De laatste tijd heb ik veel last van mijn geheugen. Ik merk dat het benoemen van bepaalde zaken mij lastiger afgaan dan voorheen. Zeer vervelend als je iemand iets aan het vertellen bent en je vervalt in zinnen zoals: ‘Gisteren zag ik [i]Jeweetwel[/i] samen met [i]Dinges[/i]. Ze gingen die voordelige winkel in. Je weet wel, van die reclames met die bekende Nederlanders.’ Erg vervelend dus. Nou probeer ik een en ander af te schuiven op het ouder worden, maar zo vreselijk oud ben ik nu ook weer niet. Eigenlijk denk ik dus dat het gewoon komt door teveel input van buitenaf. Hoe kan een mens in deze wereld in Godsnaam alles onthouden! Vroeger woonde je in een dorp met 2 kippen en een geit en kende je iedereen bij naam, nieuwkomers waren schaars en de namen waren een stuk simpeler. Tegenwoordig kom je elke dag verschillende mensen tegen met exotische namen die je dan allemaal weer dient te onthouden. Gisteren had ik ook weer zo’n ‘incident’ waarbij ik weer eens niet op de naam van een collega kon komen, een collega met wie ik regelmatig samenwerk, dat was dus wel een beetje ongemakkelijk, maar met genoeg [i]Jeweetwels[/i] en [i]Dingesen[/i] kon ik me zonder al te veel kleerscheuren hier weer uit redden. Vooral omdat ik tijdens de vergadering snel mijn e-mail raadpleegde en zijn naam bovenaan mijn inbox zag staan, maar een kniesoor die daar op let. Het ging uiteraard om het resultaat en binnen twee minuten kon ik [i]Dinges[/i] weer bij zijn naam aanspreken.

Aangezien ik het zeer onbeleefd en respectloos vind als je iemand niet bij zijn naam noemt, is dit falen van mijn parate geheugen dus echt een probleem, groot is dan ook mijn vreugde wanneer ik op de website van De Telegraaf lees dat het eten van broccoli zeer goed is voor het geheugen. Dit geldt ook voor aardappelen, sinaasappelen, appels en radijsjes, maar in het bijzonder voor broccoli. Zonder het artikel uit te lezen stap ik in mijn auto op weg naar de supermarkt, ik zou namelijk echt niet weten waar ik in mijn woonplaats nog een ouderwetse groenteboer zou kunnen vinden, een vaag gevoel dat ik iets vergeten ben knaagt in mijn buik. Ik kan er echter niet opkomen en besluit het gevoel te negeren.

Bij de supermarkt aangekomen loop ik meteen door naar de groenteafdeling. Zoekend tussen allerlei zeer gezond aandoende groentes probeer ik de broccoli te ontdekken. Uiteindelijk klamp ik een puisterige lange slungel aan, die ogenschijnlijk alleen maar wat mandarijnen van het ene krat in de andere te plaatsen.
‘Kun jij mij misschien even helpen?’ De jongen draait zich half om en kijkt me lodderig aan, maar houdt zijn mond dicht.
‘Ik zoek de… de…’ Shit, nu kan ik niet op het woord komen, hoe red ik me hier nu weer uit? [i]Puistje[/i] blijft me met halfgeopende mond aanstaren. Voor hem ben ik weer zo’n klant die hem alleen maar van zijn werk afhoudt. Even haal ik diep adem, het is duidelijk dat ik mezelf eerst moet vernederen om daarna tot een oplossing te komen. Ik heb die geheugenversterkende groente echt nodig!
‘Ik zoek die groente die smaakt naar bloemkool, maar geen bloemkool is. Het is groen.’ Even blijft het stil en ik voel mijn gezicht warmer worden.
‘U bedoelt broccoli?’ Opgelucht knik ik ja en loop achter de jongen aan. Bij het zien van de broccoli bedank ik hem en loop op de kratten af. Ik laad mijn hele mandje vol. Beter te veel dan te weinig, God weet dat ik het nodig heb. De meewarrige blikken van de caissière negeer ik. Ze is nog maar een jaar of 17, mijn probleem is voor haar nog toekomstmuziek.

Thuis aangekomen zet ik een pan water op en gooi de broccoli erin. Terwijl de broccoli aan het koken is ga ik weer naar het artikel dat nog openstaat op mijn beeldscherm. Ik ga verder waar ik ben gestopt.

[i]- Dit geldt met name voor broccoli. Hiermee is niet bewezen dat het eten van deze groenten de ziekte kan bestrijden. Wel kan het regelmatig eten van onder meer broccoli de hersenen minder snel doen aftakelen.-[/i]

Hoezo is het niet bewezen? Ik heb G…….. mijn hele weekbudget aan broccoli uitgegeven en alle broccoli uit de supermarkt opgekocht en nu blijkt dat dit wellicht helemaal niet nodig werkt! Neergeslagen staar ik naar mijn beeldscherm. In de keuken hoor ik het gesis van kokend water dat over de pan heen loopt. Teruggekomen in de keuken draai ik het gas iets lager. De penetrante geur van de ‘geheugenoppeppende’ groente dringt in mijn neus. Plotseling weet ik opeens weer wat het gevoel van eerder die dag inhield en ik herinner me nog iets… IK HOU HELEMAAL NIET VAN BROCCOLI…

Tasz


15 reacties

Eddy Kielema · 6 oktober 2005 op 11:39

Is ‘verstrooid’ geen betere benaming voor je probleem? Leuke column!

Shitonya · 6 oktober 2005 op 12:24

lees dan ook eerst het hele artikel voordat je je geld aan zoiets stoms gaan verbruisen. En het einde “ik lust helemaal geen broccoli”…moest dit grappig bedoeld zijn of wat? Stomzinnig ook om aan te nemen dat zoiets als voedsel helpt tegen ouderdom, want dat is het. Niets meer, niets minder. Je wordt oud en dus ook je hersenpan. Het is misschien lastig om te accepteren, maar er is nu eenmaal niets aan te doen.

Dat merk ik ook wel aan ouderen om mij heen. Jaren geleden waren ze nog redelijk slim, nu beginnen ze steeds meer af te takelen, gezichtsveld, gehoor, leren, onthouden, ervaring, het wordt alleen maar minder. Met dat vooruitzicht wordt de motivatie om te leren ook steeds minder. Je kennis loopt er net zo makkelijk weer uit als dat het er ooit in ging.

Geertje · 6 oktober 2005 op 12:53

Wilde iets opschrijven, maar mijn geheugen laat me in de steek. 😛

Leuke column.

wendy77 · 6 oktober 2005 op 13:14

Ik vind hem wel grappig 😛

Tasz · 6 oktober 2005 op 14:55

@Shitonya – het ging hier om een wetenschappelijk onderzoek, er is hier daadwerkelijk dus onderzoek naar gedaan. Ik wilde dit op de hak nemen en heb er daarom dit stukje over geschreven. Jouw reaktie kan ik niet goed plaatsen, vind hem een beetje overdreven eerlijk gezegd. Zoals ik al zei ik wilde dit onderzoek op de hak nemen, niets meer en niets meer.

Groet,
Tasz 😉

Kees Schilder · 6 oktober 2005 op 15:50

[quote]Zoals ik al zei ik wilde dit onderzoek op de hak nemen, niets meer en niets meer.[/quote]

Je moet de groente van hak hebben.Was je trouwens vergeten dat het: “niets meer en niets MINDER is?” 😀

KingArthur · 6 oktober 2005 op 17:06

Uhm, ja…ja, Ueehh…JA!

Tasz · 6 oktober 2005 op 17:20

Je zou het bijna denken Kees hahaha. Maar helaas dit was gewoon een geval van snel even een reactie plaatsen en onderwijl bezig zijn met andere dingen 😛 .

Cheers
Tasz 😎

Tasz · 6 oktober 2005 op 17:22

P.s. ik ben gek op broccoli 😛

Mosje · 6 oktober 2005 op 21:35

Heeft niets met leeftijd te maken Tasz, maar met iets anders, al weet ik ook niet wat. Heel mijn leven heb ik al moeite met het onthouden van namen, maar telefoonnummers van mensen die ik al heel lang niet meet gebeld heb, blijven hangen.
Zo weet ik nog het telnummer van mijn eerste vriendinnetje, maar vraag me niet hoe ze heet.

KawaSutra · 6 oktober 2005 op 22:25

Leuke column. Ik twijfel of ik deze leuker vind dan je vorige want die ben ik vergeten. 😀

Trukie · 7 oktober 2005 op 00:16

Met plezier gelezen en nergens over gestruikeld.
Krijg wel zin om me als proefkonijn voor dat wetenschappelijk onderzoek aan te melden.
Ik vind broccoli ook heel lekker.

Heeft Klazien uut Zalk ook geweten dat broccoli ergens goed voor is?

sally · 7 oktober 2005 op 00:40

Ik heet Sally Mosje. niet wéér vergeten hé? 😀
en ehhh, wanneer bel je weer eens? Ik dacht dat je m`n telefoonnummer ook al vergeten was!

Groet

Leuke column Tasz

Shitonya · 7 oktober 2005 op 01:55

zo’n onzin artikel over broccoli kun je wel wat beter afzeiken if you ask me

melady · 7 oktober 2005 op 02:07

Met plezier gelezen deze column.
Wat was je naam trouwens. 😀
Leuk weer wat van je te lezen, lang geleden, geloof ik.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder