Ergens tussen Aartswoud en Middenmeer loopt een weg van niets naar niets. Een weg die je doet begrijpen waarom er in de polder zo ongenadig veel gedronken wordt. We snappen het. Het beeld van de wanhopige boerenzoon die zich aan de dwarsbalk van de boerenschuur verhangt wordt reëler bij iedere pedaaltrap. Uitzichtloos. Geen mens te zien. Slechts hier en daar een kraai. Gekrijs. En gras, veel gras. Het fietspad is een streep. Een grijze streep. Een betonpad tussen de nietszeggende groene tapijten. Geen frivoliteit. Niets. Ook het weer is grijs. Geen zon. Wel voorspeld maar niet te zien. Was dat het? Het oude nieuwe land. Overwonnen land van hoop op beter. Land van valse hoop, valse beloftes. Zoiets zal het wel zijn. Geen beloftes. Geen morgen. Slechts vandaag. Recht toe recht aan. Structuur, houvast, geen enkele fantasie. Geen malle dingen.

In zo’n omgeving wordt ook fietsen een beperkte en fantasieloze bezigheid. We zetten nog eens aan. Het hoofd naar beneden. De blik op het stuur. Uit schaamte waarschijnlijk. We drinken de pas gevulde bidon met water tot op de bodem leeg. Het hoofd blijft laag. Het is een onmogelijke manier van drinken, maar toch. Drinken moeten we. De dag is nog lang.

Categorieën: Algemeen

5 reacties

maurick · 16 juli 2009 op 14:09

Apart klein stukje.
Het heeft wel iets.

pally · 16 juli 2009 op 15:36

Mooie sfeer, Frank. Had van mij net iets langer gemogen. Toen de melancholie echt dreigde toe te slaan kwam het eind. Jammer, want de dag was nog lang.

groet van pally

Mien · 16 juli 2009 op 16:45

Ik word een beetje moe van het titelgepolder.
Helemaal niet nodig.
Het verhaal is sterk en universeel genoeg om juist niet aan een polder op te hangen.

Mien Poldermoe

lisa-marie · 16 juli 2009 op 18:11

In tegenstelling tot mien kijk ik uit naar zo’n titel want dan weet ik dat er weer een mooi polderstukje aan komt waarin ik meegesleept wordt.
Dus wederom genoten 😀

Mien · 17 juli 2009 op 12:50

@lisa-marie:
Ik heb het niet over de inhoud, maar over de titel, qua Poldermoeheid.
Breder trekken dan de polder qua inhoud kan overigens ook geen kwaad.
Stukjes van Frank lees ik graag.

Geef een antwoord