Mudmasters 7 Maart 2015

Enige tijd geleden had ik gereageerd op een oproep om in het kort te vertellen waarom ik meedeed met Mudmasters Haarlemmermeer. Een vrouw van die organisatie had mij onlangs al gemeld dat Het Haarlems Dagblad contact met mij zou opnemen. Eén dag voor de wedstrijd werd ik gebeld door een journaliste van Het Haarlems Dagblad. Zij had een volledige pagina ter beschikking voor een  artikel over ‘Sterke Vrouwen’ die meedoen aan Mudmasters. Ik moest beide dames teleurstellen. Ik deed namelijk niet meer mee.

Natuurlijk vroegen ze waarom.

Omdat mijn ‘team’ beetje bij beetje was afgehaakt. Vorige zomer ontstond het idee tijdens een etentje. Enkele dagen later ging de inschrijving van start. Met vier man/vrouw tegelijk hingen we allemaal online in de wacht om door de stormloop van inschrijvingen heen te komen. Ieder had vanuit zijn eigen huis ingelogd en ik was als eerste aan de beurt. Het was aan mij om onze teamnaam op te geven, de betalingen te doen en de T-shirt maten door te geven. Sinds die dag van ‘de inschrijving’ ben ik gaan trainen. Ik was al zoveel sterker dan enkele maanden ervoor maar nu was het tijd voor versnelling. Van fysiotherapie naar de sportschool, wandelen werd joggen en fysiozwemmen werd vervangen door banen trekken.
Sinds september vorig jaar ben ik 3x in de week aan het fitnessen. Mijn motivatie was groot. Het streven was 7 Maart 2015, Mudmasters. Een overwinning op mijn lijf en mijn geest.

Eén ding heb ik lang over het hoofd gezien. Waarom trainden mijn teamleden niet? Waarom trainden wij niet samen? In november haakte er één af. Helaas geeft Mudmasters geen geld terug, dat geld was ik dus kwijt want hij had mij nog niet betaald. In Januari haakte nr. twee af. Die verwachtte precies begin maart een opleiding te beginnen. Eén dag na mijn verjaardag ontstond er opeens een conflict wat de communicatie totaal stillegde. Ik weet nog steeds niet waarover. De gevolgen: mijn team trok zich terug.

7 Maart 2015, Mudmasters. Bij mij om de hoek wijzen de gele borden met pijlen naar de Start. Hele bouwwerken en hindernissen zijn de afgelopen dagen in mijn bos gebouwd. Ik ga dit jaar gewoon weer kijken maar wel met pijn in mijn hart. Niet alleen omdat ik niet mee kan doen maar ook omdat ‘mijn vrienden’ er niet bij zullen zijn.

Ik ben veel sterker, lichamelijk en geestelijk. Ik ga kijken hoe ik het volgend jaar ga doen en met wie. Ik wil een betrouwbaar en sterk team, een team dat elkaar er doorheen trekt en dat niemand achter laat. Een team dat samen traint.

Er komt volgende week wel een artikel in het Haarlems Dagblad. Twee andere vrouwen die een bijzondere reden hebben om mee te doen vertellen hun verhaal. De journaliste vroeg toestemming of ze ook mijn verhaal mocht gebruiken. Ze zou van het artikel ‘Moedige vrouwen’ maken. Volgend jaar komt er een artikel over Vrouwen met doorzettingsvermogen. Zij heeft mijn gegevens alvast genoteerd.