Zijn veertienjarig zoontje kijkt al regelmatig naar de engste horrorfilms. Films die bij vader zelf de haren te berge doen rijzen. ‘Paranormal activity’ is zo’n gedrocht dat zoonlief op een middag mee naar huis brengt. “Geleend van een vriendje,” juicht hij enthousiast. De film gaat over een jong stel dat rare geluiden in huis hoort, en zelf op onderzoek gaat. “Zou je die film wel kijken?” vraagt vader bezorgd, nadat hij de tekst op de hoes van dvd heeft bestudeerd. “Zoals ik het hier lees is dit niet direct een gezellige familiefilm.” “Och pap, heb die film al lang gezien. Is echt kei vet. Wil hem alleen nog eens samen met Harold kijken.” Harold is zijn beste vriend van school, en die heeft de film nog niet gezien.

’s Avonds wordt de dvd opgestart en daar zitten de twee vrienden samen op de bank; zak chips er bij en kijken maar. Enkele minuten later staat Harold al bij vader in de keuken. Stiekem waagt hij zo nu en dan nog eens een blik door een kiertje van de deur. Maar zodra de spanning weer enigszins oploopt, trekt hij zich schielijk terug, terug in de ‘comfortzone’ van de keuken.

Ook de dochter des huizes blijkt naderhand iets van de film te hebben meegekregen. ’s Nachts staat zij huilend in de slaapkamer van haar ouders. Ze durft niet meer in haar eigen bed te blijven slapen. Vader mag het veld ruimen. Hij verkast naar zijn dochters’ bed. Het meisje neemt zijn plaats in naast moeders. En de zoon zelf? Die wordt niet warm of koud van alle commotie die hij met ‘Paranormal activity’ in huiselijke kring heeft teweeggebracht. Hij slaapt als een roos.

Hoe anders was het bij het eerste bioscoopbezoek van deze jongste spruit van de familie. Vier jaar oud was hij en er was juist een avondvullende speelfilm van kabouter Plop uitgebracht. Samen met vader, moeder en zus gaat hij voor de eerste keer naar de cinema. In de film bouwt kabouter Plop, samen met zijn kornuiten, een luchtballon, om zijn opa te redden. Die ligt op sterven, ergens aan de andere kant van het kabouterbos. Onderweg komt het gezelschap met de ballon in een noodweer terecht. De beelden en geluiden hiervan komen dermate dreigend bij zoon binnen, dat hij de film allen nog verder wil uitzitten op vaders’ schoot. En dan met de rug naar het scherm, zo nu en dan angstig omkijkend, om te zien of het gevaar inmiddels is geweken.

Naderhand, als het gezin weer buiten komt, en op weg gaat naar de parkeergarage, zegt de jongen met stellige zekerheid: “En ik ga nóóit meer naar de bioscoop!”

 

 

 


G.van Stipdonk

Gerard van Stipdonk. Mijn motto: Wie schrijft die blijft.

27 reacties

NicoleS · 16 augustus 2016 op 17:48

Hahaha heel herkenbaar. Mijn dochter durft meer te kijken dan ik. Leuk!

Bhakje · 16 augustus 2016 op 18:37

Sowieso vind ik kabouter Plop een engerd waar je geen kinderen aan bloot hoort te stellen. Maar een mooie column, dat is zeker.

Snarf · 16 augustus 2016 op 23:31

Je stijl van schrijven spreekt mij aan. Zou graag meer van jouw hand willen lezen. Leuke column!

Mien · 16 augustus 2016 op 23:52

Brings back memories g.van stipdonk.
Stiekem onder de tafel meekijken naar The Timemachine met the Molochs.
En dan niet meer naar bed durven. Oeps.
Goed geschreven, graag gelezen.

StreekSteek · 17 augustus 2016 op 09:26

Ik snap het wel als vader zelf ook in de keuken verblijft! Herinneringen zalven het heden. Kundig en zonder overbodige poeha neergezet!

Ferrara · 17 augustus 2016 op 10:28

Mooi verhaal en goed afgerond.
Mijn kleinzoon (14) zaait tijdens vreselijke spelletjes dood en verderf, maar zit als het even griezelig in een film wordt met zijn handen voor de ogen.

