Reeds geruime tijd bestaat in veel landen een rookverbod voor openbare ruimten. Ook voor ruimten waar ontspanning en genotsmiddelen centraal staan is het rookverbod van kracht. De anti-rook kruisridders zijn meedogenloos, dat dergelijke ruimten daardoor hun bestaansrecht verliezen zal ze (rook)worst zijn. Café’s zijn failliet gegaan, rooksalons die geheel hun bestaan hebben ingesteld op het verbranden van tabaksstaafjes hebben de pijp aan Maarten gegeven, restaurants zien ook een duidelijke teruggang in het klantenbestand. Het peukje na het eten is voor velen een must. En laten we eerlijk zijn, roken is ongezond, en de niet dampende medemens laten meeademen in de nicotinemist van een ander is niet erg sociaal.

Na de middelbare school meldde ik me bij de Laboratorium School in Hengelo. Medische chemie had mijn totale belangstelling, en ik zag mezelf dan ook al een carrière opbouwen in een spannend laboratorium, kledderende bloedvlekken analyserend en buitenaards aandoende etterbulten onderzoekend van ’s morgens tot ’s avonds. Desnoods midden in de nacht bij een schimmelinfectie-crisis.

De eerste chemie praktijkles was een echte belevenis. De leraar met het uiterlijk van Einstein en de lichaamshouding van Quasimodo begon uit te leggen dat deze eerste les niet zou gaan over het periodiek systeem der elementen, maar over inzicht in analyse en gevolgtrekking. Op de lessenaar lag een minilab. Nee, geen Madurodam laboratorium, maar een blaasbalgje (of liever, zuigbalgje) waaraan een glazen buisje (met daarin een soort poeder) bevestigd kon worden. Met 1 pompbeweging kon de ons omringende lucht door het pijpje gezogen worden, en aan de verkleuring van het poeder kon bepaald worden hoeveel van een bepaalde stof in de lucht te vinden was.

De leraar vroeg of alle leerlingen die rookten hun pakje genot op hun tafeltje wilden leggen. In die tijd rookte ik het gitzwarte schaamhaar van de dochter van de weduwe, en de leraar vroeg mij om even een saffie te draaien. Roken in de klas, mijn plezier kende geen eind. Toen de peuk eenmaal brandde (en de antirookkruisridders in spe duchtig begonnen te kuchen en klagen) werd met het minilab eenmaal gepompt in mijn nabijheid. Het witte poeder in het buisje kleurde op slag net zo zwart als de tabak in mijn blauwe buultje. De minilabtest werd met verschillende buisjes herhaald, sommige kleurden rood, anderen groen, afhankelijk van de stof waar het buisje op moest reageren, verschillende reactiekleuren. Intussen waren er zoveel kleuren verzameld dat bijna elke vlag van de wereld samen te stellen was met de testresultaten.

Mogen we aannemen aan de hand van deze testresultaten dat rokers hun gezondheid ernstige schade berokkenen? “Ja” galmde de klas in koor. Mogen we aannemen dat rokers meer gezondheidsschade oplopen door het inademen van rook dan niet rokers? Opnieuw een unaniem “Ja”. En is het ongepast om niet-rokers mee te laten roken tegen hun wil? De antirookschildknaapjes en -knapinnetjes knikten fanatiek. “Mooi” sprak de leraar. “Dan gaan we nu naar buiten met het minilab.

Aangekomen op de Oldenzaalsestraat hoek Bornsestraat, voor de verkeerslichten, werd het minilab opgeheven om lucht te happen. Op het moment dat het verkeerslicht op groen sprong, en alle vrachtwagens, personenwagens en brommers een flinke dot gas geven om snelheid te maken, pompte het minilab een pufje lucht naar binnen. Duidelijk was meteen dat hier Javaanse Jongelingen, vuurtorenwachters en marlboromannen achter het stuur zitten, die gezamenlijk het wicht van de weduwe te kakken zetten. De dochter van Nel steekt bleek af bij de rookwolken van bulderende diesel en benzine zuipers. Enkele minilabpufjes later blijkt dat auto’s en vrachtwagens net zo goed tabak kunnen tanken, immers, veel van de stoffen in de uitlaatgassen komen overeen met de stoffen in tabaksrook.

Mogen we aannemen dat 1 sigaret roken minder schadelijk is als 1 seconde stil staan voor een verkeerslicht? De hele klas, met uitzondering van de koene antitabakkruisridders in spe, stemt in.

Koene antitabakkruisridders in spe groeien op. En hun macht zet zich om in heldendaden. Inmiddels hebben ze de tabakdraken weten te verdrijven uit alle openbare gebouwen. Er zijn wel speciale rookruimtes ontstaan in cafe’s en op werkplekken, maar die worden al fel bestookt door de orde van “Het kruis door den tabak”. Stelt u zich eens voor, er zou wat drakenadem kunnen ontsnappen en een ridder of schildknaap in de neus kunnen dringen. De nieuwe kruistocht richt zich op terrassen. Die zijn dan wel in de open lucht, maar ook daar moet een verbod komen op het verbranden van bolknak of filterpeuk. Immers, ook daar kan de rook de gezondheid van de tabakhaters verpesten.

Het zal niet lang meer duren, en we kunnen heerlijk genieten van de uitlaatgassen van de antitabakkruisridders als ze langs de terrassen rijden, controlerend of niemand het lef heeft om toch een tabakje te ontsteken, zonder dat de geur van benzine of diesel verpest wordt door de stank van nicotinehoudende genotsstaafjes.

Iedereen kent de beelden van grote steden waar de horizon aan het zicht onttrokken wordt door de smog van uitlaatgassen. Ik wil de groep rokers nog zien die dat na kan doen, enkel met een buultje tabak. Uitlaatgassen waar koene antitabakkruisridders aan mee produceren. Maar kom niet aan het ros van een ridder, dat ros helpt mee aan het oplossen van missemist.

Ik kan uren door gaan. Maar eerlijk gezegd? Ik heb tabak van deze column.


Bhakje

Ik ben 52 jaar, levensbewandelaar, al jaren afgekeurd, en woon in Hongarije. Ik ben soms cynisch, soms sarcastisch, soms ook wel lief. Wat ik vandaag in mijn column goed vind, vind ik morgen in mijn column misschien niet goed, waar ik gisteren voor was, ben ik vandaag nog niet zo zeker over. Ik schrijf om tot nadenken te stemmen, om een lach uit te lokken of om een discussie te starten. Maar vooral schrijf ik voor mezelf, en niet voor anderen. Ik heb geen goedkeuring of afkeuring nodig, maar waardeer feedback enorm omdat ik daar wat mee kan. Boven alles ben ik Bhakti, al noemen mijn vrienden mij: Bhakje. In het dagelijkse leven zijn mijn vrouw en ik bezig met het opzetten van een zelfvoorzienende boerderij (Hutopia) in Hongarije. Wie eens rond kijken wil mag onze website bezoeken.

32 reacties

Nummer 22 · 22 augustus 2016 op 07:12

Fraai! Mooi slot! Klasse!

Nu nog een column over de helicobacter pylori bacterie, de urease enzym activiteit in de maag en het detecteren met een 13C ureum oplossing en na IRMS of IR analyse pas dan bepalen wat de behanddeling dient te zijn:
– Niets
-Eradicatie met een kuur
-Gastroscopie

Je krijgt vanzelf oprispingen van het zuur als je alle columns analyseert!?

Mien · 22 augustus 2016 op 07:40

Een tabhakje dat wel erg lang leest. Aan het einde zag ik kringetjes. L = M, ook met roken. ?

NicoleS · 22 augustus 2016 op 08:12

Leuk om te lezen. Ik rook overigens niet.?

    Bhakje · 22 augustus 2016 op 08:15

    Dank NicoleS. In deze digitale tijd rook ik voornamelijk e-Sigaret. En ik rijd auto (analoog). Dubbel mist dus 😉

Fugazi · 22 augustus 2016 op 08:37

Ai…. Er valt niks te kibbelen want ik vind het een leuke collumn en ben het helemaal met je eens. Anderhalf jaar geleden mijn pakje zwart schaamhaar van de weduwe aan de wilgen gehangen en met een e-sigaret afgekickt zonder problemen. En ja, dat rookverbod overal vond en vind ik belachelijk. Voor frisse lucht ga je maar naar buiten, zo hadden we het allemaal geleerd. Dat gezellige terrasjes gehuld gaan in uitlaatgassen en de liegende antirook campangnevoerders zo toch nog hun verdiende deel krijgen wist ik allang. En verder… Ik roep al jaren dat ik meer mensen ken die gewoond of gedood zijn door alcohol dan nicotine. Alcohol kost de samenleveing jaarlijks veel meer. Doden en gewonden in het verkeer, vechtpartijtjes, vernielingen, diefstal, lekke fietsbanden door glas van op straat gegooide lege bierflesjes en alcoholisme. Maar aangezien elke politicus met graagte zijn borreltje drinkt blijven we daar lekker vanaf. We houden een heksenjacht op rokers en de 2e kamer richt voor zichzelf een rookruimte in van anderhalf miljoen Euro. En STIVORO maar liegen en de zakken vullen. Dat liegen hebben ze toegegeven en het is ze vergeven. Ze mogen nog steeds hun zakken vullen. Omdat die kerels af en toe een borreltje met elkaar drinken.

Nummer 22 · 22 augustus 2016 op 09:06

Aha, de E-sigaret met een E- book en een E-Girl naast je in een E-auto, dat moet wel Eh, Uh.. een gezellige bezigheid worden heden te dagen. Drinkt u daarbij E- acohol en toch nog in uw E- auto willen gaan rijden, dan…. nou dan slaat het E- alcohol slot op hol. Ga maar ’s een column of het fenomeen “E”schrijven en de adviezen over taal “fouten” .

