Wat een troep, wat een ellende allemaal. Het leven. Reeds vroeg in de ochtend op een koude, mistige wintermorgen in het jaar Onzer Heren 1967 voelde ik mij bij het ontwaken beroerd en misselijk. Kwam het van de wijn die ik gisteren met gulle hand -alsof het nooit oorlog wordt- had geschonken voor mijzelf en kunstbroeder C.? In de liefde was tevens alles op niets uitgedraaid en op een fiasco uitgelopen. W. had mij een psychopaat en een gek genoemd en was er twee weken geleden vandoor gegaan. Thans woonde hij met een beeldschone, jonge Indische prins ergens op een zolderkamertje, waar zij elkanders hobo d’amour bespeelden dat het een aard had. Wat een ellende, wat een troep, de vitamine-B injecties die mijn lijfarts dokter G. mij vorige week en eergisteren had toegediend, hielpen ook al niet. Zoude er nog iets terechtkomen van de goddelijke verlossing? Welk heilsplan, hoe goed bedoeld en groots opgezet ook, zoude de mensheid nog kunnen redden? Met de Mensenzoon was het indertijd ook al zo beroerd afgelopen. Thans was de gehele wereld in de greep van de neurose der stadsmensen, de oudste, primitiefste en meest barbaarse van alle godsdiensten: het materialisme. Het mensheidreddende en wereldverlossende heilsplan van god Karl Marx en zijn eniggeboren zoon Lenin was uitgelopen op een hopeloos debacle en een drama, nog tien maal verschrikkelijker dan het wereldplan van vegetariër en dierenvriend Hitler. Je snapt niet hoe het in des herennaam mogelijk is maar er bestaan nog steeds landen als China, Noord-Korea en Cuba, die bevolkt zijn met dwazen en gekken die geloven dat uiteindelijk dankzij het communisme over de hele wereld een aards paradijs gevestigd zal worden, alsof er nooit miljoenen en miljoenen mensen zijn vermoord en uitgehongerd onder het bewind van Stalin en Mao en Pol Pot. Je vraagt je wel eens af wanneer de mensen bij hun verstand komen en eens wat wijzer worden en de onhoudbare krankzinnigheid van het Marxisme inzien.
Wat een verschrikking. Rampzalig en een groot ongeluk is het geboren te worden en te leven. Niets te verwachten, niets te hopen, mij rest slechts duisternis en dood. Ach, was ik maar vast in het woud waar ik met mijn moeder kan wandelen in de sprakeloze stilte… O, dood, die waarheid zijt, nader tot u…O, Maria, troosteres der bedroefden, onze lieve vrouwe van altijddurende bijstand, moge het niet te lang duren voor ik weer bij U ben.

Categorieën: Algemeen

12 reacties

Avatar

Kees Schilder · 31 oktober 2005 op 08:36

Dat heb je erg mooi geschreven outsider.

Avatar

wendy77 · 31 oktober 2005 op 08:40

Mooi beschreven, maar ik krijg er een beetje de rillingen van, als je begrijpt wat ik bedoel 😉

Avatar

Dees · 31 oktober 2005 op 08:47

Verbazingwekkend. Maar mooi.

Avatar

Outsider · 31 oktober 2005 op 09:10

Bedankt, het verbaast mij dat al drie reageerders het mooi vinden, want op nederlands.nl heb ik praktisch niets anders dan vieren voor dit stuk gehad. Maar het meeste dat hier staat, is niet van mijzelf. Ik heb hier allerlei gedachten en uitdrukkingen van Gerard Reve samengevoegd en zijn typische, originele humor en zwaarmoedigheid geprobeerd te imiteren.

Avatar

Li · 31 oktober 2005 op 09:53

Hopelijk krijg ik geen rechtse hoek maar eerlijk gezegd heb ik hier niet zoveel mee.

Li

Avatar

wendy77 · 31 oktober 2005 op 09:58

[quote]het verbaast mij dat al drie reageerders het mooi vinden, want op nederlands.nl heb ik praktisch niets anders dan vieren voor dit stuk gehad.[/quote]

Op Nederlands.nl komt ook een heel ander soort publiek. Het soort publiek dat van clichecolumns en geforceerde humor houdt. Die van mij doen het daar altijd geweldig 😀

Avatar

Trukie · 31 oktober 2005 op 10:22

[quote]Maar het meeste dat hier staat, is niet van mijzelf. Ik heb hier allerlei gedachten en uitdrukkingen van Gerard Reve samengevoegd en zijn typische, originele humor en zwaarmoedigheid geprobeerd te imiteren.[/quote]

Avatar

Fred · 31 oktober 2005 op 11:42

Klasse Outsider.
Als wat je zelf verzint niks is ga je voor het betere jatwerk.
Toppie ga zo door.
Er zijn nog veel schrijvers waar je wat van kunt pikken…
Nogmaals Klasse!!!!

Avatar

KawaSutra · 31 oktober 2005 op 22:56

Zal ik reageren? Nee, toch maar niet.

Avatar

Outsider · 31 oktober 2005 op 22:57

[quote]Hopelijk krijg ik geen rechtse hoek maar eerlijk gezegd heb ik hier niet zoveel mee.[/quote]
Wees maar blij dat je hier niets mee hebt, want om hier iets mee te hebben moet men zwaarmoedig en bedroefd zijn.

Avatar

Chantal · 1 november 2005 op 14:10

Ik vind het heel mooi beschreven, alleen wat mij betreft had de laatste alinea wel opgedeeld mogen worden in meerdere alinea’s. Dat staat wat mooier. Het blijft een goede column hoor, ook met die lange alinea 😉

Avatar

Outsider · 1 november 2005 op 16:05

Nu je het zegt, Chantal, zie ik het zelf ook. Was inderdaad beter geweest, omdat het wat rustiger leest.

Geef een antwoord