdvriendin die ik na jaren weer gevonden had via internet gaat ook dood aan deze ziekte, zij weet het, ik weet het, maar wij staan beiden machteloos. Zij nog meer, want zij heeft het en ik ben er van genezen. Wil niet zeggen dat ik er vrij van ben, kan altijd nog terugkomen. Dan maar, ik ben niet de enigste in de wereld. Ik heb op mijn 24ste jaar al zoveel ellende gezien in een ziekenhuis waar ik vijf jaar midden tussen kankerpatiënten zat en dat ik weet dat meer dan de helft niet meer leeft. Mijn leven gaat verder, mijn moeder kreeg ook borstkanker in dezelfde periode toen ik de klos was, mijn broer, zus, tante, enfin ik kan nog wel even doorgaan maar daar krijg ik ze niet mee terug.

Ieder verwerkt het op zijn/haar eigen manier. Maar ik vroeg een bekende Nederlandse eens die kanker had en er natuurlijk een boek over schreef “Stort je nou ook al je recettes naar het Kankerfonds toe?” Ja als je toch loopt te klagen doe het dan gelijk goed en laat een goede kant van je zien, God zal je belonen.

Maar dat was teveel gevraagd natuurlijk. Laat mij dan maar een idealiste zijn, ik schrijf voor doelen die mij raken, die geld nodig hebben. Die mij elk jaar een verslag toesturen waar de centen blijven en wie er wat verdient en wat de laboratoria in de wereld hebben ontdekt. Anders krijgen ze geen cent meer van me. Dat ben ik dus. Maar al wat je hoort is Kanker, kanker, kanker.

Beroemde buitenlandse sterren sterven aan de meest pijnlijke vormen van kanker, deze ziekte haalt je hele leven overhoop, je familie wordt mesjogge, jij nog het meest. Alleen jij haalt het journaal niet, die sterren met al hun geld wel, alleen hebben zij het niet gered.

Ik wacht nou alleen nog op een bericht wanneer iemand nou eens gewoon aan een hartaanval sterft. Maakt mij niet uit wie, zolang het mijn vrouw en ikzelf nog maar niet zijn, wij hebben genoeg kanker gevallen meegemaakt en hebben de buik vol van al die ziektes waar maar mee gestrooid wordt als ware het suikergoed.

Zou wat wezen als iemand gewoon eens sterft aan een sterfelijke ziekte als inderdaad een hartaanval, hoewel er nog helaas genoeg doden elke dag ook hierdoor vallen maar nooit het nieuws zullen halen.

Of het moet een bekende Nederlander zijn..


klapdoos

Gewoon een Amsterdamse vrouw die met een vrouw getrouwd is, ziek is, zodanig dat de neerwaartse spiraal steeds verder zakt. maar een kniesoor die daarop let. Ik lach graag, heb genoeg traantjes gelaten om mijn ziekte en nu is het tijd om via mijn nieuwe boek eens door te gaan met uit het leven te halen wat er te halen valt, zeker in een crisistijd is het de kunst om toch vrolijk te blijven. Mijn motto is dan ook: Een dag niet gelachen is zeker een dag niet geleefd.

16 reacties

axelle · 8 oktober 2009 op 16:17

Ik word is ook best oké.

Avalanche · 8 oktober 2009 op 16:17

Ik vind het een erg rommelig stuk vol schrijf- en stijlfouten. Bovendien ontgaat de boodschap me volkomen.

klapdoos · 8 oktober 2009 op 18:07

Avalanche als je nou eens wat kritiek onderbouwd zou ik verder kunnen met mijn stukken te verbeteren en het is een groot goed dat jij gelukkig geen boodschap hebt aan mensen met kanker, ben jij even gelukkig dan!! Het is iets dat ik constateer en daar een stukje over geschreven heb en toevallig heb jij daar geen boodschap aan, komt mij een beetje hard over. Maar ach wie ben ik nou!!!

lisa-marie · 8 oktober 2009 op 18:31

ik kreeg het idee dat dit recht uit je hart geschreven is en dat raakt mij.

