Kwantumtijd

In mijn column ‘Halfal’ van 25 april 2015 beredeneerde ik wat onze plek in het heelal is. Ik kwam tot de conclusie dat alles wat er is zo’n beetje binair is georganiseerd. Dat besef kwam voort uit onder andere de op de dialectische filosofie gebaseerde gedachtegang dat iets dat is kan zijn omdat er ook iets niet is. En andersom geldt dat ook. Binnen dit bestaansbeeld moet het universum bestaan uit minimaal twee delen: de halfals. Onlangs werd dit onderbouwd door een wetenschappelijk onderzoek in Delft. We komen nu op het terrein van de kwantumfysica. Dat is zo ingewikkeld dat het niet te begrijpen schijnt te zijn. Je moet aannemen dat het zo is. Het lijkt op geloof maar dan ontdaan van de sprookjeselementen. Aangetoond werd dat twee identieke deeltjes, die zich op behoorlijke afstand van elkaar bevinden, zich op exact hetzelfde moment op exact identieke wijze gedragen. Volgens Einstein zou die informatie eerst, met maximaal de lichtsnelheid, tussen die deeltjes moeten worden uitgewisseld maar dat was dus niet zo. Dat biedt talloze technische mogelijkheden maar ondersteunt ook het bestaan van minimaal twee halfals: elke uitwisseling tussen stof en straling, lichaam en bewustzijn, vindt volledig synchroon plaats. Het wordt echt verwarrend als de theorie wet wordt. Een voorbeeld ter lering ende vermaeck. Gé Jeuk werd om half drie ’s nachts gefotografeerd bij het binnengaan van een illegaal bordeel en op dezelfde tijd door zijn partner Joke toen hij haar penetreerde. Hoe dat kan? Het was zondagmorgen 25 oktober 2015.

31 oktober 2015  #BinnenDoorDenken