Sinds gisteren weten we 100% zeker wat we allemaal al dachten. Dat Karst Tates een zielige loser was die op Koninginnedag helemaal op eigen houtje probeerde een aanslag op de Koninklijke familie te plegen. En dat er niet een of andere enge organisatie achter zit. Dat is alles wat we moesten weten toch? Dat kan tientallen duurbetaalde onderzoekers geen maanden fulltime hebben beziggehouden. Maar stilgezeten hebben ze zeker niet. Van milliseconde tot milliseconde is de historie de ‘aanslag’ in kaart gebracht. Zo is bijvoorbeeld berekend dat Karst 112 reed toen hij toeschouwers schepte en dat hij nog 45 reed toen hij tegen de naald botste. Dat er 1,82 (zoiets, in ieder geval 2 cijfers achter de komma) seconde zat tussen het doodrijden van de slachtoffers en het einde van de rit. Dat het zicht door de kapotte voorruit van de Suzuki na de aanrijding met een afzettingshek zo slecht was dat hij de mensen die hij doodreed misschien niet van tevoren gezien heeft. Dankzij een superdeluxe driedimensionale presentatie van het parcours dat de zwarte Suzuki Swift van Karst Tates aflegde hoeft geen enkele vraag die ik zou kunnen bedenken als ik daar zin in had onbeantwoord te blijven.

Hoe meer mensen je ergens aan laat werken hoe meer details uitgezocht worden, hoe meer cijfers achter de komma en hoe langer de persconferenties waarin de uitkomsten trots gepresenteerd worden. Het is een autonoom proces. Als er nog meer mensen aan gezet waren dan wisten we nu ook over hoeveel straatstenen Karst gereden is, hoeveel benzine hij verbruikt heeft tijdens de rit en waar en wanneer hij de kleren gekocht heeft die hij droeg. Wanneer wordt een grondig onderzoek een inspanning een beter doel waardig? Waren alle boeven al gevangen? Worden alle rotjochies al op hun nek gezeten? Wordt elke Rotterdamse hooligan al hinderlijk gevolgd door een agent?

Het zou mooi zijn als we kunnen leren hoe we een gebeuren zoals op 30 april 2009 kunnen voorkomen. Dat valt tegen. Wat blijkt is dat de beste manier om bij het voorbereiden van een aanslag onopgemerkt te blijven voor geheime diensten is om hem niet voorbereiden. Hoe krakkemikkiger je plan, hoe onwaarschijnlijker het is dat je voldoet aan een profiel dat veiligheidsdiensten hanteren van potentiële plegers van een aanslag en hoe minder kans dat je in de gaten loopt. Wat zou het antwoord van de regering daarop zijn? Onlangs verschenen er nieuwe cijfers waaruit opnieuw blijkt dat Nederland zo ongeveer het land is waar de meeste burgers afgeluisterd worden. Veel meer dan in de Verenigde Staten. Veel meer dan in tal van afgrijselijke totalitaire regimes waar ze per definitie doodsbang zijn voor wat er leeft onder gewone burgers die niets anders willen dan een menswaardig bestaan.

De logische volgende stap voor Big Brotherland Nederland kan niet anders zijn dan om het afluisteren zover uit te breiden dat ook een nieuwe potentiële Karst Tates tijdig onderschept kan worden. Binnenkort luistert de Nederlandse Securitate (voor de jongste lezertjes, dat was de geheime dienst van Roemenië toen Ceausescu en zijn communisten nog aan de macht waren) mee als je je oma belt. Als je haar vraagt of je haar zwarte Suzuki Swift mag lenen, ga er dan maar van uit dat er binnen 5 minuten een zwaarbewapend arrestatieteam voor de deur staat. Dan heb je meer geluk als je oma een Fiat Panda heeft. Veel fantasie hebben ze namelijk meestal niet bij geheime diensten. Ze proberen altijd de vorige aanslag te voorkomen.

Categorieën: Actualiteiten

9 reacties

Saya_Surya · 6 september 2009 op 08:04

Triest maar waar. Goed geschreven overigens, leest zich, ondanks het beladen onderwerp, gemakkelijk weg.

Neuskleuter · 6 september 2009 op 10:23

Goede kritiek. Paar snelheidsfoutjes in de zinnen, maar daar wil ik wel overheen lezen bij zo’n column.

DriekOplopers · 6 september 2009 op 10:53

Naar mijn mening zijn de columns die over actuale of maatschappelijke zaken gaan, de beste column.

Je hebt een actualiteit gepakt, je hebt daar echt wat over te zeggen, en je hebt dat goed opgeschreven.

Absolute topcolumn dus.

Voor wat het waard is: compliment!

SIMBA · 6 september 2009 op 12:26

:duimop:

Dees · 6 september 2009 op 22:31

Je uitsmijter is ijzersterk en de rest is ook goed vervlochten. Heerlijk leesvoer dus. Ik vind titels niet je sterkste punt, maar goed, beschrijvend istie wel 😉

Kuin · 7 september 2009 op 11:36

Hier op X worden veel stukken tekst geplaatst, die we allemaal graag lezen, maar in de grond niet een echte column zijn. Dit is een echte column en nog één die me aanspreekt ook! Geweldige slotzin! Vat de zin en onzin (in dit geval de onzin) heel goed samen!

Maurits · 7 september 2009 op 23:40

[quote]Dit is een echte column en nog één die me aanspreekt ook![/quote]
Dit is nu een mooi compliment! Dat columns lang niet altijd columns zijn komt niet alleen voor op CX. Column is tegenwoordig een soort verzamelterm geworden voor alle mogelijke korte stukjes tekst. Strict genomen klopt het ook nog. De column is ooit begonnen als een kolom tekst in een krant. Maar het uitgangspunt erachter is altijd geweest dat de columnist in kort bestek en soms kort door de bocht een idee uitwerkt of commentaar geeft. Dat is tegenwoordig vaak ver te zoeken.

Maurits · 7 september 2009 op 23:43

[quote]Ik vind titels niet je sterkste punt[/quote]
Ja, altijd een beetje het sluitstuk. Nog gauw even een titel verzinnen. Ik beloof dat ik er wat beter op ga letten.

arta · 8 september 2009 op 07:24

Sterk stuk!
🙂

Geef een antwoord