Quote

‘I promise to pay the bearer on demand the sum of’, gevolgd door een getal, staat nog altijd op elk bankbiljet dat wordt uitgegeven door de rots in de financiële branding, The Bank of England. Die promesse wordt nooit ingelost, je geeft de papieren gewoon door. Rijk worden is eigenlijk vrij eenvoudig: je verzamelt zoveel als mogelijk van deze toezeggingen en je houdt vast aan je beloftes. Deze week verscheen de Quote 500 met daarin de ranglijst van rijkste Nederlanders en ons lokale nieuwsblad filterde daaruit de meest welvarende Twentenaren. Er staan een paar namen tussen van mensen die ik wel eens heb ontmoet. Mijn ervaring is: hoe rijker hoe aardiger. Dat kunnen ze zich na een nietsontziende verzamelperiode veroorloven. Niet zij zelf maar de omgeving veroorzaakt mythevorming en afstand. Onze rijkste streekgenoot is bouwer en investeerder. De knipmessen onder het Nederlandse bankiersgilde bogen hun neuzen bijna tot op hun schoenen van eerbied en ontzag. Ze waren horny for business want een paar dagen eerder hadden ze in het Financieel Dagblad gelezen dat hij, ondanks de crisis die er heerst, geld in de oliesector zou blijven pompen. Geconfronteerd met zijn vermogen en de vraag of het bedrag in de Quote wel klopte antwoordde hij: ‘Kan best. Ik laat er zo wel een bij de benzinepomp halen.’ De combinatie van goed zakelijk instinct met een flinke dosis boerenhumor, is blijkbaar een prima voorwaarde voor een hoge klassering in deze lijst. En de reden dat ik er waarschijnlijk nooit in kom.

7 november 2015  #BinnenDoorDenken