pally · 8 oktober 2009 op 18:34

Ik vind het niet sterk geschreven, maar ik snap je boodschap, Leny

groet van Pally

n.b.2 maal op de hoofdpagina, ik ben er niet voor…

klapdoos · 8 oktober 2009 op 19:47

Pally het ligt niet aan mij dat er twee verhalen van een persoon op de voorpagina staan, denk dan dat je bij de redactie moet zijn, ik vind het ook niet zo geslaagd. Heb soms het idee dat iedereen dan maar voordringt, maar da’s persoonlijk hoor…
groet van leny

axelle · 8 oktober 2009 op 21:11

Ik vind dit overigens een nogal ziek stukje. In alle opzichten. Ook originaliteit kent z’n grenzen. Zo blijkt.

klapdoos · 8 oktober 2009 op 22:28

Mag ik jullie bedanken voor jullie eerlijke reacties. Mijn dank gaat vooral uit naar Axelle die als eerste reageerde en als een echte privé detective traag de laatste reacie nog even een diepe onderbuiktrap na moest geven.

DACS1973 · 9 oktober 2009 op 07:57

Ik begrijp je gepikeerde reactie niet zo. Wanneer je er als schrijver niet in bent geslaagd om je punt helder over te brengen op de lezer, dan moet je die daar niet de schuld van geven. Blijkbaar was je stuk niet duidelijk genoeg.

De kritiek die je hier op je tekst krijgt, is geen kritiek op jouw persoon, en al helemaal niet op mensen die op wat voor manier dan ook met kanker te maken hebben (gehad).

Een slordige tekst (en dat is dit toch echt) roept snel ergernis op bij bezoekers van een website die puur om schrijven draait. Dat leidt dan weer tot korzelige reacties op je tekst. Ik kan me voorstellen dat je daar niet blij bent, maar dat kun je voorkomen door je stuk krtitisch te herlezen voordat je het plaatst.

klapdoos · 9 oktober 2009 op 13:29

DACS1973 ik ben zeker niet gepikeerd, maar bovenstaande mevr A ging hier wél even met een scheve schaats de bocht om. Dat je een mening over een artikel hebt dat mag, met of zonder kritiek, die zij reeds als eerste geuit had. Maar dat zij dan nog na moet trappen op een pijnlijke manier vind ik te min voor woorden. En als het zo slordig is, lees het dan niet!!Er zijn hier mensen die moeten eens goed leren lezen hoe iets gschreven wordt, dan zou je dit soort van banale discussies niet hebben. Er zijn wel meer van die figuren die dat popie Jopie gedrag hier vertonen om er maar vooral bij te horen. Blijf lekker jezelf!!Als mijn kritiek onderbouwd wordt kan ik er iets mee, maar ik laat mij niet beledigen door een doos die nog even natrapt. Maar wat ik blijf zeggen, kwestie van lezen en begrijpen is een tweede. Met de tekst is in mijn ogen niets mis mee, misschien wat taalfouten, maar gossie wat een drama zeg. Alsof ik de enige ben die fouten maakt. Lees dan eens wat stukken van mij die wél door de keuring zijn gekomen, dan wil ik verder in discussie gaan, maar nu heb ik het hier wel gehad met dit soort van mensen die mij steeds in de zeik drukken. Ik word er goed appelig van. Voor mij is deze discussie nu gesloten, heb mijn punt helder overgebracht in mijn optie, maar een mening mag je altijd ventileren, als het maar op een eerlijke manier gaat.
Groet van leny

Avalanche · 9 oktober 2009 op 15:27

Beste Leny,

Ik vind het jammer dat je zo geagiteerd reageert. En het is beslist niet mijn bedoeling om je af te kraken. Ik schreef dat de boodschap me ontgaat, waarmee ik aan wilde geven dat ik niet precies begrijp wat je met jouw stuk wilt zeggen. Ik bedoelde beslist niet dat ik geen boodschap heb aan mensen met kanker.

En het is ook al door iemand anders opgemerkt, maar taalfouten irriteren me mateloos, zeker op een site als ColumnX.

Groetjes,
Avalanche

axelle · 9 oktober 2009 op 19:29

Ik hou niet van SPAM in mijn inbox. Vandaar.

Excuses voor het onderstaande nogal boertige mailbericht zou ik daarentegen wel heel erg appreciëren.

