Voor een vijftienjarige had ik veel verstand van auto’s.
Op school lagen de zaken anders, mijn tas liet ik soms maar gewoon op mijn fiets zitten.
Mijn stek was de dorpsgarage, de baas daar mocht me wel, sommige karweitjes mocht ik zelfstandig uitvoeren. In die tijd viel er, juist voor ons raam thuis, een auto stil.
Mijn vader daagde mij uit; ‘Jij hebt toch verstand van auto’s, ga maar eens gauw kijken dan’. Ik haastte me naar buiten en herkende de Austin van de plaatselijke veehandelaar. Hij stond aan de motorkap te morrelen en er kwam me een drankwalm tegemoet. ‘Net dee’tie het nog’, hikte hij.
Toen de motorkap openging zag ik vrijwel onmiddellijk de oorzaak van de storing. De voedingskabel naar de bobine was losgetrild en binnen luttele seconden zou de boel hersteld kunnen zijn. ‘Eerst de benzinetoevoer eens nakijken’, zei ik tegen de handelaar, ‘even gereedschap halen’. Toen ik de benzineleiding had losgeschroefd gaf ik het commando; ‘Starten maar’. De man stond echter tegen onze ligusterhaag te plassen. Het fenomeen wildplassen was, als woord en beleving, nog decennia ver weg. Alles was goed, als de goede zeden maar niet werden getart. Niet kijken behoorde daar ook toe.
Ik wijk af, de veehandelaar startte eindelijk en de benzine spoot de leiding uit. ‘Goed’, riep ik, ‘nu de ontsteking controleren’. Ik rommelde wat, ik klopte wat en herstelde toen de verbinding met de bobine. ‘Start nog eens’, gilde ik, alsof de motor al liep. En ja hoor, met een knal en wat rook startte de motor en de aangeschoten veehandelaar kwam niet eens meer uit zijn auto. Hij tastte naar zijn dikke portefeuille, die met een ketting aan zijn stofjas zat geklonken en reikte me een tientje aan.
Een tientje! Vijf weken zakgeld! Twintig dozen negerzoenen.

Categorieën: Algemeen

3 reacties

WritersBlocq · 11 april 2012 op 11:22

Leuk hoor, Libelle. Was je nog te jong om te beseffen dat deze meneer, met drankstank, de weg niet op mocht? Ik verheugde me eerlijk gezegd op een mooi staalje sabotage 😀

Libelle · 11 april 2012 op 12:55

Ach, negerzoentje zeggen mocht ook nog toen…

pally · 11 april 2012 op 17:46

Een stukje jeugdsentiment én tijdsbeeld, Libelle.
Kort, maar toch lang genoeg. Leuk!
Klein(zeur)puntje: het 2x ‘mocht’ achter elkaar in de 1e alinea vind ik niet zo mooi.

groet van pally

Geef een antwoord