Scheefwonen

Toen de huidige minister voor Wonen en Rijksdienst, Stef Blok, nog een collega was bij ABN AMRO, zaten we bijna een jaar lang samen, met nog vijftien anderen, in een opleidingstraject om de tips and tricks te leren hoe met grote entrepreneurs zaken te doen. Stef was toen al geen feestnummer. De bijeenkomsten voor de “course” waren meesttijds ergens in of rond Amsterdam. Na een dag sabbelen aan kennis, kunde en competenties, streken vijf van ons altijd neer in een of ander ranzig hotel in de Bijlmer, of vergelijkbare omgeving, waar we eens getuige waren van een live liquidatie vlak voor de deur en het eten. Een welkome afwisseling. Niet dat we ons verveelden. Er had zich een vast overnachtingteam gevormd: een Groningse collega, twee man uit Vlaanderen, een Brabander die voor de keigave gezelligheid bleef en yours truly uit Twente. Na het diner werden dag en wereld uitgebreid geëvalueerd tot de gapende ober de biertap bruut sloot, het stofzuigen begon of de geur van roerei met bacon de ruimte begon te vullen. De westerlingen waren daar nooit bij; die zaten knus thuis. Toen Stef een publiek figuur werd, viel het me op dat hij mager was geworden en veel bekakter was gaan praten. (Wellicht is er een verband tussen afvallen en kakken.) Dezer dagen moet hij het mislukken van zijn anti-scheefwoonpolitiek uitleggen. Mensen wonen blijkbaar ergens voor hun plezier en niet voor het geld. Wij hadden hem uit kunnen leggen hoe dat werkt. Als hij gewoon had meegezopen.

14 november 2015 #BinnenDoorDenken