“’s Middags zie je er wel aardig uit.
’s Avonds ben je best mooi.
’s Nachts ben je ronduit prachtig.
Maar ’s morgens, ’s morgens ben je de mooiste vrouw van de hele wereld.”
Verliefd kijkt hij zijn vriendin aan. Verbaasd kijkt zij terug. Ze begrijpt er geen bal van. “Eigenlijk vind ik jou altijd even mooi.”
De volgende ochtend probeert zij met andere ogen naar hem te kijken, maar ze ziet nog altijd dezelfde persoon. Niet mooier of lelijker dan de avond er voor. Gewoon, eigenlijk wel heel erg gewoon. Gewoontjes zelfs. Terwijl hij haar nogmaals vertelt dat ze op dit moment van de dag toch wel op haar mooist is, probeert zij zich voor de geest te halen waar ze ooit op is gevallen.

Het waren zijn ogen, daar verdronk ze in. Blij dat ze het zich weer kan herinneren inspecteert zij zijn kijkers met haar nietsontziende blik. Wazig kijken ze terug. Ze zijn groen. Poepgroen. Er proberend in te verdrinken blijft ze halverwege steken, als in een zompig moeras. Nee, het kunnen zijn ogen niet zijn geweest, die zijn lelijk.

Het was zijn kont. Die moet het geweest zijn. Ze is een echte kont-vrouw, dus dat kan niet missen. Op haar wenken bediend draait hij zijn rug naar haar toe. Afgrijzen vervult haar. Twee dikke rode puisten, op elke bil één. De witte etterkoppen kijken haar spottend aan. Nee, het kan zijn kont niet zijn geweest, die is lelijk.

Het was zijn binnenkant. Op zijn karakter is ze gevallen. Hij is lief en galant. “Heey wijffie, zet es effe koffie voor me. Maak jezelf eens nuttig.” Terwijl hij dit zegt ontsnapt een knetterende scheet aan zijn billen. “Beter in de wijde wereld, dan in een nauw gat, hè? Kom op, koffie, nu!” Vertwijfeld kijkt ze hem aan. Verdomme, het kan ook niet de binnenkant zijn geweest. Die is lelijk.

“Ik begrijp je niet,” gaat ze de confrontatie aan.
“Eerst koffie, dan lullen.”
Zuchtend gaat ze koffie zetten. Het zit haar niet lekker.
“Waarom vind je mij overdag minder mooi dan ’s nachts en ’s morgens?”
“Ach schatje, om eerlijk te zijn vind ik je overdag zelfs lelijk. Maar zogauw ik ’s nachts mijn lenzen uitdoe vervaagt alles. Ik fantaseer je dan als de mooiste vrouw van de hele wereld. Sinds ik jou ken, ben ik voor het eerst in mijn leven blij met mijn min negen.”

Categorieën: Liefde

Avatar

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

17 reacties

Avatar

SIMBA · 24 oktober 2007 op 17:02

😀

Avatar

BerntHulst · 24 oktober 2007 op 18:25

Pet af, wat zit deze column goed in elkaar! Ja, de raadsels van de aantrekkingskracht…. 😀

Avatar

Beryl · 24 oktober 2007 op 19:00

😆

Antiliefde ten top…
Supercolumn!

Avatar

dj_Eddy · 24 oktober 2007 op 19:26

Leuke twist zit er in je column, Arta!

Avatar

geertsjohn · 24 oktober 2007 op 19:28

Je column staat in de categorie “liefde” maar hoort eigenlijk thuis in de Moppentrommel.
Leuk verhaal, geestige ontknoping!

Avatar

Prlwytskovsky · 24 oktober 2007 op 22:37

En dan toch blijven mensen bij elkaar omdat ze niet zonder elkaar kunnen.
Love hurts. 😉

Avatar

pally · 24 oktober 2007 op 23:40

Hele grappige anti-liefde column, Arta.
Ik moest erg lachen.

groet van Pally

Avatar

WritersBlocq · 24 oktober 2007 op 23:46

Anti-liefde is ook liefde, [b]HOOR, MOSJE!!![/b]

Avatar

pepe · 25 oktober 2007 op 07:53

😆
Erg leuk weer deze oktobercolumn.

*WB, waar zie jij mosje?

Avatar

lagarto · 25 oktober 2007 op 08:16

Maar ik zie toch ook een pluspunt! Hij is leuk, Arta.
Groetjes Lagarto

Avatar

Dees · 25 oktober 2007 op 08:49

Errug leuk 😀 😀 😀

Avatar

DreamOn · 25 oktober 2007 op 14:29

Daar zou ik niet eens meer een relatie-therapietje tegenaan gooien… 😉

Liefs DO

Avatar

lisa-marie · 25 oktober 2007 op 18:24

Heerlijk, 😆
Vooral om de twist op het einde heb ik erg gelachen.
Ik zag het ook al helemaal voor mij.
Gewoon genoten. 😀

Avatar

schoevers · 25 oktober 2007 op 20:56

Dat was grinniken!
Leuke column, langzaam opgebouwd en nog een spetter op het eind (gefantaseerd).

Avatar

KawaSutra · 25 oktober 2007 op 23:59

Leuk, maar ook wel een beetje triest. Maar dat zal de realiteit wel zijn. Of de ware liefde. 😀

Avatar

arta · 26 oktober 2007 op 11:31

Heel erg bedankt weer voor de reacties!
@ Geertsjohn: Normaalgesproken zou ik deze column inderdaad onder ‘gein en ongein’ hebben gepost, maar omdat oktober uitgeroepen was tot CX-maand van de anti-liefde heb ik hem hieronder gezet!
@ Prlwyt en Kawa: Inderdaad, eigenlijk is het ook heel triest, maar oh, wat was deze leuk om te schrijven! 😀

Avatar

Kees Schilder · 26 oktober 2007 op 15:20

Top! Voor zulke columns mag je mij wakker maken.

Geef een antwoord