Dat de mens van huis uit een “allesvernietiger” is, dat weten we blijkbaar allemaal. Tenminste, dat wordt ons langs alle kanten ingepeperd.
We vreten alle beesten op(diegene die niet eetbaar zijn maken we dan maar kapot), grazen met grote machines het land leeg, zuipen alle olie op, zuigen het gas uit de grond en vervolgens dumpen we de rommel die we niet kwijt kunnen, in zee of onder de grond. Dat dit niet erg slim is , laat staan gezond, dat weten we ook al. Ook hebben we in de gaten dat er geen pasklare oplossing is voor het milieuprobleem, ten gevolge van onze vernielzucht . No easy way out . Er bestaat geen kant en klare McDonalds voorgekauwde oplossing in de vorm van een happy meal.

“Verbeter de wereld, begin bij jezelf” hoor ik een aantal mensen roepen.

Tja, ok , groot gelijk.
Wat kan IK doen? Afval sorteren? Ja natuurlijk, en dat doe ik ook al. Het is daarna wel erg spijtig , om met eigen ogen te moeten zien, dat daar drie verschillende wagens voor moeten rondrijden, die vervolgens naar de vuilnisbelt karren, en dan , netjes alles op één grote hoop smijten. Niks aan te doen , maar IK heb tenminste gesorteerd! Maar wat schiet ik, of liever gezegd het milieu, ermee op.? Op deze manier weinig of niets. Wat nog ? Ik probeer zo veel mogelijk plastic verpakkingsmateriaal te vermijden. Als ik moet kiezen tussen spruiten in een plastic zak, spruiten in een syntetisch netje, of losse spruiten die ik een papieren zak kan stoppen, dan zal ik meestal de losse spruitjes kopen. Meestal, want jammer genoeg is de laatste variant ook de duurste. Al begrijp ik niet goed waarom.

Het wordt ons ook niet makkelijk gemaakt. Voorbeeld ; ik lust graag kaas , jong belegen kaas. Aan zo´n groot blok van 10 kilo heb ik teveel. Dus wil ik graag netjes voorgesneden plakjes. Geen probleem , zei u ?. De meeste supermarkten hebben tegenwoordig geen versafdeling meer, dus zijn die plakjes kaas alleen in hermetich gesloten plastic bakjes te verkrijgen . En dat probeer ik nu net te vermijden. Mocht de super wel een versafdeling hebben ,dan snijden ze netjes de door mij gevraagde hoeveelheid in mooie eetbare plakjes. Om die dan vervolgens , U raad het al , in een plastic verpakking te stoppen! Hetzelfde verhaal geld ook voor vlees. Het is practisch onmogelijk om hede ten dagen nog iets te krijgen dat niet in een plastic zakje of bakje verpakt wordt. En aangezien ik zelf geen groenten of eetbare beesten kweek, zal het zeker moeilijk worden, om die kaas, of dat stukje vlees, via een andere weg op mijn bord, cq boterham, te laten belanden.Bovenstaande klinkt allemaal erg belachelijk en overdreven. Maar als je het echt op de keper beschouwd is het dat toch ook.? We gaan ten onder aan onze eigen drang naar luxe en genot. En zoals ik al eerder stelde ” er is geen weg terug” . We kunnen gewoonweg de klok niet meer terugdraaien. Teletijdmachines bestaan alleen in Suske&Wiske boekjes en de “overactive emagination” van (Hollywood)filmregisseurs.

Wil ik daarom zeggen dat we, van de één op de andere dag, in syntetische “beren”vellen moeten gaan rondhossen, om met een knots (vervaardigd uit milieuverantwoorde materialen) op wandelende “Quorn” worstjes te jagen? Nee natuurlijk niet!
Maar laten we gewoon eerst eens in godsnaam (of allah, of weet ik veel wie nog), ons verstand eens gebruiken, en zuiniger en voorzichtiger omspringen met wat we nog hebben, dat zal allicht al heel wat schelen. Zo gebruik ik persoonlijk bijvoorbeeld spaarlampen, is mijn woning goed geisoleerd, en heb ik een energiezuinige combiketel die de boel verwarmt. Daarnaast probeer ik zo weinig mogelijk te ” verspillen”. Tevens ben ik de trotse bezitter van een compostbak, en (ongeloofelijk maar waar) zelfs de auto blijft de laatste tijd wat vaker voor de deur staan. Niet alleen goed voor het milieu , maar ook nog es interessant voor de portemonee. Laten we nu eens nu eens positief te werk gaan en redden wat er te redden valt.

