Mijn schat vind het altijd leuk om mij te verwennen op de meest onverwachte momenten. Zo ook die keer. Hij komt thuis met een paar prachtige sexy kousen met kanten band. Niet iets wat je dagelijks draagt. Tenminste ik als fervent broekendraagster niet. Op een dag glijdt er een uitnodiging in de bus voor een modeshow. Aan deze modeshow was een goed doel gekoppeld, dus ik dacht laten we maar eens gaan. Altijd goed voor de contacten en het leek me wel leuk om zoiets eens van dichtbij eens mee te maken.Helaas stond er op de uitnodiging geen dresscode vermeld. Dus ik dacht laat ik me maar eens piekfijn aankleden, dan kan je nooit de mist ingaan.

Toen de dag van de show was aangebroken en ik mezelf op mijn paasbest had aangekleed, een prachtig roze Chanelpakje en jawel mijn sexy kousen eronder, kittige pumps aan mijn voeten, bleek het ijs- en ijskoud te zijn. Bijna kreeg ik spijt. Bijna, maar mijn ijdelheid kreeg de overhand en ik liet het dus maar zo. Eenmaal op de plek aangekomen en onze bolide geparkeerd, restte ons nog een stevig wandelingetje van zo’n 7 minuten. Onze wandeling voerde ons langs het centraal station en daarna over een lange, lange ijzeren loopbrug met onder ons romantisch water, geflankeert met leuke restaurantjes en prachtige oude gebouwen. Je zou dus kunnen zeggen wat wil een mens nog meer, ware het niet dat ik een gloeiende schurfthekel heb aan kou.

Je zult mij dan ook nooit op een skipiste aantreffen of een safarietocht door Finland zien maken, maar dit even terzijde.

Na nog geen minuut op de ijzeren brug te hebben gelopen voel ik een kriebeltje. Al gauw wordt dat kriebeltje een kriebel en langzaam maar zeker voel ik dat de kous van mijn rechterbeen begint te zakken. Tergend langzaam zakt het lamme ding en blijft steken tot halverwege mijn bovenbeen. Ik sta stil midden op die brug en durf me bijna niet meer te verroeren. Door de zak van mijn jas hijs ik het onding op. En voor even, heel even helpt dat. Ik doe nog geen drie passen voorwaarts of ik voel dat de kousen van beide benen zakken. Koortsachtig denk ik na, ondertussen ben ik inwendig aan het tieren, schelden en vloeken, ik vind zelfs woorden, waarvan ik niet eens wist dat ik ze kende, en voorzichtig hijs ik mijn jas op, steek beide handen in mijn zakken en pak de bovenkant van mijn kousen. Ik voel meer dan dat ik zie, druk als ik ben om die rotdingen op een fatsoenlijke manier aan mijn benen te houden, dat mijn lief zijn lachen probeert in te houden, hetgeen mij helemaal doet ontploffen van woede. Eikel, sufferd, kl..thommel, waarom geef je dan ook van die stomme dingen, sis ik naar hem. Hij trekt zijn gezicht in de plooi en kijkt strak over het water. Zijn schouders zie ik af en toe een beweginkje maken.

Ik probeer snel door te lopen, in de hoop dat ik hierdoor warmer wordt en mijn benen ook, waardoor de kanten banden weer aan mijn benen zullen kleven. Helaas niets is minder waar. En ik blijf mij voortbewegen als ware ik Quasi Modo. Gelukkig is het binnen warm en ik haal opgelucht adem. Ik zeg tegen mijn lief laten we even wachten tot ik en mijn benen wat zijn opgewarmd dan zal het beter gaan. Gelukkig laten mijn benen me nu niet in de steek, tenminste niet in de lift. Prachtig gekoust liep ik dan ook met een stralend gezicht de ruimte binnen alwaar het spektakel kon beginnen. Ik plof gauw neer op mijn stoel. Na een half uur is de show over en is er een afterparty. Bij nadere inspectie blijkt dat ik als 1 van de weinige ben opgedirkt. Bijna iedereen is in spijkerbroek of casual gekleed.