Ik citeer:

“Kanker

Voor een prive-detective ben je maar traag van actie ondernemen vind je zelf ook niet. Waar ben jij nou mee bezig? Om mij in de zeik te zetten? Moet je toch vroeger opstaan, dit reageren van jou is voor mij een persoonlijke belediging en ik pik dat van niemand en zeker niet van iemand die niet eens kan lezen, want dat ontbreekt er nogal aan blijkt uit jouw reactie. Zwak ziek en misselijk word ik van dit soort miselijke idiote reactis, dit heeft totaal niets met de column te maken.
Leny”

PARDON????????????

dashuri · 9 oktober 2009 op 19:37

Persoonlijk heb ik ook een hekel aan dat soort semi-op-de-gemoedstoestand-werkende-troep. Veelal heb ik een nog grotere hekel aan het type dat wel pillen maar geen kritiek kan slikken. Meestal vind ik het simpelweg een teken van onmacht. Het spammen van gefrustreerde reacties dan nog niet meegerekend. Als je ooit nog geloofwaardig wil overkomen, zul je toch met iets anders moeten afkomen dan loze, miSSelijke dreigementen aka reactIES. Wil je bovendien mijn kompaan in de zeik zetten, reken er dan maar op dat je roeit tegen een onoverkomelijke, oeverloze storm.

Voor meer inlichtingen verwijs ik u door naar mijn advocaat, Jef Vermassen.

Hoogachtend
nfezhjf fezfjoezjgfjzogj

innerchild53 · 9 oktober 2009 op 20:02

Ik begrijp volkomen wat je bedoelt. Het is idd waar dat je altijd maar over de ziekte kanker hoort, het zou eens wat zijn als je wat vaker hoort over; gene of dene is overleden aan een hartinfarct. Dat maakt het allemaal wat zachter ook ipv een lange pijnlijke ziekte met de naam; kanker. Dat er dan ook nog mensen zijn die de boodschap niet begrijpen, :stom: daar kun jij niets aan doen. :kus:

Moderator-Jr · 9 oktober 2009 op 21:57

Axelle, Dashuri en Klapdoos, ik wil jullie met klem verzoeken jullie fatsoen te houden. Onthoud anders bij het geven van kritiek dat er een stukje van iemand in een column zit. Onthoud bij het ontvangen van kritiek dat ook negatieve kritiek leerzaam kan zijn en dat je bij online publiceren ook wel eens negatieve reacties zult krijgen.

Hoe dan ook, uitbarstingen en gescheld horen hier niet thuis en worden niet geaccepteerd.

Mvg,

Moderator-jr

Momera · 10 oktober 2009 op 09:54

Ik denk dat het wenselijk is als men inhoudelijk reageert. Persoonlijk heb ik er de pest aan wanneer mensen niet eens de moeite nemen om inhoudelijk te reageren maar wel te letten op spelfouten of opmerken dat er teveel ‘wit’ tussen de regels staat. Maar goed, dat terzijde.

Klapdoos, dit artikel is duidelijk. Het verdriet voel je tussen de regels door en ik denk dat je heel veel voor de kiezen hebt gehad. Iedere schijver/schrijfster zal dit toch moeten herkennen in dit stuk. Ik ben het met je eens dat wanneer men flink wat geld ontvangt voor het schrijven over kanker er best gedoneerd mag worden. Ik zeg mag, omdat het ieders eigen keuze is wat ik er ook van vind.

Ze akelige ziekte komt mij ook de neusgaten uit want je hoort het overal om je heen. Mijn zoon heeft borstkanker gehad en is gelukkig genezen. Ik dacht eerst dat ik merkte dat er steeds meer kankergevallen zijn omdat we er zelf ‘middenin’ zaten, maar dat is niet het geval. Het is echt erg en wat nog erger is, we kunnen er niets tegen doen.

Het is heel begrijpelijk dat je nu eens wil horen dat wanneer er iemand overlijdt het door bijv. een hartstilstand/hartaanval komt.

Mijn vader is afgelopen maart overleden en we wisten niet wat hij had. Het contact was het laatste jaar minimaal. Hij lag in coma en is zonder iets te kunnen zeggen overleden. We hebben met afgrijzen gezien dat hij gewoon weggeteerd was en we hoorden van de internist dat hij inderdaad een tumor in zijn longen en lever had. Ik ben iedere dag blij dat het bij hem zo snel is gegaan en dat we niet hebben gezien hoe erg hij te lijden heeft gehad. De laatste weken van zijn leven heeft hij gered met behulp van morfine. Dat zegt genoeg.

Kanker is een kloteziekte en ik kan me voorstellen dat je er op alle manieren van verlost wil zijn.

Geef een antwoord