    Bhakje · 22 augustus 2016 op 09:19

    Ooit heb ik al eens een column geschreven naar aanleiding van het e-loze-column-schrijf-evenement hier op CX, die column heet E-Reader, te vinden op mijn profielpagina.

van Gellekom · 22 augustus 2016 op 09:47

Helemaal mee eens, hoewel ik ook al een tijd niet meer rook.

    Bhakje · 22 augustus 2016 op 09:55

    Dank van Gellekom 😀

    Nummer 22 · 22 augustus 2016 op 15:21

    Toch wel de gerookte paling?

    Nummer 22 · 22 augustus 2016 op 15:26

    Juliana pafte erop los op de tv en Bennie zijn pijp uit de doos van een ander. Enfin.. Rokin is wat anders Rokuit nu populair. Hup naar de nieuwe vorm van verpakking. CoffeeShop ook voor niet rokers.

StreekSteek · 22 augustus 2016 op 10:05

De rook een beetje indikken, maakt de smaak krachtiger.
Onder ons: heb je ook de Hengelose wind gemeten?

Nummer 22 · 22 augustus 2016 op 10:46

“restaurants zien ook een duidelijke teruggang in het klantenbestand”

Ach ja, nadat de rook is verdwenen is het werkelijk aantal etenden ineens duidelijker. De belastingdienst is er heel gelukkig mee.. eindelijk de juiste inkomsten uit de horeca branche, tsja

    Bhakje · 22 augustus 2016 op 14:24

    Ik vraag me af of gerookte paling, rookworst, rookkaas en rookvlees van de menukaart verwijderd worden.

Esther Suzanna · 22 augustus 2016 op 11:47

Supergoed geschreven! En natuurlijk goed onderbouwde argumentatie. Het pakje tabak wat bij mij in de kast ligt, jaja nog niet helemaal rookvrij, toont op de voorkant een dame – ziekelijk bleek met een bebloede zakdoek waar ze haar longen letterlijk in bloed uitspuugd. Vervolgens meldt meneer Samson zelf dat hij, als fabrikant, 70 kankerverwekkende stoffen in zijn tabak heeft gestopt. (vochtvasthouders, antiontwarmiddelen, aroma’s om de smaak van tabak te verdoezelen?) Wat ik hilarisch vind is dat er in lettertype nr. 22 vermeld wordt: STOP NU, ANDERS GAAT U DOOD.

Ik wilde een stukje schrijven dat ik voorstander ben om dezelfde teksten op elk flesje bier, wijn, wiskey, chips, mayonaise, borrelnoten enz..op de pui van elke McDonalds posters van open wonden in hals en keel, bloederige taferelen aan de wanden van de ballenbak en op de Big Mac’s met grote uitroeptekens: DODELIJK!

Maar dat hoeft nu niet meer. Dank. Supercolumn 🙂

    Esther Suzanna · 22 augustus 2016 op 14:24

    Op de pui van Mc Donalds moeten natuurlijk eerder posters van obese kinderen, insulinepompen plus uitvergrote injectienaalden en darmonderzoeken in volle gang… 😉

    Bhakje · 22 augustus 2016 op 14:26

    Dank Esther Suzanna. Ik denk dat die teksten op tabakspakjes nog genoeg ruimte overlaten voor talloze columns in de toekomst. Overigens ben ik voor teksten op belasting-enveloppen. Kijk uit, de inhoud van deze enveloppe kan uw dag onherstelbaar verpesten.

    Nummer 22 · 22 augustus 2016 op 15:29

    U vergeet de medicijn verpakkingen. Let op! Inname kan ongewenste bijwerkingen hebben ook voor Jilles de la Gourmet zenuw lijdende. Raadpleeg de menukaart van uw dichtsbijziende tabakswaren dealer. Tel uw peukjes!

Ferrara · 22 augustus 2016 op 13:16

Ik rook al 30 jaar niet meer had, voor mij, goede redenen om te stoppen, maar ben niet anti geworden, hoewel de asbak thuis wel is verdwenen.
Eerlijk gezegd vind ik het prettig dat haren en kleding niet meer naar nicotine ruiken als ik buiten de deur heb gegeten. Maar dat voordeel hebben de anti-kruisridders waarschijnlijk niet voor ogen gehad.

    Bhakje · 22 augustus 2016 op 14:30

    Dank Ferrara. Het fris blijven ruiken van kleding zal wel gezien worden als positief bijkomend voordeel. Tjonge, 30 jaar geleden, toen was tabak nog betaalbaar en roken nog geaccepteerd. Wel respect voor mensen die stoppen hoor.

Nummer 22 · 24 augustus 2016 op 06:14

Er zijn nog vele mannen & vrouwen niet teruggekomen na ” ik ben zo terug, even een pakje sigaretten uit de automaat trekken”. De gerookte zalm smaakte voor enkele van de verlatende nog nooit zo lekker!

Krêtek…met de geur van kruidnagel doet mij nog steeds – als de geur ergens mijn neusgaten prikkelt- direct het beeld van “De stille kracht (met Pleunie Touw en Willem “adoe” Nijholt) naar boven komen. De rook van saté en… “Tante Lien”

Javaanse Jongens..oh zo populair, toen..!

Enfin…

Geef een antwoord