“Met Verdonk.”
“Goedenavond, u spreekt met Mosje, zaad- en eicelhandelaar te Meppel. Jammer dat u het niet geworden bent.”
“Opiniepeilingen zijn niet altijd betrouwbaar helaas.”
“Nee, maar ik kan u er weer bovenop helpen.”
“Fijn, maar hoe zou dat moeten dan?”
“Voor ik dat vertel, wat is uw woning waard?”
“Ongeveer vier ton.” “Mooi, dan gaan we als volgt te werk. Ik koop een eicel van u voor een prijs van laten we zeggen twee ton. Dat lijkt me gezien uw voorkomen en politieke kwaliteiten een redelijk bedrag. We rekenen netjes af. Na een paar dagen bel ik u met de boodschap dat ik toch liever een eicel van een actrice wil inkopen. U heeft inmiddels die twee ton binnen, maar u krijgt uw eicel terug, en die is twee ton waard. Dat is toch bij elkaar vier ton, of niet soms?”
“Uh, ja, klopt.”
“Precies, u heeft dan in totaal vier ton van me gekregen. In ruil daarvoor krijg ik uw woning in eigendom. Nou wil ik daar zelf absoluut niet in wonen, dus we passen de leasebackmethode toe. Voor een redelijke huur kunnen u en uw familieleden er rustig blijven wonen. Dat leasen is makkelijk te financieren vanuit die vier ton.”
“Meneer Mosje, is het allemaal legaal?”
“Jazeker hoor, ik ben namelijk recht door zee, we passen de wetten strict toe. Regels zijn regels nietwaar, en een aanbod als dit doe ik ook aan Ayaan Hirsi Ali, want gelijke monniken, gelijke kappen, zeg ik altijd maar.”
“Op mij kunt u rekenen meneer Mosje, wanneer komt u mijn eitje halen?”
“Dat wordt volgende week, want deze week ga ik het zaad kopen van Joling & Gordon. Daar heb ik natuurlijk niets aan, dus Talpa krijgt het terug in ruil voor twee eicellen van Bridget Maasland. Ik loer nog op het zaad van Mark Rutte, en tja, dan ligt de weg open naar een beursnotering.”

Ik hang op en pak mijn agenda. Na de afspraak met Verdonk ga ik minister Donner bellen. Het gerucht gaat dat hij zijn zaad ter beschikking van de regering wil stellen en dat alle vrouwelijke kabinetsleden al een proefverlof hebben aangevraagd.

Categorieën: VC-Mosje

Mosje

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

19 reacties

Mosje · 1 juni 2006 op 09:32

Gadverdamme Mosje, zoiets op de vroege morgen…

Kees Schilder · 1 juni 2006 op 09:44

Wist niet dat Donner zaad had? Moet je daar geen ballen voor hebben dan?

Ma3anne · 1 juni 2006 op 09:50

[quote]U heeft inmiddels die twee ton binnen, maar u krijgt uw eicel terug, en die is twee ton waard. Dat is toch bij elkaar vier ton, of niet soms?”[/quote]
Nee, dat klopt dus niet. 😀
Joh, je zou het goed hebben gedaan in de strijd om het lijsttrekkerschap van de VVD. Je bent een kei in liberaal rekenen met euri. 😛

Chantal · 1 juni 2006 op 10:44

[quote]Gadverdamme Mosje, zoiets op de vroege morgen…[/quote]

Eens met Mosje, Mosje. Dit kan echt niet 😛 .

Nee hoor, hij is weer geweldig.

WritersBlocq · 1 juni 2006 op 18:26

Supergaaf 😀
[quote]Wist niet dat Donner zaad had? Moet je daar geen ballen voor hebben dan?[/quote]
:laugh:

Li · 1 juni 2006 op 18:32

En ik maar twijfelen of Mosje een zaadje of een eitje was. Is het gewoon een hondelaar. 😛

Li

KawaSutra · 1 juni 2006 op 20:57

Ik kreeg de laatste tijd een beetje last van Ritafasie op CX. Maar dit is echt een topper Mosje. En Mosje? Jij moet niet zo zeuren!

pepe · 1 juni 2006 op 21:29

Mosje dit kan echt niet op de vroege morgen, gelukkig is het avond.

Verkoop je ook aandelen van je zaadtjes- en eitjeshandel, doe mijn maar een deel.

Anne · 2 juni 2006 op 11:07

Zeg Mosje ik vind jou toch wel een verbazingwekkend knappe teke…eh..rekenaar.
Dat gaat mij geheel boven de muts.
Anne.

KingArthur · 2 juni 2006 op 15:27

Mosje, ik wil je sommeren deze handel te stoppen. Hier kunnen heel gevaarlijke producten uit voort komen.

Mosje · 2 juni 2006 op 17:52

Zal niet verhullen dat deze column een oudje is, maar ik kan het niet laten hem af en toe te herschrijven met nieuwe personen in de hoofdrol.
De “grap” die in het verhaaltje verstopt zit leerde ik van mijn vader. Hij vertelde mij ooit het volgende verhaal.
“In lourdes ging ik een souvenirwinkeltje binnen, want ik wilde een mariabeeldje kopen. Ik kon kiezen uit een van 15 gulden en een van 30. Ik kocht die van 15 gulden, maar de volgende dag kreeg ik spijt. Ik ging terug naar het winkeltje en zei tegen de verkoper: Gisteren gaf ik u 15 gulden, nu geef ik een mariabeeldje dat 15 gulden waard is, dat is samen 30 gulden. Geeft u mij het grote beeldje maar mee.”
Iedereen voelt aan dat hier iets niet klopt, maar probeer het maar eens klip en klaar uit te leggen.
Ik daag alle CX’ers uit om dat hier te doen, maar denk erom, de oplossing is niet eenvoudig, want de door mijn vader gehanteerde redenering is ijzersterk.
Ik verstop wel eens vaker dingen in een column. De kunst is om het zo te doen dat als de lezer het niet opmerkt, het stukje toch lees- en begrijpbaar blijft.
En zo blijf ik doorwerken aan mijn eerstvolgende bestseller: De Mosje-code.
😛

Ma3anne · 2 juni 2006 op 18:19

Ik zeg maar zo, ik zeg (nog) maar niks. 😀

Prlwytskovsky · 2 juni 2006 op 18:58

Ha ha, hijs fijn.

Dees · 2 juni 2006 op 19:25

Durf het bijna niet te zeggen, maar vind het echt drie keer niks.

Of ik snap em niet 😕 , het is een lange week geweest….

tontheunis · 3 juni 2006 op 11:40

[quote]En zo blijf ik doorwerken aan mijn eerstvolgende bestseller: De Mosje-code.[/quote]

Kennelijk vindt de drs dat de zaadhandel hem geen windeieren zal oogsten. Wij, in Almere, weten sinds jaar en dag beter en kennen de waarde van de koolzaadhandel, een goedje dat uitermate geschikt is om olie uit te vergaren die zowel auto’s als patat en zonaanbidders van groot nut kan zijn. Dit zaad heeft geen Mosje nodig. Het komt vanzelf tot ons.
De onsmakelijke gedachte dat Mosje bij mevrouw Verdonk op de thee komt om aldaar met zijn pipet in de aanslag met haar samen op de eisprong te gaan zitten wachten, vervult met gruwel.
Schande over hem en zijn nageslacht! Tegelijkertijd moet ik opmerken dat de formule van prijsopdrijving die hier wordt gehanteerd drs. Mosje op gelijke hoogte brengt met mensen als Zalm, Duitenberg en Wim ‘Kwartje’ Kok, een positie waarvan ik altijd aannam dat hij die nou net niet ambieerde.
In elk geval wens ik hem veel genoegen bij het klonen van glibbermassa op een somber achterkamertje dat uitziet over de Wadden, waarna ik hoop dat veel onechte kinderen zullen komen om hem, gelijk Albert van Monaco, Bernard zur Lippe Biesterfelod van Oranje Nassau, Francois Mitterand én Koning Albert van België volledig leeg te zuigen zoals hij voornemens is met Rita, Ayaan en Tooske te doen. En met John de Mol, als ik mij niet vergis. Of heb ik dat in de column enigszins verkeerd begrepen..?

Een overigens heerlijke column, dat dan weer wel.

Mosje · 3 juni 2006 op 16:02

[quote]Tegelijkertijd moet ik opmerken dat de formule van prijsopdrijving die hier wordt gehanteerd drs. Mosje op gelijke hoogte brengt met mensen als Zalm, Duitenberg en Wim ‘Kwartje’ Kok[/quote]Beste Ton, Jezus is ermee begonnen. Die heeft door het toepassen van deze truc het ganse volk van voedsel voorzien. Niets geen wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging.
😛

tontheunis · 4 juni 2006 op 09:05

Ach Mosje, wordt niet alle dagen onze wijn in water veranderd?

Mup · 6 juni 2006 op 16:46

Alles kan Mosje, blijkt, maar weer, en ik snap er de ballen niet van,

Groet Mup.

DreamOn · 15 juni 2006 op 23:10

Ik snap het wél! En ik vind het heel goed geschreven. Nog bedankt voor je reactie op mijn stukje, ik ben nog maar nieuw hier, maar het bevalt me al prima!
Groeten van Trudy

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder