Ieder weekend zie ik de verhuiswagens komen, en iedere zondagavond zie ik weer minder lampen aan gaan. Wat een aantal jaren geleden nog een kleurrijk plekje was, begint langzamerhand op een spookstad te lijken! Een jaren ’20 arbeiderswijk in een middelgrote stad, door zijn lage huren voor iedereen toegankelijk. Er wonen allerlei soorten mensen: opa Smarties, die zijn naam verdiend heeft door alle kinderen met grote regelmaat van doosjes smarties te voorzien, woont er al 48 jaar met zijn invalide vrouw. En Meike bijvoorbeeld: zij heeft een haat-liefde verhouding met haar echtgenoot, waardoor wij regelmatig om 4 uur s’nachts getuige mogen zijn van weer een echtelijke ruzie, die zonodig midden op het plein moet worden geklaard.

Er is een illegaal drugspand waar af en toe een politie-inval is, tot grote vreugde van onze roddeltante , die weer even vooruit kan met haar grootste hobby. Ook andere culturen zijn gelukkig goed vertegenwoordigd. Het mooiste van deze smeltkroes is dat er vrijwel nooit problemen zijn onderling. Het spreekwoord “leven en laten leven” viert hier hoogtij. Nog wel…

Anderhalf jaar geleden is er besloten de helft van het plein te gaan slopen, om er weer nieuwe woningen neer te zetten, met zulke hoge huren, dat het voor de oorspronkelijke bewoners onmogelijk is om er weer terug te keren. De oprot-premies zijn inmiddels uitgereikt, waardoor de grote uittocht is begonnen. Sommige mensen gaan er , qua woning, op vooruit, maar om bijvoorbeeld opa Smarties en zijn vrouw maak ik me zorgen. Waarschijnlijk zullen zij in een bejaardentehuis komen, en zonder kinderen en familie lijkt me dat geen pretje.

Vandaag kreeg ik een brief te lezen, die vorige week aan de overkant verspreid is: “Geachte buren, daar de woningnood in deze stad zo groot is, hebben wij besloten een aantal huizen, die inmiddels langer dan een jaar leeg staan, te kraken tot de sloop. Wij beloven u geen overlast te veroorzaken, en als de tijd daar is vreedzaam te vertrekken. Groeten van uw nieuwe buren.”

Er is weer kleur op het plein. Rode hanenkammen, groene spikes, paarse dreads. Het rotgevoel wordt enigzins verzacht. De verhuiswagens blijven komen, maar ik ben benieuwd welke lampen binnenkort weer aan zullen gaan.

Categorieën: Diversen

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

9 reacties

KingArthur · 21 november 2006 op 13:22

Goed neergezet. Deed mij een beetje denken aan Camlan dat ik eens geschreven heb. Gemeentebeleid, projectontwikkelaars met het vaandel “vooruitgang”.

Bitchy · 21 november 2006 op 14:15

Zouden de krakers net als wij op een skelter onder het watergebeuren door rijden?? 😉

Perfect omschreven!!

pally · 21 november 2006 op 14:32

Heel evenwichtig opgebouwde column, Arta.
En je verwoordt prima de sfeer en de ontwikkelingen rondom de wijk die je dierbaar is, en die je graag zou houden.
Een puntje: Ik bezondig mezelf er ook vaak aan, maar ik vind letters meestal mooier dan cijfers in een tekst, als het er niet te veel zijn,tenminste,
groetjes, Pally

SIMBA · 21 november 2006 op 15:00

Mooie column over het huizenprobleem in ons land.
Ik woon in een dorp, en zelfs daar hebben we krakers, ik juich het alleen maar toe. Misschien gaat de politiek dan eens nadenken over de verdeling van huizen.

Mup · 21 november 2006 op 15:02

Mooi voorbeeld voor mij, over hoe belangrijk het is maar over een onderwerp te schrijven. En daarbij ook nog eens een helder stuk met een boodschap, las lekker weg,

Groet Mup.

KawaSutra · 21 november 2006 op 20:52

Prima column, prima titel.

DriekOplopers · 21 november 2006 op 22:14

Prachtig opgeschreven, en een mooi betoog recht uit je hart. Ik bewonder je schrijfvaardigheid en je kijk op het leven. Hulde, Arta!!!

Driek

arta · 22 november 2006 op 18:48

@ King: Een prachtige column: Camlan! Daar kan ik nog wat van leren!
@ Bitchy: Ik heb ze wel al op de wipkip betrapt!
@ Pally: In mijn volgende column heb ik gelijk met je puntje rekening gehouden! Bedankt!

Dank jullie wel voor de positieve reacties!
🙂

Estrella · 22 november 2006 op 19:56

Mooie sfeertekening, ook de kleuren zijn te zien.
Een erg prettig te lezen column!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder