Ik ben een echt mama’s kindje. Hoe dat zo? Niet zo moeilijk. Ik ben namelijk helemaal verliefd op haar snoepborsten. Klein maar fijn. Ik mag er nog steeds van genieten. Waarom? Omdat ons mams dat fijn vindt. Ze geniet er zelf ook van. Ze vindt mijn gezoebel hartstikke lekker. Paps vindt het minder. Moet je dat joch nu nog steeds voeden? Hij is allang geen bambino meer. Je borsten zijn toch geen Zeeuwse babbelaars?

Tja, ik zet er graag mijn tanden in. Maar dat mag dan weer niet. Alleen sloeberen en zoebelen mag ik. Dat is niet erg hoor. Met getuite lippen sloeber ik de warme melk naar binnen. Sloeberen en zoebelen. Dat doe ik het liefst. Bij het sloeberen haak ik mijn boven- en ondertandjes voorzichtjes in de donkerroze tepel. Mama noemt mij dan haar lief konijn. Bij het zoebelen laten mijn tandjes de tepel los. Met naar binnen geperste lippen zuig ik dan het roze vlees en de melk binnen. Dat vindt mama ook fijn. Papa vindt dat maar niets. Hij schudt alleen maar met zijn hoofd. Van links naar rechts. Hij kijkt dan soms sip en soms boos. Mams geeft hem dan meestal een knipoog. Als er wat overblijft mag jij straks ook. Dan verschijnt er een vette glimlach op paps gezicht.

Die snoepborsten van mama zijn mijn en papa’s beste vrienden. Het gekke is alleen dat mama anders reageert als papa aan haar borst sloebert. Dat zag en hoorde ik laatst op de slaapkamer. Zij noemt papa dan geen lief konijn maar geile beer. Ik vraag me dan af wat er uit de snoepborsten komt. Toch, geen honing hoop ik? Dan word ik pas echt jaloers. Af en toe hoor ik mama ook gillen. Aparte gilletjes zijn het. Het lijkt een beetje op het geluid dat duiven en kippen maken. En heel soms hoor ik ook au, au, au! Zouden het dan toch Zeeuwse babbelaars zijn?

Die blijven ook altijd tussen mijn tanden plakken. Dat is best lekker maar doet soms ook wat pijn. De geluiden in de slaapkamer nemen na een poosje in volume toe. Totdat papa als een haantje kraait. Kukelekuuuuuu !!! En mama volgt. Kukelekuuuuu !!! Daarna is het meestal stil. De melk is op denk ik dan. Niet erg. ’s Nachts lopen de snoepborsten van mams altijd weer vol. In de ochtend mag ik als eerste aanleggen en is er altijd genoeg. Morgen is het zaterdag. Mijn papa heeft twee hengels gekocht. Drie keer raden wat we gaan doen? Ik zie er nu al naar uit.

Categorieën: Vervolg verhalen

Harrie

Tijdreiziger

6 reacties

Libelle · 16 juli 2013 op 19:10

Wat zou ik graag goede sier maken met een column als deze.

Nachtzuster · 16 juli 2013 op 22:35

Bij deze column zie ik alleen maar advertenties van singles mama’s en blote borsten. Ik ben fan van Bambino, Harrie. Ik zou hem graag willen adopteren mits Pierken daar ook mee kan leven. Het lijkt mij een zeer pienter ventje met een groot gevoel voor humor en met oog voor de juiste prioriteiten in het leven.. Als (pleeg)ouder kun je daar altijd van leren. Dus, wat zeg je ervan, zo in deze vakantietijd? Bedje vrij maken?

    Harrie · 17 juli 2013 op 07:31

    Alleen als jullie aan zee wonen. Heb ik altijd gewild. Nu woon ik in een groot bos. Weet wel wat je in huis haalt. Ik kan heel stout zijn.

Pierken · 19 juli 2013 op 00:08

Honing uit snoepborsten sloeberen? ‘Bij het zoebelen laten mijn tandjes los’? Ik wil geen verknipt kindje in huis lief Nachtzus. Kan het naast als boven ook evenzogoed stofzuigen?

‘Mama noemt mij dan haar lief konijn’ :yes: .

Harrie · 19 juli 2013 op 08:36

[img]http://designfavoritter.dk/791-large/desk-bunny-holder-white.jpg[/img]

Geef een reactie

Avatar plaatshouder