Esther Suzanna · 17 augustus 2016 op 18:44

Ik had een klein beetje moeite met de het schrijven in de derde persoon. Maar meestal lees ik alle columns twee keer. Gelukkig maar. Het heeft toch wel iets. Afstandelijker maar ook leuk. Een andere manier die ik wel interessant vind om eens toe te passen.
De film heb ik wel eens gekeken. Althans, niet helemaal. Het was midden in de nacht en ik begreep halverwege dat het geen goed plan was wilde ik nog naar boven durven of slapen… Zo écht, creepy..

g.van stipdonk · 17 augustus 2016 op 21:17

Plopperdeplop! Wat een leuke reacties. Mijn dank is groot. Vannacht slaap ik als een roos.

Nummer 22 · 18 augustus 2016 op 06:38

Horror…tja, niet mijn genre…draaiende hoofden, levende lijken, brakende ogenloze gedrochten, nightmare in Elmstreet, deel 1 t/m 344 ” Freddy Kruger is back”. The Exorcist…..! Enfin, zie de kids met een zak chips (300 gram toch wel?) al krakend naar de slachtpartijen in donkere straten van verlaten metropolen, de 1 ogende, tandenloze met knuppels, stokken, manchetes de argeloze(..)verdwaalde toerist achterna zitten tot diep in het metrostelsel om uitendelijk het onderspit te delven door de “redder”van de stad ; mister D.Trump himself!Dick(piemelmans) Trump! Nee, niet mijn genre. Edoch u hebt aardig geschreven: plop dus voor u!

g.van stipdonk · 18 augustus 2016 op 19:43

Merci beaucoup, en horror is ook niet mijn genre. Kijk liever naar een komische thriller.

Dees · 19 augustus 2016 op 14:37

Mooi geschreven. Ik geniet nog maar even verder van de Sesamstraatfase 🙂

g.van stipdonk · 19 augustus 2016 op 17:28

Vooral doen. Koester het moment en bedankt voor het compliment.

Mien · 1 september 2016 op 12:45

Gefeliciteerd Henk. Ik zie dat de redactie zo van jouw stukje geschrokken is dat jouw alias verkeerd (G vna Stipdonk) gespeld staat op de homepagina. 😉

Esther Suzanna · 1 september 2016 op 13:20

Ere wie ere toekomt. Een maand in de schijnwerpers! 🙂

NicoleS · 1 september 2016 op 13:38

Gefeliciteerd!

Pierken · 1 september 2016 op 14:28

Waarde heer Van Stipdonk; Gefelistreert met de CvdM! Goeie keuze.

Lianne · 1 september 2016 op 15:57

De maand eer is volledig verdiend. Mooie column.
Ik zie mijn zusje nog bang weglopen bij de smurfen. Ze is nog steeds geen held op dat vlak. 😉

Snarf · 1 september 2016 op 19:28

Proficiat met je CvdM. Dik verdiend en juiste keuze.

Yfs · 1 september 2016 op 19:54

Van harte gefeliciteerd met deze eervolle nominatie!! 🙂

g.van stipdonk · 1 september 2016 op 21:12

Hartelijk dank voor deze verrassende en welkome opsteker, en alle felicitaties uiteraard.

Bruun · 2 september 2016 op 10:08

Alsnog gefeliciteerd met je CvdM. Ik had dit stuk door mijn vakantie nog niet eerder gelezen, maar heb dat zojuist met heel veel plezier alsnog gedaan. Een terechte keuze van de redactie wat mij betreft!

g.van stipdonk · 2 september 2016 op 19:06

Dank je wel Bruun. Ben er ook heel verguld mee.

Antonia · 3 september 2016 op 10:55

Hartelijk gefeliciteerd met je Column van de Maand! Erg leuk geschreven. Horror, daar gruw ik van en daar slaap ik slecht van. Graag gelezen 🙂

g.van stipdonk · 3 september 2016 op 15:32

Gracias, het blijft leuk!

Mokerpietje · 7 oktober 2016 op 14:05

PRRRRRRRRRRRRRRRRRIMA artikeltje

g.van stipdonk · 7 oktober 2016 op 21:03

Goed om te horen. Thks

G.van Stipdonk · 21 mei 2021 op 12:58

Plopperdeplop! Dat waren nog eens tijden. Mijn zoon is inmiddels 24 jaar en we brengen samen jaarlijks een bezoek aan de bioscoop. Geen horror, gelukkig, maar een gewone huis- tuin- en keuken- actiethriller.

Geef een antwoord