Perspectief

Gepubliceerd door Robert op

Mijn redacteur op de uitgeverij hamert voortdurend op adequaat schrijfperspectief en accuratesse bij het opnemen van verifieerbare feiten in fictie. ‘Een algemeen bekend gebouw dat in werkelijkheid niet in de door jou genoemde straat staat, verkloot je verhaal.’ Onlangs heb ik de historische roman ‘De Ommegang’ van Jan van Aken gelezen met de laptop onder handbereik. Niet om de auteur te controleren, maar gewoon om meer te leren over relevante achtergronden. Het had een Columbus effect: ik ontdekte een oude nieuwe wereld! Momenteel werk ik aan een manuscript waarvoor ik kennis nodig heb over het leven van midden vorige eeuw. Hoewel het met voortbestaan bedreigde (BOEH!!) televisieprogramma ‘Andere Tijden’ veel materiaal bezit, mis ik de persoonlijke noot. Dus toog ik deze week, gewapend met opnameapparaat, pen, papier en een doos chocolaatjes naar mijn hoogbejaarde moeder. Lichamelijk gaat het redelijk, haar ooglenzen laten helaas slechts mist door. Verstandelijk en qua geheugen is de 93-jarige echter topfit. Ik stel een open vraag en ze begint te vertellen over haar leven in de periode die ik als setting heb gekozen, hoe ze mijn vader ontmoette en hun leven samen begon. Onder de thee met chocolaatje betrap ik mezelf op mijn vooroordelen en gebrekkig zicht als het over de geschiedenis gaat. Elke generatie voelt zich superieur aan het verleden. Ma’s verhaal gaat over wat ze toen deden en dachten, over kansen, twijfels en de mogelijkheden welke die tijd bood. Net gewone mensen. Ze zet me adequaat en soms wat emotioneel in het accurate perspectief.

8 september 2018  #BinnenDoorDenker

Categorieën: Algemeen

Robert

Robert

Robert Beernink is literair fictieschrijver en columnist met een luchtige, onverbloemd relativerende en tragi-hilarische fileerpen. Daarnaast heeft hij een omvangrijk oeuvre lied- en toneelteksten op zijn naam staan. De columns van 250 woorden dwingen bij het schrijven tot bondig formuleren en bij het lezen tot #BinnenDoorDenken

2 reacties

Mien · 8 september 2018 op 15:37

En toch waren de jaren zestig beter. Alleen al vanwege de muziek en culturele ontwikkeling. Andere tijd en betere tijd zei de gek. Gelukkig beschik ik over een unieke eigenschap. Iedere tijd heeft zijn tijd mee, het vraagt alleen wat aanpassing, openstelling, ruimdenkendheid en een beetje kameleonsap.

Suus · 8 september 2018 op 16:29

Het is je eigen perspectief. Als puber luister je niet naar je ouders, als je zelf moeder/ vader wordt heb je het te druk om te horen wat er wordt gezegd en als de tijd dringt dan luister je pas.

Geef een reactie