In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen kunnen belangstellenden voor een euro per week een krantenabonnement nemen om zich over standpunten te informeren. Nu ik bijna een jaar met tassen vol ochtendbladen door de stad sjees, kan ik als ervaringsdeskundige concluderen dat het geen doorslaand succes is. Tijdelijke abonnees hebben een structureel karakter: ze struinen van aanbieding naar aanbieding. Ik geef ze gelijk, ben ze zelfs dankbaar: ze houden me alert. Onlangs hoorde ik van een kennis dat hij eens voor dag en dauw werd gewekt door zijn plingplongvoordeurbel. Hij doet open en ziet de krantenbezorger, die hem met een felle lamp op zijn voorhoofd beschijnt en bars vraagt of hij de bezorgde krant terug kan krijgen. Verkeerd huisnummer. Een bekend lokaal spreekwoord luidt: nooit je huisnummer vergeten, ofwel: ken je plek! De collega maakt op die manier geen vrienden. Mijn bekende doet pro forma moeilijk en geeft de krant terug als het hele gezin inmiddels is ontwaakt en weer naar bed wil. Het is het type incident waar ook de politicus op wordt afgerekend, besef ik. Inmiddels heb ik meer dan 55.000 kranten gebust in alle vroegte en stilte. Sla echter per ongeluk een keer een klep over en de poppen beginnen op hardrockmuziek te dansen. Met hoeveel goede bedoelingen, hoe vaak, vroeg en onder welk meteorologisch gesternte ook is niet meer relevant zodra de gedrukte informatie en knusse veiligheid en daarmee het eigenbelang in het geding komen. Moet ik dat incident delen? Nee, ik gebruik zwijgend mijn stem: tegen.

24 maart 2018  #BinnenDoorDenker

Categorieën: Algemeen

Robert

Robert Beernink auteur van verhalen, #BinnenDoorDenkers en lichtgedichten. Zijn motto: elk verhaal is waar, elke waarheid slechts geloof.

1 reactie

Mien · 26 maart 2018 op 07:10

Luchtig, onverbloemd relativerend en tragi-hilarisch. 😉

Geef een reactie

Avatar plaatshouder