Bij het noemen van de naam Paul de Leeuw kun je vaak op niet meer dan twee reacties rekenen. Of mensen zijn dol op hem, of hebben een hekel aan hem. Ik val onder de eerste categorie. In de laatste show die ik van hem keek, hield hij een kort interview met de schrijver Arthur Japin. Op aandringen van mijn zus, die helemaal lyrisch is over deze schrijver, ben ik eens boek van hem op de bieb gaan halen. Het zal een kwestie van smaak zijn, maar mijn leesvoer is het niet. In het interview kwam zijn nieuwe boek ter sprake; zoals dat gaat met wonderen getiteld. Een dagboek. Moedig. Als gerenommeerd schrijver je zo bloot te geven. Ik ga het toch nog eens proberen met dat boek.

Zoals dat op tv hoort, word er een spraakmakend stuk uit zijn boek gehaald. Over een driehoeksverhouding. Ieder heeft daar zijn eigen gedachten over. De gedachte van Arthur is; liefde verdubbelt zich. Liefde is het beste wat je kunt geven. Dus kun je van meerdere mensen tegelijkertijd houden. Daar kon ik me nog redelijk in vinden, niet bij een liefdesrelatie echter. Ik zou stikjaloers zijn. Een keuze eisen van mijn partner, hem niet willen delen, wraak nemen. Paul is het met me eens. Dan maakt Arthur een vergelijking waar mijn haren recht van overeind gaan staan. Hij haalt er kinderen bij. Je houdt van je kinderen allebei even veel, dus daar heb je je verdubbeling. Gelijk gehaald. Gelul! Je houdt van elk kind op een andere manier. Maar dat mag je niet vergelijken met een liefdesrelatie. Je kinderen zijn je partner niet!

Het is absoluut niet mijn bedoeling de beste man onderuit te halen. Het is een bekende Nederlander, maar kennen doe ik hem niet. Ik ben het alleen vreselijk oneens met zijn gedachten over liefde die zich kan verdubbelen. Kortom, verschuilen achter die verdubbeling staat voor mij gelijk aan een kutsmoes.


12 reacties

Avatar

SIMBA · 7 oktober 2008 op 18:06

Ik heb een hekel aan Paul de leeuw en ook aan Japin. Maar zijn boek “De overgave” is echt wel subliem!

Avatar

Dees · 7 oktober 2008 op 18:20

Ah Mup,

Je moet gewoon je ware polyamoureuze ik vinden en omhelzen en dan de rest van de wereld er nog inniger bij 😀

Ik haat PdL en Arthur Japin vond ik wel leuk, maar met teksten als het verdubbelen van de liefde haak ik af, wat een zweefsteef, blegh.

Avatar

WritersBlocq · 7 oktober 2008 op 18:25

Goed stukkie Mup, ik hou wel van recensies.

Liefde is zó dubbel… zucht…

Liefs, Pauline.

Avatar

Prlwytskovsky · 7 oktober 2008 op 18:27

Liefde? Kun jij het woord ‘liefde’ definiëren?
Is liefde tastbaar, zoals bijvoorbeeld de drie aggregatietoestanden ons wijsmaken: gasvormig, vloeibaar of vastigheid?

Nee, liefde is volgens mij als een vlinder.
Hoe meer je er op jaagt, hoe verder hij zich van jou verwijdert. Maar als je rustig blijft zitten en je aandacht aan andere dingen besteedt, komt hij vanzelf op je schouders.

En Paul? ik zou willen dat ik hem nooit gezien had. 😉

Avatar

Li · 7 oktober 2008 op 19:22

Nou ja! Wat een toeval! Ik dacht het, en jij schrijft het op. Ook ik was stomverbaasd over de uitspraak van Japin. Een bijzonder aardige man trouwens. Ik heb hem ooit mogen interviewen voor een krant. Hij werd toen overigens begeleid door een vrouw. Over zijn boeken valt te twisten. Ik vond De Overgave een beetje tegen vallen omdat de verhaallijnen door elkaar liepen. Maar het boek ‘Een schitterend gebrek’ heb ik in een adem uitgelezen.

Bedankt voor deze column Mup.

Li

Avatar

pepe · 7 oktober 2008 op 20:32

[quote]Ik ga het toch nog eens proberen met dat boek. [/quote]

Als jij voorleest kom ik luisteren.

Paul kan soms wel, soms niet. Ik heb het interview niet gezien, maar geloof jou wel.
Ik heb ooit een boek van die Arthur geprobeerd, maar kwam niet verder dan de eerste dertig bladzijden.

Avatar

lisa-marie · 7 oktober 2008 op 21:16

van paul de leeuw hou ik wel van arthur japin weet ik nog niet,gewoon nog niets van hem gelezen.
Ga ik wel proberen denk ik maar als hij het dan over liefde en verdubbeling heeft dan haak ik af.
Goed stuk en met veel plezier gelezen. 😀

Avatar

pally · 7 oktober 2008 op 21:23

Ha Mup, ik ben geen liefhebbers van Paul de Leeuw en wel in zekere mate van de boeken van Arthur Japin.( Vooral ‘Schitterend gebrek’ en ‘De overgave’) Nou vind ik de boeken niet hetzelfde als de schrijverspersoon. Dus dat is geen vergelijking.
Van twee mensen houden is iets dat ik niet meteen van tafel schuif. Het hangt zo van de personen en omstandigheden af. En van persoonlijke keuze.
De vergelijking met kinderen gaat wel mank, maar ik word er niet boos van of zo. Ongelukkig uitgelegd , dat wel.
groet van Pally

Avatar

KawaSutra · 8 oktober 2008 op 01:49

[quote]In het interview kwam zijn nieuwe boek ter sprake; zoals dat gaat met wonderen getiteld.[/quote]
Hier heb ik toch even op zitten puzzelen.

Is die verdubbeling van de liefde recht evenredig met het aantal kinderen trouwens? Dan kom ik zeker geen liefde tekort. 😀

Avatar

arta · 8 oktober 2008 op 07:25

Vreemde vergelijking inderdaad! En verdubbeling: Dat moet ieder voor zich weten, al is méér niet altijd béter…
Lekker op zijn Mups neergezet!
🙂

Avatar

Mien · 8 oktober 2008 op 07:35

Paul kan me niet meer boeien.

Iets teveel Mies Bouwman look-a-like aan het worden.

En wat een mooie naam: Arthur Japin.

Ik ben voor iedere vorm van liefde en houden van.

Love en peace! Come together! Right now!

Mien

Avatar

KingArthur · 8 oktober 2008 op 13:54

De initialen van Arthur Japin zijn AJ. En dat is precies de gedachte die ik heb bij zijn redenatie over liefde. Ik kan het ook niet met hem eens zijn.

Geef een antwoord