Ik ga staan en rek mijn hals of ik ook bekenden en de BN-ners die de show hebben gelopen ook zie. Ik ga op mijn tenen staan en zie daar Anita Witzier, Daphne Deckers, Marjan Mudder etc. Enthousiast loop ik naar voren en ja hoor ik voel weer de inmiddels bekende kriebel opkomen. Just my lucky day! Stokstijf blijf ik staan. Dit keer heb ik geen jas aan om die lubberende krengen op te hijsen. Wat nu? Snel als ik ben ga ik achter mijn lief staan, mijn rug tegen de muur en hijs mijn sexy kousen ongeneerd op. Mijn handen laat ik stijf langs mijn lichaam.Ik wil weg fluister ik wanhopig mijn lief in zijn oor. Door de herrie verstaat hij mij niet. Allengs word ik bozer. IK WIL WEG NU! brul ik bijkans in zijn oor. Gelukkig voor hem en voor mij verstaat hij me nu wel. Snel haalt hij onze jassen. Ik laat mijn handen weer snel in de zakken glijden en met toenemende wanhoop grijp ik net op de tijd de bovenkant van mijn kousen beet. Teen voor teen schuifel ik naar de uitgang. Eenmaal buiten begin ik bijna te janken van kwaadheid. Mij wacht nog de fijne wandeling over de lange ijzeren loopbrug. We doen er bijna 3 keer zo lang over als op de heenweg.

Eenmaal bij de auto aangekomen, plof ik zo snel mogelijk neer en in een ijzige stilte rijden we naar huis. Thuis aangekomen, gooi ik de deur van de auto open en zonder op mijn kousen te letten sprint ik naar huis. Daar aangekomen hangen mijn kousen zielig op mijn enkels. Ik hol naar boven en blijf daar minstens 5 minuten staan schelden als een viswijf op de markt. Mijn lief blijft veilig beneden staan en durft pas naar boven te komen als ik ben uitgescholden. Voorzichtig piept zijn hoofd om de deur van onze slaapkamer. “Eh gaat het?” vraagt hij wat timide. Ik kijk hem kwaad aan en ik wil het weer op een schelden zetten. Ineens zie ik de blik van mijn lief naar beneden zakken en blijft rusten op het zielige hoopje dat om mijn enkels is gedrapeerd. Ik moet hem nageven, hij doet zijn best, maar na 10 seconden barst hij in lachen uit. Wat hij buldert van het lachen. Mij rest niets anders dan eerst zuur mee te lachen. Na een paar minuten kan ik er wel de lol van inzien. Voor hem moet het ook geen gezicht zijn geweest. Een chic mantelpak met daaronder de verdrietige resten van wat eens prachtige sexy kousen zijn geweest. We zakken samen op het bed. Ons lachen gaat over in de slappe lach. Nadat we zijn uitgelachen, kijken we elkaar nog eens aan en de sensuele spanning neemt toe. Mijn lief begint me te zoenen en na een tijdje laat hij me zien dat mijn kousen ook voor heel andere dingen uitermate geschikt zijn. Zo beleven mijn kousen een sexy tweede leven.

Categorieën: Liefde

8 reacties

Ma3anne · 9 maart 2005 op 09:54

Heel vervelend dat soort ongemak en wel lachen ook (voor de lezer dan), maar beetje langdradig beschreven.

sally · 9 maart 2005 op 10:49

[quote] dat mijn kousen ook voor heel andere dingen uitermate geschikt zijn. [/quote]

Over je hoofd heen trekken en een bank beroven?
Of bedoel je dat niet? 😮

Mup · 9 maart 2005 op 11:34

Blij dat ik niet in jouw kousen stond,

Groet Mup.

Louise · 9 maart 2005 op 12:34

Beetje lang, maar goed, dat waren die kousen ook.
En inderdaad lenen die dingen zich uitstekend voor bondage 😉

Wright · 9 maart 2005 op 12:54

De kousen prikkelen zeker de fantasie, getuige de reacties van de dames.. 😀
Bij mij roepen zij beelden op van een concert van de Red Hot Chilipeppers.
‘Don’t try this at home’, riepen zij nog lachend, (zich niet realiserend dat er altijd mannen zullen zijn zoals Mijnheer Prikkel, die het naadje van de kous willen weten..).
Overigens overbodig te vermelden dat het als voorbehoedsmiddel absoluut niet voldoet?!

WritersBlocq · 10 maart 2005 op 09:58

Da’s nog eens een kous-op-je-kop-column! Wil je het merk weten van kousen die altijd blijven zitten? Of… wordt het dan te saai 😛

Mosje · 10 maart 2005 op 13:43

[quote]en na een tijdje laat hij me zien dat mijn kousen ook voor heel andere dingen uitermate geschikt zijn.[/quote]Ik gebruikte ooit zo’n ding als v-snaar. Bedoel je zoiets?
😛

Avalon · 22 augustus 2005 op 22:48

Taalfout al in de eerste 3 woorden… eeuwig zonde

Geef een antwoord