Last but not least wil ik nog wat clichés spuien; “Necessity is the mother of invention ” en “There are always alternatives”. Wij denken dat we zo slim zijn , laten we dat dan maar eens bewijzen. ( Voor het te laat is)

Maar alle Kioto verdragen en VN milieuconventies in Bali ten spijt, blijft dit ( zoals altijd) ook weer makkelijker gezegd , dan gedaan.

Categorieën: Maatschappij

Avatar

Grumpy-old

"wie ben ik nu eigenlijk" Ben ik mijn baan, ben ik deze auto , ben ik dit huis , ben ik deze blog . Of is er meer aan mij. Iets wat mij anders maakt dan al die anderen, bijzonder. ( want iedereen wil toch bijzonder zijn) Het gaat eigenlijk niet eens om het antwoord op deze vraag . Het gaat er alleen om dat je de vraag af en toe eens stelt. Alleen het stellen van die vraag heeft de potentie de rotsvaste aanname dat de wereld is zoals hij is, met alles erop en eraan, in twijfel te trekken. Het is een aanrader om het antwoord niet met mijn persoonlijkheid te gaan zoeken of intelectueel te gaan benaderen . Dus stel je open voor een antwoord in welke vorm dan ook. Dat hoeft toch geen keurig netjes antwoord te zijn in de vorm van een stukje tekst op mijn blog? Het kan ook een beeld zijn dat je vormt na een gesprek, een situatie die zich voordoet. Stukjes van een puzzel, die na verloop van tijd een steeds duidelijker wordend beeld van " ikke" zullen vormen. Er zijn meer van dit soort vragen die hetzelfde effect teweegbrengen , zoals " waarom ben ik hier" of "wat doe ik hier" Daarvoor geld eigenlijk hetzelfde, het stellen van de vraag is belangrijker dan de vraag zelf, of het antwoord daarop. Met andere woorden: vraag me wie ik ben en ik zal je vertellen wat ik doe . Leer mij kennen en je zult weten wie ik ben .

6 reacties

Avatar

Grumpy-old · 17 december 2007 op 21:12

Kyoto dus :oeps:

Avatar

KawaSutra · 18 december 2007 op 00:21

[quote]Om die dan vervolgens , U raad het al , in een plastic verpakking te stoppen! [/quote]
Een nobel streven om alle plastic uit te bannen maar dit gaat, zoals je zelf al zegt, wel wat ver. Hygiëne lijkt me toch ook wel belangrijk bij dit soort producten. Bovendien vermoed ik dat de meeste van deze plastic verpakkingen afbreekbaar zijn.

Wat de afvalverwerking betreft heb ik ook wel eens zulke geruchten gehoord. Ik hoop dat het niet waar is.

Je boodschap is duidelijk en onderschrijf ik volkomen.

Avatar

Anne · 18 december 2007 op 14:15

Iedereen laat zijn vervuilende voetstappen achter, dat is niet terug te draaien inderdaad. De enige mogelijkheid is zoals je al zegt zuiniger zijn met wat we nog hebben, en juist dat is ook zo goed als onmogelijk in een wereld waar het draait om meer, meer en nog meer, willen, kopen, hebben. Zelf heb ik erg graag de “consumindertips” gelezen, en waar enigszins van toepassing, daar ook naar gehandeld.
Maar ik vrees dat ik een van de weinigen ben.

Avatar

KingArthur · 18 december 2007 op 20:36

Een nobele tekst maar je raakt m.i. de kern van de zaak niet. Evenals al die andere ‘fantastische’ klimaatverbetervoorstellen. Klimaatneutraal? Flikker toch op! Lood om oud ijzer, water naar de zee. Zet die verwarming eens een paar graden lager of leg een plakje kaas minder op die boterham. Dat is de enige attitude die verbetering kan brengen. Trouwens wel een heel mooie titel!

Avatar

Grumpy-old · 18 december 2007 op 21:55

Dank voor de positieve reacties 🙂

Wat de verwarming aan gaat. Ik heb vergeleken met mijn ouders die met stookolie verwarmen. Die moeten om 21° te halen in huis de thermostaat op 21.6° zetten. In vergelijking stook ik op aardgas en staat mijn thermostaat op een schamele 17° en is de gevoelstemperatuur 21°. En dat terwijl mijn woning ouder is als die van hun.
Kwestie van isolatie.

Maar mijn kaas, daar moeten ze met hun tengels van afblijven !!! 😀

Avatar

Li · 19 december 2007 op 16:43

Erover nadenken is al een eerste stap in de goede richting!

Li

Geef een antwoord